สงครามประสานมิตรครั้งที่หนึ่ง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สงครามประสานมิตรครั้งที่ 1
เป็นส่วนหนึ่งของ สงครามปฏิวัติฝรั่งเศส
Napoleon at the Battle of Rivoli.jpg
นโปเลียนที่ยุทธการริโวลี โดย Felix Philipoteaux
วันที่ ค.ศ. 1793-ค.ศ. 1797
สถานที่ ฝรั่งเศส, ยุโรปกลาง, อิตาลี, เบเยียม, เนเธอร์แลนด์, สเปน, แคริบเบียน
ผลลัพธ์ ฝรั่งเศสได้รับชัยชนะ, สนธิสัญญาแคมโปฟอร์มิโอ
คู่ขัดแย้ง
 จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ [a]
 ปรัสเซีย[b]
สหราชอาณาจักร บริเตนใหญ่
ฝรั่งเศส ฝ่ายนิยมกษัตริย์ฝรั่งเศส
สเปน สเปน[c]
โปรตุเกส โปรตุเกส
ซาร์ดีเนีย ซาร์ดิเนีย
ทู ซิชิลีส์ เนเปิลส์และซิซิลี
รัฐอื่นๆ ในอิตาลี[d]
จักรวรรดิออตโตมัน จักรวรรดิออตโตมัน
สาธารณรัฐดัตช์ สาธารณรัฐดัตช์[e]
ฝรั่งเศส สาธารณรัฐฝรั่งเศส
ราชอาณาจักรอิตาลี (นโปเลียน) รัฐบริวารของฝรั่งเศส
OrzelekPoniatowski.jpg กองทหารโปแลนด์[f]
  1. บางส่วนของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่เนเธอร์แลนด์ของออสเตรียและอาณาจักรดยุคแห่งมิลานอยู่ภายใต้การปกครองของออสเตรียโดยตรง นอกจากนั้นก็รวมรัฐอิตลาลีอีกหลายรัฐ และรัฐที่ปกครองโดยฮับส์บวร์ก เช่นอาณาจักรแกรนด์ดยุคแห่งทัสเคนี
  2. เป็นกลางหลังสนธิสัญญาบาเซิลในปี ค.ศ. 1795
  3. เป็นพันธมิตรกับฝรั่งเศส ค.ศ. 1796 หลังจากสนธิสัญญาซานอิลเดฟอนโซที่ 2.
  4. รัฐอิตลาลีแทบทั้งหมดรวมทั้นรับเป็นกลาง รวมทั้งอาณาจักรพระสันตะปาปาและสาธารณรัฐเวนิสถูกพิชิตหลังจากการรุกรานในปี ค.ศ. 1796 ของนโปเลียน และกลายเป็นรัฐบริวารของฝรั่งเศส
  5. เข้าเป็นพันธมิตรกับฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1795 ในฐานะสาธารณรัฐปัตตาเวียหลังจากสนธิสัญญาสันติภาพบาเซิล
  6. มาถึงฝรั่งเศสหลังจากการยุบเลิกเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย หลังจากการแบ่งแยกครั้งที่สามค.ศ. 1795

สงครามประสานมิตรครั้งที่ 1 (อังกฤษ: War of the First Coalition) เป็นส่วนหนึ่งของสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสที่เกิดขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1793 ถึง ค.ศ. 1797 ที่เป็นการต่อสู้ระหว่างฝ่ายมหาอำนาจพันธมิตรยุโรปโดยมีวัตถุประสงค์ที่จะควบคุมอำนาจของฝรั่งเศส สงครามครั้งนี้เกิดขึ้นหลังจากการเริ่มต้นของสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส

หลังจากการประกาศวัตถุประสงค์ในการประชุมรัฐสภาในการสนับสนุนการปฏิวัติ, การบั่นพระเศียรของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 และ การเปิดคลองเชล็คแล้วก็ได้มีการก่อตั้งพันธมิตรในการต่อต้านฝรั่งเศส

กลุ่มพันธมิตรเข้าโจมตีฝรั่งเศสทั้งทางบกและทางทะเล โดย ปรัสเซีย และ ออสเตรียทำการโจมตีจากเนเธอร์แลนด์ของออสเตรียและจากแม่น้ำไรน์ และเกรตบริเตนทำการสนับสนุนฝ่ายปฏิวัติในชนบทในฝรั่งเศสและทำการล้อมเมืองทูลง ฝรั่งเศสเสียทีใน ยุทธการเนียร์วินเดน เมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1793 และจากการปฏิวัติภายใน การปฏิวัติวองเด) ซึ่งทำให้เกิดการดำเนินการโต้ตอบอย่างรุนแรงโดยการก่อตั้งคณะกรรมการเพื่อความปลอดภัยของสาธารณชนเมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1793 และเพิ่มอายุการเกณฑ์ทหารของผู้มีอายุระหว่าง 18 ถึง 25 ปี (levée en masse) กองทัพฝรั่งเศสใหม่สามารถทำการต่อต้านผู้รุกรานได้ และขยายตัวออกไปนอกราชอาณาจักร และทำการก่อตั้งสาธารณรัฐปัตตาเวียเป็น รัฐบริวารเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1795) จากนั้นฝรั่งเศสก็ยึดบริเวณไรน์แลนด์ของปรัสเซียได้ในสนธิสัญญาบาเซิล สเปนลงนามในสนธิสัญญาอีกฉบับหนึ่งกับฝรั่งเศส (สนธิสัญญาบาเซิลฉบับที่สอง) หลังจากนั้นฝรั่งเศสก็วางแผนที่จะรุกรานเยอรมนีและตอนเหนือของอิตาลี


อ้างอิง[แก้]

  • Doyle, William. The Oxford History of The French Revolution. Oxford: Oxford University Press, 1989. pp 191-192.

ดูเพิ่ม[แก้]