ข้ามไปเนื้อหา

สมเด็จพระราชาธิบดี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

สมเด็จพระราชาธิบดี (อังกฤษ: King) คือ พระราชอิสริยยศสำหรับพระมหากษัตริย์ เจ้าผู้ครองราชอาณาจักร เป็นประมุขของราชวงศ์ ซึ่งเป็นบุรุษ โดยทั่วไปถือว่า สมเด็จพระราชาธิบดี มีฐานันดรต่ำกว่าสมเด็จพระจักรพรรดิ[1]

ยุโรป

[แก้]

ยุคกลางตอนต้นเริ่มต้นด้วยการแบ่งแยกจักรวรรดิโรมันตะวันตก ก่อเกิดเป็นอาณาจักรต่างๆ ในยุโรปตะวันตก ชาวแฟรงก์ตั้งราชอาณาจักรแฟรงก์ในศตวรรษที่ 8 อังกฤษสมัยแองโกล-แซกซันรวมเป็นราชอาณาจักรอังกฤษในศตวรรษที่ 10

ในช่วงยุคกลางของยุโรป ได้เกิดกระแสการรวมศูนย์อำนาจขึ้นสู่อาณาจักร ทำให้ในช่วงปลายยุคกลางเกิดอาณาจักรขนาดใหญ่ และมีอำนาจมากมายในยุโรป พระราชาในอาณาจักรเหล่านี้เริ่มจะประดับมงกุฎด้วยโค้งและลูกโลกที่มีไม้กางเขนอยู่ด้านบนตามแบบอย่างมงกุฎจักรพรรดิ ซึ่งก่อนหน้านี้มีเพียงพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่ใช้สัญลักษณ์นี้[2]

จีน

[แก้]

ในช่วงก่อนราชวงศ์ฉินร่วมแคว้น พระราชาได้ถูกเรียกขานอย่างยกย่องว่ามหาราช เป็นพระบรมราชอิสริยยศสูงสุดสำหรับพระมหากษัตริย์เทียบเท่ากับ “โอรสสวรรค์” เช่น พระเจ้าชางโจ้ว[3]

ปัจจุบัน

[แก้]

ในยุคปัจจุบัน มีการเรียกขานพระประมุขของสถาบันกษัตริย์แตกต่างกันไปในภาษาไทย โดยส่วนมากจะเรียกว่า สมเด็จพระราชาธิบดี เช่น สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัสซานัล โบลเกียห์, สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน และมีบางสถาบัน เรียกว่า “สมเด็จพระเจ้า” เช่น สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3[4] แห่งสหราชอาณาจักร ส่วนพระมหากษัตริย์ของประเทศไทยนั้น เรียกว่า "พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว"

รายพระนามสมเด็จพระราชาธิบดี

[แก้]
ประเทศ พระฉายาลักษณ์ พระนาม ครองราชย์
ประเทศสวีเดน ราชอาณาจักรสวีเดน
สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน 15 กันยายน 1973
ประเทศเอสวาตินี ราชอาณาจักรเอสวาตินี
สมเด็จพระราชาธิบดีอึมสวาตีที่ 3 25 เมษายน 1986
ประเทศเลโซโท ราชอาณาจักรเลโซโท
สมเด็จพระราชาธิบดีเลตซีที่ 3 แห่งเลโซโท 7 กุมภาพันธ์ 1996
ประเทศจอร์แดน ราชอาณาจักรฮัชไมต์จอร์แดน
สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2 แห่งจอร์แดน 7 กุมภาพันธ์ 1999
ประเทศโมร็อกโก ราชอาณาจักรโมร็อกโก
สมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 แห่งโมร็อกโก 23 กรกฎาคม 1999
ประเทศบาห์เรน ราชอาณาจักรบาห์เรน
สมเด็จพระราชาธิบดีฮะมัด บิน อีซา อัลเคาะลีฟะฮ์ 14 กุมภาพันธ์ 2002
ประเทศกัมพูชา ราชอาณาจักรกัมพูชา
พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี 14 ตุลาคม 2004
ประเทศภูฏาน ราชอาณาจักรภูฏาน
สมเด็จพระราชาธิบดีชิกเม เคซาร์ นัมกเยล วังชุก 9 ธันวาคม 2006
ประเทศตองงา ราชอาณาจักรตองงา
สมเด็จพระราชาธิบดีตูโปอูที่ 6 18 มีนาคม 2012
ประเทศเนเธอร์แลนด์ ราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์
สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ 30 เมษายน 2013
ประเทศเบลเยียม ราชอาณาจักรเบลเยียม
สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียม 21 กรกฎาคม 2013
ประเทศสเปน ราชอาณาจักรสเปน
สมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 แห่งสเปน 19 มิถุนายน 2014
ประเทศซาอุดีอาระเบีย ราชอาณาจักรซาอุดีอาระเบีย
สมเด็จพระราชาธิบดีซัลมาน บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด 23 มกราคม 2015
ประเทศไทย ราชอาณาจักรไทย
พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว 13 ตุลาคม 2016
สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร 8 กันยายน 2022
ประเทศเดนมาร์ก ราชอาณาจักรเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 10 แห่งเดนมาร์ก 14 มกราคม 2024
ประเทศมาเลเซีย มาเลเซีย
สมเด็จพระราชาธิบดีอิบราฮิม อิซมาอิลแห่งยะโฮร์ 31 มกราคม 2024
ประเทศนอร์เวย์ ราชอาณาจักรนอร์เวย์
สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 8 แห่งนอร์เวย์ 28 สิงหาคม 2026

ดูเพิ่ม

[แก้]

แหล่งข้อมูล

[แก้]
  • หนังสือ ๒๗ ประมุขแห่งราชอารยรัฐ กระทรวงวัฒนธรรม

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ 王是一个领袖的头衔,一般是君主的称号,即“国王”。在欧洲,国王的等级低于皇帝,高于大公,王是一朝的主庭、王上之王。在中国历史中,皇帝称号是由秦始皇创制使用的,后来一些藩属国,例如李氏朝鲜、安南、琉球等国的君主也被中国皇帝封为国王。亦可以是不同部落的首领。
  2. ↑ By the end of the Middle Ages, the kings of these kingdoms would start to place arches with an orb and cross on top as an Imperial crown, which only the Holy Roman Emperor had had before. This symbolized them holding the imperium and being emperors in their own realm not subject even theoretically anymore to the Holy Roman Emperor.
  3. ↑ 国王,或尊称大王。在秦朝以前是至尊君主的称呼,等同于“天子”,比如商朝的殷纣王、周朝的周武王。前704年楚国国君僭越称王,后来秦国等诸侯效仿。自秦始皇称“皇帝”后,国王与皇帝始有分别。“王”成为地位仅次于天子而掌控一方之诸侯的称呼。
  4. ↑ สำนักข่าว บีบีซี รายงานว่า การเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถ เอลิซาเบธที่ 2 ในวันพฤหัสบดีที่ 8 ก.ย. 2565 ทำให้เจ้าฟ้าชายชาร์ลส์ รัชทายาทลำดับที่ 1 สืบทอดราชบัลลังก์เป็นประมุของค์ใหม่แห่งสหราชอาณาจักรและเครือจักรภพอังกฤษในทันที โดยไม่ต้องมีพิธีการใดๆ สำหรับพระนามเรียกขาน อดีตเจ้าฟ้าชายชาร์ลส์ทรงตัดสินพระทัยครั้งแรกในฐานะประมุของค์ใหม่ว่า พระองค์จะถูกเรียกขานด้วยพระนามว่า พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3 (King Charles III)