จักรพรรดิฮั่นไอ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ฮั่นไอ (จีน: 汉哀帝; พินอิน: Hàn Āi Dì; ปีที่ 27–1 ก่อนคริสตกาล) ชื่อตัวว่า หลิว ซิน (劉欣) เป็นพระเจ้าแผ่นดินจีนในราชวงศ์ฮั่น

หลิว ซิน เป็นหลานของพระเจ้าฮั่นเฉิง พระเจ้าฮั่นเฉิงไร้โอรสธิดา จึงตั้งหลิว ซิน เป็นรัชทายาท ครั้นพระเจ้าฮั่นเฉิงสิ้นพระชนม์ในปีที่ 7 ก่อนคริสตกาล หลิว ซิน ซึ่งขณะนั้นอายุยี่สิบปี ก็สืบบัลลังก์ต่อ ไพร่ฟ้าข้าแผ่นดินเชื่อว่า หลิว ซิน จะเป็นผู้ปกครองที่ดี แต่หลิว ซิน นั้นไร้ความสามารถ นางฟู่ (傅昭儀) เมียน้อยพระเจ้าฮั่นเยฺวี๋ยน และย่าของหลิว ซิน จึงครอบงำการงานแผ่นดินทั้งมวล นางฟู่เกลียดชังนางเฝิง เยฺวี่ยน (馮媛) เมียน้อยอีกคนของพระเจ้าฮั่นเยฺวี๋ยนซึ่งพระเจ้าฮั่นเยฺวี๋ยนโปรดมาก นางฟู่จึงบีบให้นางเฝิง เยฺวี่ยน ฆ่าตัวตาย ทั้งยังให้หลานตั้งญาติสนิทมิตรสหายของนางเข้าสู่ตำแหน่งหน้าที่ราชการเป็นอันมาก ทำให้ประชาชนหมดความเลื่อมใสในรัฐบาล ครั้นนางฟู่ตายในปีที่ 2 ก่อนคริสตกาล หลิว ซิน ก็ตายตามไปในอีกหนึ่งปีให้หลัง

เป็นที่รับทราบกันว่า หลิว ซิน รักร่วมเพศ[1] นักประวัติศาสตร์เห็นว่า ต่ง เสียน (董賢) ข้าราชการ เป็นคู่นอนคนสำคัญของหลิว ซิน มีกิตติศัพท์ว่า หลิว ซิน โปรดปรานต่ง เสียน มาก วันหนึ่งเมื่อจะตื่นนอน เห็นต่ง เสียน ยังนอนหลับทับแขนเสื้อของตนอยู่เคียงข้าง หลิว ซิน ไม่อยากปลุกชายคนรักให้ตื่นไปด้วย จึงฉีกแขนเสื้อตนออกแล้วค่อย ๆ ลุกจากเตียง นอกจากนี้ หลิว ซิน ยังอวยยศให้ต่ง เสียน มากมาย จนเมื่อเวลาที่หลิว ซิน ตายนั้น ปรากฏว่า ต่ง เสียน เป็นถึงสมุหกลาโหม ครั้นหลิว ซิน ตายแล้ว นางหวัง เจิ้งจวิน (王政君) เมียพระเจ้าฮั่นเฉิง และแม่เลี้ยงของหลิว ซิน จึงยึดอำนาจ แล้วบังคับให้ต่ง เสียน ซึ่งควบคุมการทหารทั้งหมด ฆ่าตัวตาย[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. Hinsch, Bret. (1990). Passions of the Cut Sleeve. University of California Press. p.44
  2. Hinsch, Bret. (1990). Passions of the Cut Sleeve. University of California Press. p.46
ก่อนหน้า จักรพรรดิฮั่นไอ ถัดไป
จักรพรรดิฮั่นเฉิงตี้ 2leftarrow.png จักรพรรดิจีน
(ปีที่ 7–1 ก่อนคริสตกาล)
2rightarrow.png จักรพรรดิฮั่นผิงตี้