เบอร์รี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

เบอร์รี (อังกฤษ: berry) โดยทางพฤกษศาสตร์หมายถึงผลไม้ที่เนื้อและเมล็ดเกิดขึ้นจากรังไข่เดียว แต่โดยทั่วไป คำว่าเบอร์รีมักจะถูกใช้เรียกผลไม้ลูกเล็กๆ กลม ๆ หรือเหลี่ยม ๆ สีสันสดใส มีรสเปรี้ยวหรือหวาน เช่น สตรอเบอร์รี บลูเบอร์รี แรสเบอร์รี ฯลฯ เสียมากกว่า[1]

เบอร์รีในทางพฤกษศาสตร์[แก้]

เบอร์รีในทางพฤกษศาสตร์หรือ "เบอร์รีแท้" (true berry) คือผลไม้มีเนื้อที่พบได้ทั่วไปมากที่สุด เมล็ดของผลไม้ชนิดนี้จะติดอยู่กับเนื้อของรังไข่ ผลไม้ที่จัดเป็นเบอร์รีแท้ได้แก่ มะเขือเทศ องุ่น ลิ้นจี่ อาโวคาโด ฝรั่ง พริกหยวก กล้วย เป็นต้น สำหรับสตรอเบอร์รีไม่จัดว่าเป็นเบอร์รีในทางพฤกษศาสตร์[1]

เบอร์รี่ชนิดต่าง ๆ

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 berry, TheFreeDictionary สืบค้นวันที่ 5 มกราคม 2555

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]