ฌากอแบ็ง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
สโมสรฌากอแบ็ง
ฝรั่งเศส: Club des Jacobins
JacobinVignette03.jpg
ตราของสโมสรฌากอแบ็ง (1792–1794)
คำขวัญ "อยู่อย่างเสรีหรือไม่ก็ตาย" (ฝรั่งเศส: Vivre libre ou mourir)
ถัดไป สโมสรป็องเตอง
ยุติ พฤศจิกายน ค.ศ. 1794
วัตถุประสงค์
สำนักงานใหญ่ กรุงปารีส
ภูมิภาค
ฝรั่งเศส
สมาชิก (ค.ศ. 1793)
ราว 500,000 คน[1]
ภาษาทางการ
ฝรั่งเศส
บุคลากรหลัก
ฌัก ปีแยร์ บรีโซ, มักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์, ฌ็อง-ปอล มารา, กามีย์ เดมูแล็ง, ฌอร์ฌ ด็องตง, ปอล บารัส, หลุยส์ อ็องตวน เดอ แซ็ง-ฌุสต์
หน่วยงานในกำกับ

หนังสือพิมพ์:

  • L'Ami du peuple
  • Le Vieux Cordelier
การประชุมใหญ่สโมสรฌากอแบ็งในปีค.ศ. 1791

สมาคมเหล่าสหายของรัฐธรรมนูญ (ฝรั่งเศส: Société des amis de la Constitution) หรือหลังเปลี่ยนชื่อในปี ค.ศ. 1792 เป็น สมาคมฌากอแบ็ง สหายของเสรีภาพและความเสมอภาค (ฝรั่งเศส: Société des Jacobins, amis de la liberté et de l'égalité) หรือเรียกอย่างง่ายว่า สโมสรฌากอแบ็ง (ฝรั่งเศส: Club des Jacobins) เป็นสโมสรทางการเมืองที่ทรงอิทธิพลที่สุดในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส ก่อตั้งในช่วงการประชุมสภาฐานันดร ค.ศ. 1789 จากการรวมกลุ่มของพวกผู้แทนจากดัชชีเบรอตาญอันเป็นพวกต่อต้านระบอบกษัตริย์ เริ่มแรกมีสมาชิกไม่กี่คนและเป็นการรวมตัวอย่างลับ ๆ ก่อนที่ต่อมาได้พัฒนากลายเป็นขบวนการระดับชาติที่เคลื่อนไหวเพื่อเรียกร้องให้จัดตั้งสาธารณรัฐซึ่งมีสมาชิกมากกว่าครึ่งล้านคน[1] อย่างไรก็ตาม หลังจากโค่นล้มระบบกษัตริย์สำเร็จและจัดตั้งสาธารณรัฐแล้ว สโมสรฌากอแบ็งได้มีการแบ่งฝักแบ่งฝ่ายออกเป็นสองขั้วหลัก คือ ฝ่ายลามงตาญ (La Montagne) และบรรดาฌีรงแด็ง (Girondin) ต่างฝ่ายต่างพยายามแย่งชิงอำนาจทางการเมือง[2]

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1793 มักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์ ผู้นำฝ่ายลามงตาญได้กำจัดบรรดาผู้นำของบรรดาฌีรงแด็งและก้าวขึ้นเป็นผู้นำของฌากอแบ็ง[3] พวกฌากอแบ็งฝ่ายลามงตาญได้เข้ากุมอำนาจเบ็ดเสร็จในฝรั่งเศส การปกครองแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาดภายใต้คณะกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวมได้ถูกเรียกว่า "สมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว" ผู้นำ 21 คนของบรรดาฌีรงแด็ง ตลอดจนประชาชนผู้ต่อต้านกว่า 17,000 คนถูกประหารด้วยกิโยตีน

ในวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1794 รอแบ็สปีแยร์ได้แถลงต่อสภากงว็องซียงแห่งชาติว่าเขาจะกำจัดศัตรูและผู้สมรู้ร่วมคิดทั้งหมดซึ่งมีบางส่วนเป็นนักการเมืองทรงอิทธิพล อย่างไรก็ตาม รอแบ็สปีแยร์ไม่ได้ระบุว่านักการเมืองทรงอิทธิพลนั้นเป็นใคร ทำให้เกิดบรรดาสมาชิกสภาเกิดความระแวงว่าตัวเองจะตกเป็นเป้าหมาย ในคืนนั้น สมาชิกสภาบางส่วนได้วางแผนโค่นล้มรอแบ็สปีแยร์ การประชุมสภาในเช้าวันรุ่งขึ้น บรรดาสมาชิกสภาต่างอภิปรายโจมตีรอแบ็สปีแยร์และแซ็ง-ฌุสต์ว่ามีแผนปองร้ายต่อสภา รอแบ็สปีแยร์พยายามแก้ต่างแต่ก็ถูกขัดขวางโดยความอลหม่านในสภาที่บรรดาผู้แทนต่างส่งเสียงโหวกเหวกวิจารณ์รอแบ็สปีแยร์อย่างรุนแรง สภาได้ลงมติให้จับกุมรอแบ็สปีแยร์และพวก รอแบ็สปีแยร์และพวกอีก 21 คนถูกประหารชีวิต ท้ายที่สุด สโมสรฌากอแบ็งก็ล่มสลายลงในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1794

บุคลากรหลักของฌากอแบ็ง[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 Brinton, Crane (2011) [1930]. The Jacobins: An Essay in the New History. Transaction Publishers. p. xix. ISBN 9781412848107. สืบค้นเมื่อ 16 April 2015. 
  2. (ดัตช์) Noah Shusterman – De Franse Revolutie (The French Revolution). Veen Media, Amsterdam, 2015. (Translation of: The French Revolution. Faith, Desire, and Politics. Routledge, London/New York, 2014.) Chapter 6 (p. 223–269) : The new French republic and its enemies (fall 1792–summer 1793).
  3. (ดัตช์) Noah Shusterman – De Franse Revolutie (The French Revolution). Veen Media, Amsterdam, 2015. (Translation of: The French Revolution. Faith, Desire, and Politics. Routledge, London/New York, 2014.) Chapter 5 (p. 187–221) : The end of the monarchy and the September Murders (summer–fall 1792).