รอยัลรัมเบิล (2001)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
รอยัลรัมเบิล (2001)
Royal Rumble (2001)
โปสเตอร์หรือสัญลักษณ์ของ รอยัลรัมเบิล (2001).
แท็กไลน์ 30 men. Every man for himself. One victor.
เพลงประจำ "Dominatrix" โดย Zack Tempest
ข้อมูล
สมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเฟเดอเรชั่น
ผู้สนับสนุน 1-800 Collect
วันที่ 21 มกราคม 2001
ผู้ชม 16,056 คน
สถานที่ นิวออร์ลีนส์อารีนา
เมือง นิวออร์ลีนส์, รัฐลุยเซียนา
ลำดับเหตุการณ์รายการเพย์-เพอร์-วิว

อาร์มาเกดดอน (2000) รอยัลรัมเบิล (2001) โนเวย์เอาท์ (2001)
ลำดับเหตุการณ์รอยัลรัมเบิล

รอยัลรัมเบิล (2000) รอยัลรัมเบิล (2001) รอยัลรัมเบิล (2002)

รอยัลรัมเบิล (2001) เป็นรายการมวยปล้ำอาชีพศึกใหญ่ หรือ เพย์-เพอร์-วิว ของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในปี 2001 ซึ่งจะจัดเป็นปีที่ 14 แล้ว สถานที่จัดคือ นิวออร์ลีนส์อารีนา ในเมืองนิวออร์ลีนส์, รัฐลุยเซียนา สหรัฐอเมริกา โดยจะจัดในวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2544 ซึ่งจัดหลังจากศึก อาร์มาเกดดอน (2000) โดยจะมีแมทช์การปล้ำรอยัลรัมเบิล

แมตช์การปล้ำ[แก้]

# แมทช์การปล้ำ กำหนดการปล้ำ เวลา[1][2]
ซันเดย์ไนท์ ฮีท โล ดาวน์ (ดี'โล บราวน์ และแชซ) (พร้อมด้วย ไทเกอร์ เอไล ซิง) ชนะ ไคเอ็นไต (ทากะ มิชิโนะคุ และ ฟูนากิ) แมทช์การปล้ำแทกทีม เพื่อผ่านเข้ารอบแมทช์รอยัลรัมเบิล (ซึ่งท้ายที่สุดคือ ดริว คารี) 01:57
1 เดอะ ดัดลี่ บอยซ์ (บับบา เรย์ และดี-วอน) ชนะ เอดจ์และคริสเตียน (c) แมทช์การปล้ำแทกทีม เพื่อชิงแชมป์WWF Tag Team Championship 09:59
2 คริส เจอริโค ชนะ คริส เบนวา (c) แมทช์การปล้ำไต่บันได เพื่อชิงแชมป์WWF Intercontinental Championship 18:44
3 ไอโวรี (c) (พร้อมด้วย สตีฟเวน ริชาร์ดส) ชนะ ไชนา แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์WWF Women's Championship 03:32
4 เคิร์ต แองเกิล (c) (พร้อมด้วย ทริส สตราตัส) ชนะ ทริปเปิล เอช (พร้อมด้วย สเตฟานี แม็กแมเฮิน-เฮมรี) แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์WWF Championship 24:16
5 สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน ชนะ แมตช์การปล้ำรอยัลรัมเบิล 30 คน, โดยจับเหวี่ยง เคน เป็นคนสุดท้าย แมตช์การปล้ำรอยัลรัมเบิล 30 คน ผู้ชนะจะได้รับสิทธิ์ในการชิงแชมป์WWF Championship ในศึกเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 17 1:01:55
(c) - refers to the champion heading into the match

แมตช์การปล้ำรอยัลรัมเบิล[แก้]

ทุกๆ 2 นาที จะมีนักมวยปล้ำออกมา 1 คน[3]

ออกมาคนที่[3] รายชื่อ[3] ถูกเหวี่ยงออกเป็นคนที่[3] ถูกเหวี่ยงออกโดย[3] เวลาที่ถูกเหวี่ยง[4]
1 เจฟฟ์ ฮาร์ดี 4 แมทท์ ฮาร์ดี 06:36
2 บูลล์ บูชาแนน 1 แมทท์ & เจฟฟ์ 02:08
3 แมทท์ ฮาร์ดี 3 เจฟฟ์ ฮาร์ดี 04:45
4 ฟารุค 2 แมทท์ & เจฟฟ์ 00:58
5 ดรูว์ แครีย์ 5 ตัวเขาเอง 02:54
6 เคน 29 สตีฟ ออสติน 53:46
7 เรเว่น 9 เคน 08:51
8 อัล สโนว์ 8 เคน 07:08
9 เพอร์รี แซตเทิร์น 10 เคน 05:02
10 สตีฟ แบล็กแมน 7 เคน 03:08
11 แกรนด์ มาสเตอร์ เซ็กเซย์ 6 เคน 01:03
12 เดอะ ฮองกี ทอค แมน 11 เคน 01:16
13 เดอะ ร็อก 28 เคน 38:42
14 เดอะ กู๊ดฟาเธอร์ 12 เดอะ ร็อก 00:14
15 แทสส์ 13 เคน 00:10
16 แบรดชอว์ 18 อันเดอร์เทเกอร์ 17:40
17 อัลเบิร์ต 20 เคน 15:53
18 ฮาร์ดคอร์ ฮอลลี 21 อันเดอร์เทเกอร์ 14:04
19 เค-ควิก 16 บิ๊กโชว์ 07:53
20 วาล วีนิส 22 อันเดอร์เทเกอร์ 10:22
21 วิลเลียม รีกัล 14 เทสต์ 02:01
22 เทสต์ 15 บิ๊กโชว์ 02:08
23 บิ๊กโชว์ 17 เดอะ ร็อก 01:23
24 แครช ฮอลลี 19 เคน 02:31
25 ดิอันเดอร์เทเกอร์ 25 ริกิชิ 10:45
26 สก๊อตตี ทู ฮอตตี 23 อันเดอร์เทเกอร์ & เคน 00:46
27 สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน - ผู้ชนะ 09:43
28 บิลลี่ กัน 27 สตีฟ ออสติน 07:22
29 ฮากู 24 สตีฟ ออสติน 02:51
30 ริกิชิ 26 เดอะ ร็อก 02:35

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Royal Rumble (2001) Information". Hoff Co, Inc.: CompleteWWE.com. สืบค้นเมื่อ 2008-12-22. 
  2. "Royal Rumble Results". Prowrestlinghistory.com. สืบค้นเมื่อ 2009-04-17. 
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 "Royal Rumble Result". WWE. สืบค้นเมื่อ 2008-07-10. 
  4. "Royal Rumble Elimination Info". Prowrestlinghistory.com. สืบค้นเมื่อ 2009-04-17. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]