ประเทศโตโก

สาธารณรัฐโตโก République togolaise (ฝรั่งเศส)
ธงชาติ
คำขวัญ: "Travail, Liberté, Patrie" (ฝรั่งเศส: "งาน เสรีภาพ บ้านเกิด")
เพลงชาติ: Salut à toi, pays de nos aïeux (ฝรั่งเศส: "สดุดีแด่ท่าน ดินแดนแห่งบรรพบุรุษของเรา"
เมืองหลวง (และเมืองใหญ่สุด)		โลเม 6°7′N 1°13′E
ภาษาทางการ		ภาษาฝรั่งเศส
ภาษาพื้นเมือง		กลุ่มภาษากเบ เช่น ภาษาเอเว, มีนา และอาจา; ภาษากาบีเย; และอื่น ๆ
ชื่อเรียกประชาชน		Togolese
การปกครอง		สาธารณรัฐ
-	ประธานาธิบดี	โฟร์ ญาซิงเบ
-	นายกรัฐมนตรี	กเวซี อาออแม-ซูนู
เอกราช
-	จาก ฝรั่งเศส	27 เมษายน พ.ศ. 2503
พื้นที่
-	รวม	56,785 ตร.กม. (อันดับที่ 125) 21,925 ตร.ไมล์
-	แหล่งน้ำ (%)	4.2
ประชากร
-	2552 (ประเมิน)	6,619,000 คน (อันดับที่ 1011)
-	ความหนาแน่น	116.6 คน/ตร.กม.  301.9 คน/ตร.ไมล์
จีดีพี (อำนาจซื้อ)		2552 (ประมาณ)
-	รวม	5.612 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
-	ต่อหัว	826 ดอลลาร์สหรัฐ
จีดีพี (ราคาตลาด)		2552 (ประมาณ)
-	รวม	2.865 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
-	ต่อหัว	422 ดอลลาร์สหรัฐ
HDI (2553)		▲ 0.428 (ต่ำ) (อันดับที่ 139)
สกุลเงิน		ฟรังก์ซีเอฟเอ (XOF)
เขตเวลา		GMT (UTC+0)
ระบบจราจร		ขวามือ
โดเมนบนสุด		.tg
รหัสโทรศัพท์		+228
1ค่าประมาณสำหรับประเทศนี้ ได้คำนึงถึงผลของการตายจำนวนจากเอดส์ ซึ่งเป็นผลให้ความอายุยืนลดลง อัตราการตายเพิ่มขึ้น จำนวนประชากรและอัตราการเพิ่มน้อยลง และมีการกระจายของประชากรตามเพศและอายุต่างจากที่คาดการณ์ อันดับจากค่าประมาณในปี พ.ศ. 2548 CIA World Factbook - Togo

โตโก (ฝรั่งเศส: Togo) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐโตโก (ฝรั่งเศส: République togolaise) เป็นประเทศหนึ่งในภูมิภาคแอฟริกาตะวันตก (เขตที่ราบสูงกินี) มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศกานาทางทิศตะวันตก ทิศตะวันออกติดกับประเทศเบนินทิศเหนือติดกับประเทศบูร์กินาฟาโซ ทิศใต้จรดอ่าวกินี กรุงโลเมที่เป็นเมืองหลวงก็ติดกับอ่าวกินี

ประวัติศาสตร์

โตโกเป็นดินแดนภายใต้การปกครองแบบอาณานิคมของเยอรมันตั้งแต่ พ.ศ. 2427 ต่อมาในปี 2457 ถูกปกครองโดยกลุ่มประเทศพันธมิตร และในปี พ.ศ. 2462 ถูกแบ่งสรรเป็นเขตในการปกครองของอังกฤษ (British Togoland) และของฝรั่งเศส (French Togo) หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ดินแดนโตโกทั้งสองส่วนตกเป็นดินแดนภายใต้การอารักขาของสหประชาชาติ ดินแดนในส่วนการปกครองของอังกฤษหรือ British Togoland ได้รวมกับ Gold Coast และกลายเป็นประเทศกานา ส่วนดินแดนในส่วนการปกครองของฝรั่งเศสหรือ French Togo ได้รับสิทธิในการปกครองตนเองบางส่วนในปี พ.ศ. 2499 และเมื่อวันที่ 27 เมษายน 2503 ก็เป็นประเทศเอกราชและมีนาย Sylvanus Olympio ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีคนแรก

การแบ่งเขตการปกครอง

โตโกแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 เขต โดยแบ่งย่อยออกเป็น 30 จังหวัด ได้แก่

• เขตเซนทราเล
• เขตคารา
• เขตมาริติเม
• เขตเพลทูซ์
• เขตซาวาเน

เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจของโตโกต้องพึ่งพาเกษตรกรรมเชิงพาณิชย์ และเป็นเกษตรกรรมที่มีผลิตผลเพียงพอเฉพาะบริโภคภายในประเทศ โดยแรงงานประมาณร้อยละ 65 อยู่ในภาคเกษตรกรรม โกโก้ กาแฟ และฝ้ายยังนำรายได้จากการส่งออกเข้าประเทศถึงร้อยละ 30 และโตโกเป็นประเทศที่สามารถพึ่งพาตนเองได้ในเรื่องอาหาร หากการเก็บเกี่ยวเป็นไปตามฤดูกาล ในภาคอุตสาหกรรม การทำเหมืองฟอสเฟตยังเป็นอุตสาหกรรมที่สำคัญที่สุด แม้ว่าจะได้รับผลกระทบจากราคาฟอสเฟตโลกตกต่ำและมีการแข่งขันจากต่างประเทศเพิ่มขึ้น นอกจากนี้ โตโกยังเป็นศูนย์กลางทางด้านพาณิชย์และการค้าในภูมิภาคด้วย รัฐบาลโตโกได้พยายามดำเนินมาตรการปฏิรูปเศรษฐกิจ และจูงใจให้มีการลงทุนจากต่างประเทศมากขึ้น รวมทั้งการจัดเก็บรายได้ของรัฐให้สอดคล้องกับรายจ่ายโดยได้รับความช่วยเหลือจากธนาคารโลกและกองทุนการเงินระหว่างประเทศ

อย่างไรก็ตาม ความไม่สงบทางการเมือง รวมทั้งการนัดหยุดงานของภาครัฐและเอกชนในช่วงปี 2535 - 2536 ได้ส่งผลกระทบต่อโครงการปฏิรูปเศรษฐกิจของรัฐบาล รวมทั้งกิจกรรมเศรษฐกิจที่สำคัญด้านอื่น ๆ การลดค่าเงินถึงร้อยละ 50 เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2537 เป็นcรงกระตุ้นสำคัญในการปรับโครงสร้างทางเศรษฐกิจครั้งใหม่ประกอบกับการต่อสู้ทางการเมืองต่าง ๆ ได้เริ่มสงบลง ความคืบหน้าในการปฏิรูปเศรษฐกิจยังขึ้นอยู่กับการแปรรูปรัฐวิสาหกิจที่ยังดำเนินการอยู่ รวมทั้งความโปร่งใสของรัฐบาล โดยเฉพาะการจัดสรรเงินในเรื่องสวัสดิการสังคม การลดขนาดของกองทัพซึ่งรัฐบาลยังต้องพึ่งพาเพื่อความอยู่รอดของตนเอง อย่างไรก็ตาม การที่ขาดแคลนความช่วยเหลือประกอบกับราคาโกโก้ที่ตกต่ำลง ทำให้การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจในปี 2541 ลดลงร้อยละ 1 แต่ก็กลับมาเช่นเดิมในปี 2542 หากบรรยากาศทางด้านการเมืองไม่เลวร้ายลง เป็นที่คาดว่าการเจริญเติบโตในปี 2543 - 2544 ควรจะสูงถึงร้อยละ 5

ศาสนา

ประชากรยูกันดานับถือศาสนาคริสต์ 29% นับถือศาสนาอิสลาม 20%