รูตเบียร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
รูตเบียร์ในแก้วมัก

รูตเบียร์ (อังกฤษ: root beer) เป็นเครื่องดื่มประเภทน้ำหวานอัดลม มีส่วนผสมหลักเป็นรากหรือเปลือกต้นไม้จากพืชในสกุล Sassafras (เทพทาโร) และ Smilax ornata (เถาวัลย์ยั้ง) มีสองประเภทคือแบบผสมแอลกอฮอล์และแบบน้ำอัดลม

ประวัติ[แก้]

ประวัติของรูตเบียร์ไม่ทราบแน่ชัด แต่แบ่งได้เป็นสองทฤษฎี โดยทฤษฎีแรก รูตเบียร์ปรากฏในผลงานของวิลเลียม เชกสเปียร์หลายครั้ง ในชื่อสมอลเบียร์[1][ต้องการอ้างอิงเต็ม] แต่รสอ่อนและบางกว่า และมีแอลกอฮอล์น้อยกว่า ทำจากสมุนไพรและผลเบอร์รี บางคนก็เรียกว่า เบิร์ชเบียร์ (Birch Beer), ซาร์สพาริลลาเบียร์ (Sarsparilla Beer) หรือจินเจอร์เบียร์ (Ginger Beer) และเป็นที่นิยมมากในหมู่ชาวไร่ชาวนาในคริสต์ศตวรรษที่ 18

ส่วนทฤษฎีที่สอง รูตเบียร์เกิดจากการทดลองของ ชาลส์ เอลเมอร์ ไฮส์ เภสัชกรจากฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย ที่กำลังคิดค้นสูตรในการผลิตยาสมุนไพร โดยนำรากไม้มาผสมกับสมุนไพรหลายชนิดแล้วหมักไว้ แต่รูตเบียร์ที่ได้ในครั้งแรกมีรสค่อนข้างขม ไฮส์จึงปรับสูตรเรื่อยมาจนเป็นที่พอใจ และนำออกจำหน่ายครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1893 ในชื่อ "รูตทรี" แต่ไม่เป็นที่นิยม เขาจึงเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "รูตเบียร์"[2] และเป็นที่นิยมแพร่หลายในเวลาต่อมา[3]

วิธีการทำแบบดั้งเดิม[แก้]

มีสูตรดั้งเดิมสูตรหนึ่งที่ใช้ในการทำรูตเบียร์ โดยทำมาจากน้ำเชื่อมจากกากน้ำตาลและน้ำ โดยจะปล่อยให้น้ำเชื่อมเย็นเป็นเวลาสามชั่วโมง และนำไปผสมกับรากไม้ (รวมไปถึง Sassafras Root หรือรากของเทพทาโร, Sassafras Bark หรือเปลือกไม้ของเทพทาโรและระกำ) แล้วเพิ่มยีสต์ และทิ้งเครื่องดื่มไว้ให้หมักเป็นเวลา 12 ชั่วโมง

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]