ข้ามไปเนื้อหา

สมเด็จพระราชาธิบดีตูโปอูที่ 6

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สมเด็จพระราชาธิบดีตูโปอูที่ 6
ตูโปอูใน ค.ศ. 2025
พระมหากษัตริย์ตองงา
ครองราชย์18 มีนาคม ค.ศ. 2012 – ปัจจุบัน
ราชาภิเษก4 กรกฎาคม ค.ศ. 2015[1]
ก่อนหน้าจอร์จ ตูโปอูที่ 5
รัชทายาทตูโปอูโตอา อูลูกาลาลา
นายกรัฐมนตรี
นายกรัฐมนตรีตองงา
ดำรงตำแหน่ง
3 มกราคม ค.ศ. 2000  11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006
กษัตริย์เตาฟาอาเฮา ตูโปอูที่ 4
ก่อนหน้าบารอนวาเออา
ถัดไปเฟเลติ เซเวเล
พระราชสมภพ (1959-07-12) 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1959 (67 ปี)
นูกูอาโลฟา ตองงา
คู่อภิเษกนานาซีเปาอู วาเออา (สมรส 1982)
พระราชบุตรเจ้าหญิงลาตูฟูอิเปกา ตูกูอาโฮ
มกุฎราชกุมารตูโปอูโตอา อูลูกาลาลา
เจ้าชายอาตา
พระนามเต็ม
อาโฮเออีตู อูนูอากีโอโตงา ตูกูอาโฮ
ราชวงศ์ราชวงศ์ตูโปอู
พระราชบิดาสมเด็จพระราชาธิบดีเตาฟาอาเฮา ตูโปอูที่ 4
พระราชมารดาสมเด็จพระราชินีฮาลาเอวาลู มาตาอาโฮ อาโฮเมเอ
ศาสนาคริสตจักรฟรีเวสเลียน
ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยอีสต์แองเกลีย
มหาวิทยาลัยนิวเซาท์เวลส์
มหาวิทยาลัยบอนด์
ลายมือชื่อ
ธรรมเนียมพระยศของ
สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งตองงา
ตราประจำพระอิสริยยศ
ตราประจำพระองค์
การทูลHis Majesty
(ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท)
การแทนตนข้าพระพุทธเจ้า
การขานรับYour Majesty
(พระพุทธเจ้าค่ะ/เพคะ)

สมเด็จพระราชาธิบดีตูโปอูที่ 6 (ตองงา: Tupou VI; พระนามพระราชสมภพ: อาโฮเออีตู อูนูอากีโอโตงา ตูกูอาโฮ (ʻAho‘eitu ʻUnuakiʻotonga Tukuʻaho); พระราชสมภพ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1959) เป็นพระมหากษัตริย์ตองงา พระองค์เคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีตองงาใน ค.ศ. 2000 ถึง 2006 ในรัชสมัยสมเด็จพระราชาธิบดีเตาฟาอาเฮา ตูโปอูที่ 4 กษัตริย์พระราชบิดา

หลังพระเชษฐาขึ้นครองราชบัลลังก์เป็นสมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จ ตูโปอูที่ 5 พระองค์จึงกลายเป็นรัชทายาทโดยสันนิษฐาน เนื่องจากพระเชษฐาไม่มีพระราชโอรสตามกฎหมาย ใน ค.ศ. 2008 พระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นข้าหลวงใหญ่แห่งตองงาประจำออสเตรเลีย และประทับอยู่ที่แคนเบอร์รา จนกระทั่งพระเชษฐาสวรรคตในวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2012 หลังจากนั้น พระองค์จึงกลายเป็นพระมหากษัตริย์ตองงา พระองค์ได้สวมมงกุฎใน ค.ศ. 2015 จากสาธุคุณ D'Arcy Wood

เหตุการณ์หลักในรัชสมัยตูโปอูที่ 6 ได้แก่การปะทุของภูเขาไฟฮูงาโตงาและคลื่นสึนามิ ค.ศ. 2022 และวิกฤตการณ์รัฐธรรมนูญอันเป็นผลจากการทีพระองค์ปลดสมาชิกคณะรัฐมนตรีของนายกรัฐมนตรีซีอาโอซี โซวาเลนีออก

พระชนม์ชีพช่วงต้นและการศึกษา

[แก้]

อาโฮเออีตูเสด็จพระราชสมภพที่นูกูอาโลฟา ประเทศตองงา ในวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1959 โดยเป็นพระราชโอรสองค์ที่สามและองค์สุดท้องของมกุฎราชกุมารตูโปอูโตอา ตูงี (ภายหลังเป็น สมเด็จพระราชาธิบดีเตาฟาอาเฮา ตูโปอูที่ 4) และมกุฎราชกุมารี (ภายหลังเป็นสมเด็จพระราชินี) ฮาลาเอวาลู มาตาอาโฮ อาโฮเมเอ[2][3] พระองค์เข้าเรียนที่โรงเรียนเดอะเลย์สที่เคมบริดจ์ใน ค.ศ. 1973 ถึง 1977[4] จากนั้นจึงสมัครเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยอีสต์แองเกลีย ซึ่งพระองค์ศึกษาในด้านพัฒนศึกษาใน ค.ศ. 1977 ถึง 1980[5]

อาชีพทหาร

[แก้]

อาชีพรัฐบาล

[แก้]

ใน ค.ศ. 1989 อาโฮเออีตู (ขณะนั้นรู้จักกันในนาม เจ้าชายลาวากา อาตา) ได้รับตำแหน่งขุนนางอูลูกาลาลา ทำให้พระองค์ได้รับตำแหน่ง เจ้าชายอูลูกาลาลา ลาวากา อาตา[6][7]

นายกรัฐมนตรีตองงา

[แก้]

ลาวากา อาตาเข้าดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 2000 หลังบารอนวาเออา พ่อตา ลาออก การแต่งตั้งของเขาถูกมองว่าคาดไม่ถึง เนื่องจากพระเชษฐาถูกคาดหวังว่าจะสืบทอดตำแหน่งนี้ ลาวากา อาตาได้รับการบรรยายเป็นคนอนุรักษ์นิยมที่ใกล้ชิดกับคริสตจักรฟรีเวสเลียนแห่งตองงา และต่อต้านขบวนการเรียกร้องประชาธิปไตยที่กำลังได้รับความนิยมในประเทศในขณะนั้น[6][8]

ใน ค.ศ. 2004 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหลายคนเรียกร้องให้พระองค์ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี หลังจากที่พวกเขาตัดสินใจคว่ำบาตรพิธีเปิดการประชุมสภานิติบัญญัติตองงา[9] ในบรรดาสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเหล่านั้นมีเฟเลติ เซเวเล ผู้อ้างถึงการปิดตัวของสายการบินรอยัลตองงันแอร์ไลน์เป็นหนึ่งในเหตุการณ์ที่ไม่ดีหลายอย่างที่เกี่ยวข้องกับวาระการดำรงตำแหน่งของนายกรัฐมนตรี เซเวเลตั้งคำถามถึงความสามารถของนายกรัฐมนตรีในการปกครองตองงา โดยยืนยันว่าการไม่สามารถจัดการสายการบินได้ทำให้เกิดข้อสงสัยเกี่ยวกับความสามารถของพระองค์ในการปกครองประเทศอย่างมีประสิทธิภาพ[10]

ลาวากา อาตาลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006[11] การจากไปของพระองค์เกิดขึ้นพร้อมกับช่วงเวลาที่เกิดความไม่สงบในหมู่ประชาชนมากขึ้น เนื่องจากการประท้วงเรียกร้องประชาธิปไตยที่เรียกร้องให้ลดบทบาทของราชวงศ์ในรัฐบาลเริ่มได้รับความนิยมมากขึ้นตั้งแต่กลาง ค.ศ. 2005 เป็นต้นมา[12] เหตุการณ์จลาจลที่นูกูอาโลฟาในช่วงปลายปีนั้นเน้นย้ำถึงความไม่พอใจที่เพิ่มขึ้นต่อโครงสร้างทางการเมืองที่มีอยู่ เรียกร้องให้มีการเป็นตัวแทนทางการเมืองมากขึ้น และกระจายอำนาจอย่างเท่าเทียมกันมากขึ้น[12]

มกุฎราชกุมารและอาชีพทางการทูต

[แก้]

หลังสมเด็จพระราชาธิบดีเตาฟาอาเฮา ตูโปอูที่ 4 สวรรคตในช่วงต้นกันยายน ค.ศ. 2006 พระองค์ได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการเป็นมกุฎราชกุมารตองงาในฐานะรัชทายาทโดยสันนิษฐานเมื่อวันที่ 27 กันยายน[13] พระองค์ได้รับตำแหน่งขุนนางตูโปอูโตอา ซึ่งเป็นตำแหน่งสำหรับมกุฎราชกุมาร และภายหลังรู้จักกันในตำแหน่ง ตูโปอูโตอา ลาวากา ส่วนอูลูกาลาลาแห่งฟางาโตโง และอาตาแห่งฮีฮีโฟ ตำแหน่งขุนนางอื่น ๆ ของพระองค์ ภายหลังตกทอดไปยังพระราชโอรสสองพระองค์[13]

รัชสมัย

[แก้]

ขึ้นครองราชย์และราชาภิเษก

[แก้]
สมเด็จพระราชาธิบดีตูโปอูที่ 6 หลังทำพิธีราชาภิเษกที่นูกูอาโลฟาในวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 2015

ตูโปอูโตอา ลาวากาขึเนครองราชบัลลังก์หลังสมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จ ตูโปอูที่ 5 พระเชษฐา สวรรคตในวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2012 โดยใช้ชื่อรัชกาลเป็น ตูโปอูที่ 6[14]

สมรสและพระราชโอรสธิดา

[แก้]

อาโฮเออีตูสมรสกับนานาซีเปาอู วาเออา พระธิดาในบารอนวาเออา เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1982 โดยทำคำสาบานการแต่งงานในสองวันต่อมา[7][15] มีพระราชโอรสธิดา 3 พระองค์:[15]

พระราชพงศาวลี

[แก้]

หมายเหตุ

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. "Tonga National Public Holidays for 2015" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 11 January 2015.
  2. Khalid, Usama (2022-07-04). "Kingdom of Tonga celebrates Birthday of King Tupou VI" (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2025-01-16.
  3. Mohsin, Haroon (2022-06-09). "Official Birthday of HM King Tupou". National Today (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2025-01-16.
  4. "King of Tonga, an Old Leysian, hosts royal tour". The Leys School. สืบค้นเมื่อ 8 August 2021.
  5. "One in seven countries has leader who studied in UK". BBC News. 25 September 2014. สืบค้นเมื่อ 26 September 2014.
  6. 1 2 East, Roger; Thomas, Richard (2003). Profiles of People in Power: The World's Government Leaders (ภาษาอังกฤษ). Psychology Press. pp. 522–523. ISBN 978-1-85743-126-1.
  7. 1 2 "Tonga's six-day royal wedding". Pacific Islands Monthly. Vol. 54 no. 2. 1 February 1983. p. 20. สืบค้นเมื่อ 30 September 2021 โดยทาง National Library of Australia.
  8. Field, Michael (February 2000). "Tonga's king favours youngest son for PM". Pacific Islands Monthly. 70 (2): 8. สืบค้นเมื่อ 2026-01-18 โดยทาง Trove DigitalLibrary.
  9. "MPs call for resignation of Tongan Prime Minister". Matangi Tonga (ภาษาอังกฤษ). 26 May 2004. สืบค้นเมื่อ 26 January 2024.
  10. "Call on Tongan prime minister to step down". RNZ (ภาษาNew Zealand English). 28 May 2004. สืบค้นเมื่อ 1 June 2024.
  11. "Tonga's Prime Minister resigns". Matangi Tonga (ภาษาอังกฤษ). 15 February 2006. สืบค้นเมื่อ 1 June 2024.
  12. 1 2 "Tonga gets first elected leader" (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 13 February 2006. สืบค้นเมื่อ 20 November 2023.
  13. 1 2 "Tupouto'a Lavaka, Tonga's new Crown Prince". Matangi Tonga. 27 September 2006. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 November 2006. สืบค้นเมื่อ 30 November 2023.
  14. "Tonga holds funeral of King George Tupou V". BBC News (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 2012-03-26. สืบค้นเมื่อ 2025-09-24. Crown Prince Tupouto'a Lavaka will use the title King Tupou VI.
  15. 1 2 3 "Royal Family Members". Tongan Royal Palace. สืบค้นเมื่อ 21 February 2023.
  16. "Princess Latufuipeka appointed Tonga's High Commissioner to Australia". Tonga Government Portal. 26 August 2012. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 August 2012. สืบค้นเมื่อ 24 September 2023.
  17. Pearlman, Jonathan (12 July 2012). "Tongan crown prince marries second cousin". The Telegraph. สืบค้นเมื่อ 14 December 2022.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]