ข้ามไปเนื้อหา

บทและข้อของคัมภีร์ไบเบิล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระวรสารนักบุญยอห์น – ข้อความแสดงการแบ่งบทและข้อ (ฉบับพระเจ้าเจมส์)

การแบ่งบท (อังกฤษ: chapter) และข้อหรือวรรค (อังกฤษ: verse) ไม่ปรากฏในข้อความดั้งเดิมของคัมภีร์ไบเบิลในศาสนายูดาห์และศาสนาคริสต์ การแบ่งบทและข้อดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของปรบท (paratext) ของคัมภีร์ไบเบิล ตั้งแต่ช่วงต้นศตวรรษที่ 13 เป็นต้นมา สำเนาและฉบับต่าง ๆ ส่วนใหญ่ของคัมภีร์ไบเบิลแสดงหนังสือของพระคัมภีร์โดยแบ่งเป็นบท โดยทั่วไป 1 บทมีความยาวประมาณ 1 หน้า ตั้งแต่ช่วงกลางศตวรรษที่ 16 เป็นต้นมา บรรณาธิการได้เพิ่มการแบ่งแต่ละบทออกเป็นข้อ แต่ละข้อประกอบด้วยบรรทัดสั้น ๆ ไม่กี่บรรทัด หรือ 1 ประโยคหรือมากกว่า 1 ประโยคต่อ 1 ข้อ ในฉบับพระเจ้าเจมส์ (King James Version; KJV) เอสเธอร์ 8:9 เป็นข้อที่ยาวที่สุด[1] และยอห์น 11:35 เป็นข้อที่สั้นที่สุด[1] บางครั้ง 1 ประโยคอาจครอบคลุมมากกว่า 1 ข้อ อย่างในกรณีของ เอเฟซัส 2:89 และบางครั้งมีมากกว่า 1 ประโยคใน 1 ข้อ อย่างในกรณีของปฐมกาล 1:2.

การแบ่งบทและข้อในคัมภีร์ฮีบรูมีความแตกต่างจากคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ในหลายจุด ตัวอย่างเช่น ธรรมเนียมของศาสนายูดาห์ถือว่าคำอธิบายนำของเพลงสดุดีหลายเพลงเป็นข้อหนึ่งที่เป็นอิสระหรือเป็นส่วนหนึ่งของข้อถัดมา ในขณะที่แนวปฏิบัติที่เป็นที่ยอมรับในศาสนาคริสต์ถือว่าคำอธิบายนำของแต่ละเพลงสดุดีเป็นอิสระและไม่ใส่หมายเลข ทำให้ในคัมภีร์ฮีบรูของศาสนายูดาห์มีจำนวนข้อมากกว่าคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ 116 ข้อ การแบ่งบทในบางที่ก็มีความแตกต่างกัน เช่น คัมภีร์ฮีบรูมี 1 พงศาวดาร 5:27–41[2] ส่วนการแปลในศาสนาคริสต์มี 1 พงศาวดาร 6:1–15[3][4]

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 "What is the longest verse in the Bible? :: Got Questions Ministries". www.compellingtruth.org.
  2. 1 พงศาวดาร 5:27-41 HE
  3. 1 พงศาวดาร 6:1–15 KJV
  4. Footnote to 1 Chronicles 6:1

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]