ฝ่ายมหาอำนาจกลาง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฝ่ายสัมพันธมิตรและฝ่ายมหาอำนาจกลางในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
     ฝ่ายสัมพันธมิตร
     อาณานิคม ประเทศในเครือจักรภพ ดินแดนหรือดินแดนยึดครองของฝ่ายสัมพันธมิตร
     ฝ่ายมหาอำนาจกลาง
     อาณานิคมหรือดินแดนยึดครองของฝ่ายมหาอำนาจกลาง
     ประเทศเป็นกลาง

ฝ่ายมหาอำนาจกลาง (อังกฤษ: Central Powers) เป็นกลุ่มประเทศมหาอำนาจทางการทหารกลุ่มหนึ่งในทวีปยุโรป ซึ่งร่วมมือกันต่อสู้ฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง นำโดยจักรวรรดิเยอรมัน จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี และจักรวรรดิออตโตมัน

สมาชิก[แก้]

ฝ่ายมหาอำนาจกลางมีสมาชิกอยู่ 4 ประเทศ

สถิติพลังอำนาจของฝ่ายมหาอำนาจกลาง[1]
ประชากร พื้นที่ GDP
จักรวรรดิเยอรมัน (รวม อาณานิคม), 1914 67.0m (77.7m) 0.5m km2 (3.5m km2) $244.3b ($250.7b)
จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี, 1914 50.6m 0.6m km2 $100.5b
จักรวรรดิออตโตมัน, 1914 23.0m 1.8m km2 $25.3b
ราชอาณาจักรบัลแกเรีย, 1915 4.8m 0.1m km2 $7.4b
รวมมหาอำนาจกลางทั้งหมดในปี 1914 151.3m 6.0m km2 $376.6b
กองกำลังทางทหารของฝ่ายมหาอำนาจกลาง[2]
กองกำลัง ทหารเสียชีวิต ทหารบาดเจ็บ ทหารหายสาบสูญ รวมกำลังพลสูญเสีย คิดเป็นร้อยละจากกำลังพลที่ระดมมา
จักรวรรดิเยอรมัน 13,250,000 1,808,546 4,247,143 1,152,800 7,208,489 66%
จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี 7,800,000 922,500 3,620,000 2,200,000 6,742,500 86%
จักรวรรดิออตโตมัน 2,998,321 325,000 400,000 250,000 975,000 34%
ราชอาณาจักรบัลแกเรีย 1,200,000 75,844 153,390 27,029 255,263 21%
รวมมหาอำนาจกลางทั้งหมด 25,248,321 3,131,890 8,419,533 3,629,829 15,181,252 66%

ผู้นำในสงคราม[แก้]

วิลเฮล์มที่ 2,เมห์เมดที่ 5,ฟรานซ์ โจเซฟที่ 1 สามจักรพรรดิ์ของฝ่ายมหาอำนาจกลาง
แผนผังแสดงของผู้บัญชาการทหารฝ่ายมหาอำนาจกลาง

จักรวรรดิเยอรมัน จักรวรรดิเยอรมัน[แก้]

จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี[แก้]

  • ฟรานซ์ โจเซฟที่ 1 – จักรพรรดิออสเตรีย-ฮังการี
  • คาร์ลที่ 1 – จักรพรรดิ์ออสเตรีย-ฮังการี
  • Count Leopold Berchtold – นายกรัฐมนตรีจักรวรรดิออสเตรีย
  • István Tisza – นายกรัฐมนตรีราชอาณาจักรฮังการี
  • Nikola Zhekov – ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพบกจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี

จักรวรรดิออตโตมัน จักรวรรดิออตโตมัน[แก้]

บัลแกเรีย ราชอาณาจักรบัลแกเรีย[แก้]

ลำดับเหตุการณ์[แก้]

การก่อตั้ง[แก้]

จักรวรรดิเยอรมันเริ่มผูกมิตรกับจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีตั้งแต่ พ.ศ. 2422 และดำเนินนโยบายทางการเมืองในทางตรงข้ามกับประเทศอังกฤษ ฝรั่งเศสและรัสเซียที่รวมตัวเป็นกลุ่มไตรภาคี (ซึ่งเป็นเสาหลักของกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1)

การประกาศสงครามโลกเริ่มจากจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการียื่นคำขาดต่อเซอร์เบียเกี่ยวกับคดีลอบปลงพระชนม์มกุฎราชกุมาร อาร์คดยุค ฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์ แต่ทางการเซอร์เบียกลับปฏิเสธ ออสเตรีย-ฮังการีจึงประกาศสงครามกับเซอร์เบีย เยอรมนีเข้าช่วยจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ส่วนรัสเซียอยู่ข้างเดียวกับเซอร์เบีย การประกาศสงครามกับฝรั่งเศสของเยอรมนีและบุกฝรั่งเศสโดยผ่านเบลเยียมทำให้อังกฤษต้องเข้าร่วมสงครามโดยการประกาศสงครามกับเยอรมนี ทำให้สงครามขยายตัวจนกลายเป็นสงครามโลก ในที่สุด

นอกจากเยอรมนีกับจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีแล้ว มีชาติอื่นเข้าร่วมมือกับฝ่ายมหาอำนาจกลางอีก 2 ชาติคือ จักรวรรดิออตโตมัน(ประเทศตุรกี) และ ราชอาณาจักรบัลแกเรีย ส่วนชาติอื่นๆประกาศสงครามกับฝ่ายมหาอำนาจกลางทั้งหมดรวมถึงประเทศไทย

อิตาลี[แก้]

การเข้าร่วมของจักรวรรดิออตโตมาน[แก้]

จักรวรรดิออตโตมาน(ตุรกี)มีความสัมพันธ์ที่ดีกับจักรวรรดิเยอรมันมาตั้งแต่ก่อนสงครามเริ่มต้น ผู้นำชาตินิยมของตุรกีมีความทะเยอทะยานในการได้ดินแดนของศัตรูเก่าคือรัสเซีย และตุรกีโกรธแค้นที่อังกฤษยึดเรือที่ตนสั่งต่อในอังกฤษจึงนับว่าเพียงพอแล้วที่จะเข้าร่วมสงคราม จักรวรรดิออตโตมานเข้าร่วมสงครามโดยอยู่ข้างเดียวกับฝ่ายมหาอำนาจกลางในเดือนพฤศจิกายน 1914

การเข้าร่วมของบัลแกเรีย[แก้]

ขบวนการอื่น[แก้]

การยอมแพ้[แก้]

แผนภูมิวงกลมแสดงจำนวนทหารฝ่ายมหาอำนาจกลางที่เสียชีวิต

บัลแกเรียเป็นชาติแรกที่ยอมแพ้เมื่อ 29 กันยายน พ.ศ. 2461 หลังจากถูกบุกโดยอังกฤษ ฝรั่งเศสและเซอร์เบียพร้อมกัน และเยอรมนีไม่อาจช่วยเหลือได้ ตุรกียอมแพ้เมื่อ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2461 ออสเตรียฯยอมแพ้เมื่อ 3 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน เยอรมนียอมแพ้เป็นชาติสุดท้ายเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2461

       

ระยะเวลาการยอมแพ้ของฝ่ายมหาอำนาจกลาง
ธง ชื่อ วันยอมแพ้
บัลแกเรีย บัลแกเรีย 01918-09-29 29 กันยายน 1918
จักรวรรดิออตโตมัน จักรวรรดิออตโตมัน 01918-10-30 30 ตุลาคม 1918
จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ออสเตรีย-ฮังการี 01918-11-04 4 พฤศจิกายน 1918
จักรวรรดิเยอรมัน จักรวรรดิเยอรมัน 01918-11-11 11 พฤศจิกายน 1918

       

สนธิสัญญาที่ฝ่ายแพ้สงครามถูกบังคับให้ลงนามตามลำดับ
ธง ชื่อ สนธิสัญญา
ออสเตรีย ออสเตรีย สนธิสัญญาแซง - แชร์แมง
บัลแกเรีย บัลแกเรีย สนธิสัญญาเนยยี
สาธารณรัฐไวมาร์ เยอรมนี สนธิสัญญาแวร์ซาย
ฮังการี ฮังการี สนธิสัญญาตรียานง
จักรวรรดิออตโตมัน
ตุรกี
จักรวรรดิออตโตมัน
ตุรกี
สนธิสัญญาแซฟวร์ followed by
สนธิสัญญาโลซาน

อ้างอิง[แก้]

  • ปรีชา ศรีวาลัย. สงครามโลกครั้งที่ 1. โอเดียนสโตร์. 2542
  • สมใจ ไพโรจน์ธีระรัชต์. สารานุกรมประวัติศาสตร์ยุโรปฉบับราชบัณทิตยสถาน เล่ม C-D