เชอร์ลีย์ แม็กเลน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
เชอร์ลีย์ แม็กเลน
Shirley MacLaine - 1960jpg.jpg
ภาพถ่ายของแม็กเลนในปี ค.ศ. 1960 จากภาพยนตร์เรื่อง ดิ อพาร์ตเมนต์
เกิด เชอร์ลีย์ แม็กลีน บีตตี
24 เมษายน ค.ศ. 1934 (84 )
ริชมอนด์ รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐ
อาชีพ
  • นักแสดง
  • นักร้อง
  • นักเต้น
  • นักกิจกรรม
  • นักเขียน
ปีปฏิบัติงาน 1955–ปัจจุบัน
พรรคการเมือง
เดโมแครต[1]
คู่สมรส สตีฟ พาร์กเกอร์
(แต่ง ค.ศ. 1954; div ค.ศ. 1982)
บุตร ซะชิ พาร์กเกอร์
ญาติ แอนเน็ต เบนิง (น้องสะใภ้)
ครอบครัว วอร์เรน เบต์ตี (น้องชาย)
เว็บไซต์ shirleymaclaine.com

เชอร์ลีย์ แม็กเลน (อังกฤษ: Shirley MacLaine; เกิด 24 เมษายน ค.ศ. 1934) หรือชื่อเกิด เชอร์ลีย์ แม็กลีน บีตตี (อังกฤษ: Shirley MacLean Beaty) เป็นนักแสดง นักร้อง นักเต้น นักกิจกรรม และนักเขียนชาวอเมริกัน[2] ผู้ชนะเลิศรางวัลออสการ์, รางวัลแบฟตา และรางวัลลูกโลกทองคำ เธอยังได้รับรางวัลความสำเร็จในชีวิตจากสถาบันภาพยนตร์อเมริกันเป็นคนที่ 40 ในปี ค.ศ. 2012 และรางวัลความสำเร็จสูงสุดจากเคนเนดีเซ็นเตอร์ออเนอส์สาขาศิลปะการแสดงในปี ค.ศ. 2013 แม็กเลนเป็นที่รู้จักจากการที่เธอมีความเชื่อสมัยใหม่และมีความสนใจในเรื่องจิตวิญญาณและการกลับชาติมาเกิด เธอได้เขียนอัตชีวประวัติเพื่อถ่ายทอดความเชื่อเหล่านี้ ระหว่างที่เธอเดินทางไปทั่วโลกและเล่าถึงชีวิตการทำงานของเธอในฮอลลีวูด

แม็กเลนได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 6 ครั้ง เธอยังได้เข้าชิงในสาขาภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง ดิอาเทอร์ฮาล์ฟออฟเดอะสกาย: อะไชนาเมมวอร์ และสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง ซัมเคมรันนิง (1958), ดิ อพาร์ตเมนต์ (1960), เออร์ม่าผู้น่ารัก (1963) และ เดอะเทิร์นนิงพอยต์ (1977) ก่อนที่จะได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง ค่าแห่งความรัก (1983) เธอยังได้รับรางวัลแบฟตา สาขานักแสดงนำหญิงต่างประเทศยอดเยี่ยม 2 ครั้ง จากเรื่อง อาสก์เอนีเกิร์ล (1959) และ ดิ อพาร์ตเมนต์ (1960) และได้รับรางวัลลูกโลกทองคำมากถึง 5 ครั้ง รวมถึงรางวัลเกียรติยศ เซซิล บี. เดอมิลล์ เมื่อปี ค.ศ. 1998[3]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Shirley MacLaine – United States Studies Centre". Ussc.edu.au. December 7, 2015. สืบค้นเมื่อ January 10, 2016. 
  2. Walsh, John (September 1, 2012). "Shirley MacLaine: Tough at the top". The Independent. สืบค้นเมื่อ June 1, 2015. 
  3. "The Cecil B. DeMille Award". GoldenGlobes.org. สืบค้นเมื่อ October 9, 2011. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]