ภาษามีโซ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ภาษาไมโซ)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ภาษามีโซ
ประเทศที่มีการพูดอินเดีย, บังกลาเทศ, พม่า
ภูมิภาครัฐมิโซรัม, รัฐตรีปุระ, รัฐอัสสัม, รัฐมณีปุระ
จำนวนผู้พูด900,000 คน 529,000 คนในอินเดีย (2540); 12,500 คนในพม่า (2526); 1,041 คนในบังกลาเทศ (2524)  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการรัฐมิโซรัม (อินเดีย)
รหัสภาษา
ISO 639-2lus
ISO 639-3lus

ภาษามีโซ เป็นภาษาที่ใช้ในรัฐมิโซรัมซึ่งตั้งอยู่ระหว่างทิวเขาจิตตะกองกับทิวเขาชีน คำว่ามีโซแปลว่า "คนบนที่สูง" ภาษามีโซรวมทุกสำเนียง มีผู้พูดในอินเดีย 529,000 คน (2540) ในบังกลาเทศ 1,041 คน (2524) ในพม่า 12,500 คน (2526) รวมทั้งหมด 542,541 คน

ประวัติ[แก้]

ภาษามีโซเป็นภาษาในกลุ่มทิเบต-พม่า มีวรรณยุกต์ มีหลายสำเนียง โดยสำเนียงดุห์เลียนหรือลูเซยเป็นภาษากลางในรัฐมิโซรัม

ระบบการเขียน[แก้]

ไม่มีระบบการเขียนเป็นของตนเอง มิชชันนารีชาวตะวันตกเป็นผู้คิดค้นการเขียนด้วยอักษรละติน มีอักษร 33 ตัว