จักรพรรดิฮั่นอัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ฮั่นอัน (จีน: 漢安帝; พินอิน: Hàn Ān Dì; เวด-ไจลส์: Han An-ti; 94 – 30 เมษายน 125) ชื่อตัวว่า หลิว ฮู่ (劉祜) เป็นพระเจ้าแผ่นดินจีนในราชวงศ์ฮั่น

หลิว ฮู่ เป็นบุตรของหลิว ชิ่ง (劉慶) กับนางโจ๋ว เสี่ยวเอ๋อ (左小娥) หลิว ชิ่ง เป็นพี่ชายของพระเจ้าฮั่นเหอ เมื่อพระเจ้าหลิว หลง (劉隆) โอรสพระเจ้าฮั่นเหอซึ่งสืบบัลลังก์ต่อจากพระเจ้าฮั่นเหอ ตายในปี 106 หลิว ฮู่ ก็ได้รับยกขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ใหม่ โดยมีนางเติ้ง ซุย (鄧綏) มารดาของหลิว หลง สำเร็จราชการ

เมื่อนางเติ้ง ซุย ตายในปี 121 หลิว ฮู่ ก็ถอดญาติสนิทมิตรสหายของนางออกจากตำแหน่งหน้าที่ราชการ และเริ่มมั่วสุรานารีจนไม่ออกว่าราชการอีก กิจการทั้งหลายของรัฐมีขันทีทั้งหลายคอยสั่งอยู่เบื้องหลัง ขันทีเหล่านี้ล้วนฉ้อราษฎร์บังหลวง ราษฎรจึงลุกฮือขึ้นทั่วแผ่นดิน ครั้นปี 125 หลิว ฮู่ ประพาสเมืองหนันหยาง แต่จับไข้ขณะนิวัติพระนครจนวายชนม์ปัจจุบันทันด่วน อายุได้สามสิบเอ็ดปี

นางหยัน จี (閻姬) เมียหลิว ฮู่ ก็ยกหลิว อี้ (劉懿) ญาติของหลิว ฮู่ ขึ้นเป็นพระเจ้าแผ่นดินองค์ถัดมา

ก่อนหน้า จักรพรรดิฮั่นอัน ถัดไป
จักรพรรดิฮั่นชางตี้ 2leftarrow.png จักรพรรดิจีน
(106–125)
2rightarrow.png จักรพรรดิฮั่นจ้าวตี้