การสังหารหมู่ที่ช็องเดอมาร์ส
| การสังหารหมู่ที่ช็องเดอมาร์ส | |||
|---|---|---|---|
| ส่วนหนึ่งของ การปฏิวัติฝรั่งเศส | |||
ภาพพิมพ์ร่วมสมัยโดยศิลปินนิรนาม คำบรรยาภาพเขียนว่า "ทั้งผู้ชาย ผู้หญิง และเด็กต่างถูกสังหารหมู่บนแท่นบูชาแห่งปิตุภูมิ ณ ทุ่งแห่งสหพันธรัฐ" | |||
| วันที่ | 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1791 | ||
| สถานที่ | ช็องเดอมาร์ส, ปารีส, ฝรั่งเศส | ||
| คู่ขัดแย้ง | |||
| |||
| ผู้นำ | |||
| ความเสียหาย | |||
| เสียชีวิต | 12–50 | ||
| ข้อผิดพลาด Lua ใน มอดูล:Location_map บรรทัดที่ 391: The value "{{{longitude}}}" provided for longitude is not valid | |||
การสังหารหมู่ที่ช็องเดอมาร์ส เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1791 ณ ช็องเดอมาร์ส ในปารีส ต่อฝูงชนผู้ประท้วงฝ่ายสาธารณรัฐ ท่ามกลางการปฏิวัติฝรั่งเศส สองวันก่อนหน้านั้น สภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งชาติได้ออกกฤษฎีกาว่าพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 จะยังคงครองราชบัลลังก์ภายใต้ระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ การตัดสินใจนี้เกิดขึ้นหลังจากที่พระเจ้าหลุยส์และครอบครัวของพระองค์ได้พยายามหลบหนีออกจากฝรั่งเศสแต่ไม่สำเร็จ ในเหตุการณ์ การเสด็จหนีไปวาแรน เมื่อเดือนก่อน ต่อมาในวันเดียวกันนั้น ผู้นำฝ่ายสาธารณรัฐได้ระดมการต่อต้านการตัดสินใจดังกล่าว
ฌัก ปีแยร์ บรีโซ เป็นบรรณาธิการและผู้เขียนหลักของ Le Patriote français และเป็นประธานคณะกรรมการสืบสวนแห่งปารีส เขาได้ร่างคำร้องเรียกร้องให้ปลดพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ออกจากราชบัลลังก์ ฝูงชนราว 50,000 คนได้รวมตัวกันที่ช็องเดอมาร์สเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม เพื่อลงนามในคำร้องดังกล่าว[1] และมีผู้ลงนามประมาณ 6,000 คน อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านั้นในวันเดียวกัน ได้มีการพบชายต้องสงสัยสองคนซ่อนตัวอยู่ที่ช็องเดอมาร์ส "เป็นไปได้ว่าอาจมีเจตนาที่แอบดูใต้กระโปรงของผู้หญิงให้เห็นชัดเจนขึ้น" และพวกเขาถูกผู้ที่พบตัวจับแขวนคอ ต่อมา ฌ็อง ซีลแว็ง บายี นายกเทศมนตรีปารีส ได้ใช้อุบัติการณ์นี้เป็นเหตุในการประกาศกฎอัยการศึก[2] มาร์กี ลาฟาแย็ตและกองกำลังป้องกันชาติภายใต้บัญชาของเขาสามารเข้าไปสลายการชุมนุมไว้ได้
ฌอร์ฌ ด็องตงและกามีย์ เดมูแล็งเป็นผู้นำฝูงชน และพวกเขามารวมตัวกันอีกครั้งในบ่ายวันนั้นด้วยจำนวนที่มากขึ้นกว่าเดิม ฝูงชนที่ใหญ่กว่านั้นมีความมุ่งมั่นมากกว่าครั้งแรก ลาฟาแย็ตได้พยายามที่จะเข้าไปสลายการชุมนุมอีกครั้ง เพื่อเป็นการตอบโต้ พวกเขาจึงขว้างปาก้อนหินใส่กองกำลังป้องกันชาติ ภายหลังจากการยิงปืนขึ้นฟ้าเพื่อข่มขู่ให้แยกย้ายนั้นไม่สำเร็จ กองกำลังป้องกันชาติจึงเปิดฉากยิงใส่ฝูงชนโดยตรง จำนวนผู้เสียชีวิตและผู้บาดเจ็บที่แน่ชัดไม่เป็นที่ทราบ โดยมีการประเมินว่ามีผู้เสียชีวิตตั้งแต่ราวสิบกว่าคนถึง 50 คน
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Andress, David (2004). The French Revolution and the People. London: Hambledon and London. p. 151. ISBN 978-1-85285-295-5.
- ↑ Rudé, George Frederick Elliot (1959). The Crowd in the French Revolution. Oxford: Clarendon Press.