บรี ลาร์สัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
บรี ลาร์สัน
Brie Larson by Gage Skidmore.jpg
ลาร์สันในงานแซนดีเอโกคอมมิก-คอน ปี 2016
เกิด ไบรแอนน์ ซีโดนี เดโซเนียร์
1 ตุลาคม ค.ศ. 1989 (29 ปี)
แซคราเมนโต แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
อาชีพ
  • นักแสดง
  • นักร้อง
  • ผู้กำกับ
ปีปฏิบัติงาน 1998–ปัจจุบัน
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง
เครื่องดนตรี
  • ร้องนำ
  • กีตาร์
ค่ายเพลง

ไบรแอนน์ ซีโดนี เดโซเนียร์ (อังกฤษ: Brianne Sidonie Desaulniers; เกิด 1 ตุลาคม ค.ศ. 1989)[1] เป็นที่รู้จักในชื่อ บรี ลาร์สัน (Brie Larson) เป็นนักแสดง ผู้กำกับ และนักร้องชาวอเมริกัน เกิดในแซคราเมนโต แคลิฟอร์เนีย ลาร์สันเข้าศึกษาในระบบบ้านเรียนก่อนที่เธอจะเรียนการแสดงที่โรงละครอเมริกันคอนเซอเวอทรีเธียเตอร์ เธอเริ่มต้นอาชีพด้วยการแสดงละครโทรทัศน์ และปรากฏตัวเป็นประจำในละครซิตคอมเรื่อง Raising Dad (2001) ซึ่งทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงเด็กสาขานักแสดงนำเด็กหญิงจากซีรีส์ทางโทรทัศน์ประเภทตลก

ลาร์สันยังมีบทบาทเล็ก ๆ ในภาพยนตร์ปี ค.ศ. 2004 เรื่อง ต๊กกะใจ ตื่นขึ้นมา 30 และ คืนกรี๊ดสี่สาวโจ๊ะ การแสดงของเธอในภาพยนตร์ตลกเรื่อง สู้เพื่อฮูก ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงเด็กอีกครั้งหนึ่งในปี ค.ศ. 2006 และรับบทสนับสนุนในภาพยนตร์เรื่อง กรีนเบิร์ก 40 ปี ชีวิตจะไปทางไหนดี, สก็อตต์ พิลกริม VS เดอะ เวิลด์, สายลับร้ายไฮสคูล และ รักติดเรท ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009 – 2011 ลาร์สันยังรับบทเป็นวัยรุ่นสาวปากเสียในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง United States of Tara

ลาร์สันพลิกบทบาทครั้งสำคัญในภาพยนตร์ดราม่าเรื่อง ชอร์ท เทอม (2013) ซึ่งได้รับคำยกย่องอย่างกว้างขวางจากนักวิจารณ์[2][3] และประสบความสำเร็จอีกครั้งในปี ค.ศ. 2015 เมื่อเธอได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง รูม ขังใจไม่ยอมไกลกัน ซึ่งมีบทดัดแปลงมาจากนวนิยายในชื่อเดียวกันของเอ็มมา โดโนฮิวที่ได้รับรางวัลแมนบุคเคอร์ โดยลาร์สันรับบทเป็นหญิงผู้ตกเป็นเหยื่อในการลักพาตัว ลาร์สันได้รับคำวิจารณ์ตอบรับที่ดีและได้รับรางวัลหลายรางวัล รวมถึงรางวัลออสการ์, รางวัลแบฟตา และรางวัลลูกโลกทองคำในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ต่อมาเธอรับบทเป็นช่างภาพในภาพยนตร์ผจญภัยเรื่อง คอง มหาภัยเกาะกระโหลก (2017) ซึ่งถือเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงที่สุดของลาร์สัน

อ้างอิง[แก้]

  1. California Birth Index accessed December 22, 2016
  2. Walsh, Katie (March 10, 2013). "SXSW Review: 'Short Term 12' A Heartrending, Heartwarming & Authentic Portrait of Life At A Foster Care Facility". Indiewire. สืบค้นเมื่อ August 27, 2013. 
  3. Freer, Ian. "Short Term 12". Empire. สืบค้นเมื่อ April 25, 2014. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]