รอยัลรัมเบิล (2001)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
รอยัลรัมเบิล (2001)
Royal Rumble (2001)
โปสเตอร์หรือสัญลักษณ์ของ รอยัลรัมเบิล (2001).
แท็กไลน์ 30 men. Every man for himself. One victor.
เพลงประจำ "Dominatrix" โดย Zack Tempest
ข้อมูล
สมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเฟเดอเรชั่น
ผู้สนับสนุน 1-800 Collect
วันที่ 21 มกราคม 2001
ผู้ชม 16,056 คน
สถานที่ นิวออร์ลีนส์อารีนา
เมือง นิวออร์ลีนส์, รัฐลุยเซียนา
ลำดับเหตุการณ์รายการเพย์-เพอร์-วิว
อาร์มาเกดดอน (2000) รอยัลรัมเบิล (2001) โนเวย์เอาท์ (2001)
ลำดับเหตุการณ์รอยัลรัมเบิล
รอยัลรัมเบิล (2000) รอยัลรัมเบิล (2001) รอยัลรัมเบิล (2002)

รอยัลรัมเบิล (2001) เป็นรายการมวยปล้ำอาชีพศึกใหญ่ หรือ เพย์-เพอร์-วิว ของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในปี 2001 ซึ่งจะจัดเป็นปีที่ 14 แล้ว สถานที่จัดคือ นิวออร์ลีนส์อารีนา ในเมืองนิวออร์ลีนส์, รัฐลุยเซียนา สหรัฐอเมริกา โดยจะจัดในวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2544 ซึ่งจัดหลังจากศึก อาร์มาเกดดอน (2000) โดยจะมีแมทช์การปล้ำรอยัลรัมเบิล

แมตช์การปล้ำ[แก้]

# แมทช์การปล้ำ กำหนดการปล้ำ เวลา[1][2]
ซันเดย์ไนท์ ฮีท โล ดาวน์ (ดี'โล บราวน์ และแชซ) (พร้อมด้วย ไทเกอร์ เอไล ซิง) ชนะ ไคเอ็นไต (ทากะ มิชิโนะคุ และ ฟูนากิ) แมทช์การปล้ำแทกทีม เพื่อผ่านเข้ารอบแมทช์รอยัลรัมเบิล (ซึ่งท้ายที่สุดคือ ดริว คารี) 01:57
1 เดอะ ดัดลี่ บอยซ์ (บับบา เรย์ และดี-วอน) ชนะ เอดจ์และคริสเตียน (c) แมทช์การปล้ำแทกทีม เพื่อชิงแชมป์WWF Tag Team Championship 09:59
2 คริส เจอริโค ชนะ คริส เบนวา (c) แมทช์การปล้ำไต่บันได เพื่อชิงแชมป์WWF Intercontinental Championship 18:44
3 ไอโวรี (c) (พร้อมด้วย สตีฟเวน ริชาร์ดส) ชนะ ไชนา แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์WWF Women's Championship 03:32
4 เคิร์ต แองเกิล (c) (พร้อมด้วย ทริส สตราตัส) ชนะ ทริปเปิล เอช (พร้อมด้วย สเตฟานี แม็กแมเฮิน-เฮมรี) แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์WWF Championship 24:16
5 สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน ชนะ แมตช์การปล้ำรอยัลรัมเบิล 30 คน, โดยจับเหวี่ยง เคน เป็นคนสุดท้าย แมตช์การปล้ำรอยัลรัมเบิล 30 คน ผู้ชนะจะได้รับสิทธิ์ในการชิงแชมป์WWF Championship ในศึกเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 17 1:01:55
(c) - refers to the champion heading into the match

แมตช์การปล้ำรอยัลรัมเบิล[แก้]

ทุกๆ 2 นาที จะมีนักมวยปล้ำออกมา 1 คน[3]

ออกมาคนที่[3] รายชื่อ[3] ถูกเหวี่ยงออกเป็นคนที่[3] ถูกเหวี่ยงออกโดย[3] เวลาที่ถูกเหวี่ยง[4]
1 เจฟฟ์ ฮาร์ดี 4 แมทท์ ฮาร์ดี 06:36
2 บูลล์ บูชาแนน 1 แมทท์ & เจฟฟ์ 02:08
3 แมทท์ ฮาร์ดี 3 เจฟฟ์ ฮาร์ดี 04:45
4 ฟารุค 2 แมทท์ & เจฟฟ์ 00:58
5 ดรูว์ แครีย์ 5 ตัวเขาเอง 02:54
6 เคน 29 สตีฟ ออสติน 53:46
7 เรเว่น 9 เคน 08:51
8 อัล สโนว์ 8 เคน 07:08
9 เพอร์รี แซตเทิร์น 10 เคน 05:02
10 สตีฟ แบล็กแมน 7 เคน 03:08
11 แกรนด์ มาสเตอร์ เซ็กเซย์ 6 เคน 01:03
12 เดอะ ฮองกี ทอค แมน 11 เคน 01:16
13 เดอะ ร็อก 28 เคน 38:42
14 เดอะ กู๊ดฟาเธอร์ 12 เดอะ ร็อก 00:14
15 แทสส์ 13 เคน 00:10
16 แบรดชอว์ 18 อันเดอร์เทเกอร์ 17:40
17 อัลเบิร์ต 20 เคน 15:53
18 ฮาร์ดคอร์ ฮอลลี 21 อันเดอร์เทเกอร์ 14:04
19 เค-ควิก 16 บิ๊กโชว์ 07:53
20 วาล วีนิส 22 อันเดอร์เทเกอร์ 10:22
21 วิลเลียม รีกัล 14 เทสต์ 02:01
22 เทสต์ 15 บิ๊กโชว์ 02:08
23 บิ๊กโชว์ 17 เดอะ ร็อก 01:23
24 แครช ฮอลลี 19 เคน 02:31
25 ดิอันเดอร์เทเกอร์ 25 ริกิชิ 10:45
26 สก๊อตตี ทู ฮอตตี 23 อันเดอร์เทเกอร์ & เคน 00:46
27 สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน - ผู้ชนะ 09:43
28 บิลลี่ กัน 27 สตีฟ ออสติน 07:22
29 ฮากู 24 สตีฟ ออสติน 02:51
30 ริกิชิ 26 เดอะ ร็อก 02:35

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Royal Rumble (2001) Information". Hoff Co, Inc.: CompleteWWE.com. สืบค้นเมื่อ 2008-12-22. 
  2. "Royal Rumble Results". Prowrestlinghistory.com. สืบค้นเมื่อ 2009-04-17. 
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 "Royal Rumble Result". WWE. สืบค้นเมื่อ 2008-07-10. 
  4. "Royal Rumble Elimination Info". Prowrestlinghistory.com. สืบค้นเมื่อ 2009-04-17. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]