รูตเบียร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
รูตเบียร์ในแก้วมัค

รูตเบียร์ (อังกฤษ: root beer) เป็นเครื่องดื่มประเภทน้ำหวานอัดลม มีส่วนผสมหลักเป็นรากหรือเปลือกต้นไม้จากพืชในสกุล Sassafras (เทพทาโร) และ Smilax ornata (เถาวัลย์ยั้ง) มีสองประเภทคือแบบผสมแอลกอฮอล์ และแบบน้ำอัดลม

ประวัติ[แก้]

ประวัติของรูตเบียร์ไม่ทราบแน่ชัด แต่แบ่งได้เป็นสองทฤษฎี โดยทฤษฎีแรก รูตเบียร์ปรากฏในผลงานของวิลเลียม เชกสเปียร์หลายครั้ง ในชื่อสมอลเบียร์[1] แต่รสอ่อนและบางกว่า และมีแอลกอฮอล์น้อยกว่า ทำจากสมุนไพรและผลเบอร์รี่ บางคนก็เรียกว่า เบิร์ชเบียร์ (Birch Beer), ซาร์สพาริลลาเบียร์ (Sarsparilla Beer) หรือจินเจอร์เบียร์ (Ginger Beer) และเป็นที่นิยมมากในหมู่ชาวไร่ชาวนาในศตวรรษที่ 18

ส่วนทฤษฎีที่สอง รูตเบียร์เกิดจากการทดลองของ ชาลส์ เอลเมอร์ ไฮส์ เภสัชกรจากฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย ที่กำลังคิดค้นสูตรในการผลิตยาสมุนไพร โดยนำรากไม้มาผสมกับสมุนไพรหลายชนิดแล้วหมักไว้ แต่รูตเบียร์ที่ได้ในครั้งแรกมีรสค่อนข้างขม ไฮส์จึงปรับสูตรเรื่อยมาจนเป็นที่พอใจ และนำออกจำหน่ายครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1893 ในชื่อ root tea แต่ไม่เป็นที่นิยม เขาจึงเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น root beer[2] และเป็นที่นิยมแพร่หลายในเวลาต่อมา[3]

วิธีการทำแบบดั้งเดิม[แก้]

มีสูตรดั้งเดิมสูตรหนึ่งที่ใช้ในการทำรูตเบียร์ โดยทำมาจากน้ำเชื่อมจากกากน้ำตาลและน้ำ โดยจะปล่อยให้น้ำเชื่อมเย็นเป็นเวลาสามชั่วโมง และนำไปผสมกับรากไม้ (รวมไปถึง Sassafras Root หรือรากของเทพทาโร, Sassafras Bark หรือเปลือกไม้ของเทพทาโร และ ระกำ)

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]