แอร์บัส เอ320

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก แอร์บัส เอ 320)
แอร์บัส เอ320
บทบาท อากาศยานไอพ่นลำตัวแคบ
บริษัทผู้ผลิต แอร์บัส
บินครั้งแรก 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1987
สถานะ ในประจำการ
ผู้ใช้งานหลัก ยูเอสแอร์เวย์
อีซี่ย์เจ็ต
ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์
แอร์เอเชียกรุ๊ป
ช่วงการผลิต ค.ศ. 1986 - ปัจจุบัน
จำนวนที่ผลิต 6,700 ลำ ถึง สิงหาคม 2015[1]
มูลค่า ราคา ณ ปีค.ศ. 2015:[2][3][4]
A318: 74.3 ล้านเหรียญสหรัฐ
A319: 88.6 ล้านเหรียญสหรัฐ
A320: 97.0 ล้านเหรียญสหรัฐ
A321: 113.7 ล้านเหรียญสหรัฐ

แอร์บัส เอ 320 (Airbus A320 Family) เป็นอากาศยานประเภทลำตัวแคบที่มีพิสัยบินระยะใกล้ถึงปานกลาง ผลิตโดยแอร์บัส เอส.เอ.เอส. เริ่มให้บริการครั้งแรกเมื่อปีพ.ศ. 2531 โดยแอร์ฟรานซ์ และยังคงได้รับความนิยมจนถึงปัจจุบัน รุ่นของ เอ 320 รวมถึง A318, A319, A320 และ A321 ในปัจจุบันเรียกถึงด้วยชื่อว่า A320ceo (current engine option) อันสือบเนื่องจากการเปิดตัวรุ่นใหม่ ได้แก่ A320neo[5] โรงงานประกอบสุดท้ายอยู่ที่ตูลูส ประเทศฝรั่งเศส และ ฮัมบวร์ก ประเทศเยอรมนี และยังมีที่ เทียนจิน ที่เปิดใช้ในปีค.ศ. 2009 เพื่อผลิตเครื่องบินให้กับสายการบินของประเทศจีน แอร์บัส ตระกูล เอ 320 นี้สามารถจุผู้โดยสารได้ถึง 220 คน และมีพิสัยการบินตั้งแต่ 3,100 ถึง 12,000 กิโลเมตร โดยขึ้นอยู่กับรุ่นผลิต

สมาชิกรุ่นแรกของแอร์บัส ตระกูล เอ 320 คือ A320 ซึ่งเปิดตัวเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1984 และขึ้นบินครั้งแรกในวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1987 และจากนั้นไม่นานก็มีรุ่นใหม่อื่นๆ ออกมา ได้แก่ A321 (ส่งมอบในปีค.ศ. 1994) A319 (ค.ศ. 1996) และ A318 (ค.ศ. 2003) โดยเครื่องบินในรุ่นของ เอ 320 นั้นเป็นเครื่องบินรุ่นแรกที่เริ่มใช้ระบบบังคับการบินแบบ fly-by-wire และยังเริ่มใช้การควบคุมโดยสติ๊กด้านข้าง ซึ่งนับเป็นครั้งแรกสำหรับเครื่องบินพาณิชย์ และนอกจากนี้ยังมีการพัฒนาอื่นๆ อีกมากมายตั้งแต่เปิดตัวเครื่องบินรุ่นนี้ขึ้น

ณ วันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 แอร์บัสมียอดส่งมอบเครื่องบินตระกูล เอ 320 ถึง 6,668 ลำ และนอกจากนี้ยังมีคำสั่งซื้ออีก 5,161 ลำ ทำให้ เอ 320 เป็นเครื่องบินพาณิชย์ที่มีการยอดจำหน่ายสูงสุดในระหว่างปีค.ศ. 2005 ถึง 2007 และยังเป็นเครื่องบินรุ่นเดียวที่มียอดขายสูงสุดเป็นอันดับหนึ่ง[6][7] เครื่องบินแอร์บัส เอ 320 นั้นเป็นเครื่องบินยอดนิยมในหมู่สายการบินต่างๆ รวมถึงสายการบินต้นทุนต่ำ เช่น อีซี่ย์เจ็ต ซึ่งได้ซื้อรุ่น A319 และ A320 เพื่อแทนที่โบอิง 737 โดยมีลูกค้าที่ใช้ประจำการมากที่สุด คือ ยูเอสแอร์เวย์ (276 ลำ)[1]

รุ่น[แก้]

เอ 320-200 ของยูเอสแอร์เวย์ ที่ให้บริการโดยอเมริกาเวสต์
เอ 319CJ ของเดมเลอร์ไครส์เลอร์
เอ 318

เอ 320/เอ 321 neo[แก้]

เอ320นีโอ และเอ321นีโอ จะลดการใช้เชื้อเพลิงลงถึงร้อยละ 15 ของเครื่องยนต์แบบปรกติที่ใช้กับแอร์บัส เอ320 เอ321 ในปัจจุบัน โดยขนาดเครื่องยนต์ของ เอ320นีโอ เอ321นีโอ จะมีขนาด 81 นิ้ว จากเดิมที่มีขนาด 68 นิ้วในปัจจุบัน (a320ceo - Current Engine Option) ซึ่งจะทำให้เครื่องยนต์มีประสิทธิภาพมากขึ้น

เอ 320/เอ 321 Sharklet[แก้]

Sharklet เป็นอุปกรณ์ปลายปีก (wing tip) ที่แอร์บัส บริษัทผู้ผลิตเครื่องบินของยุโรป ได้ออกแบบใหม่สำหรับเครื่องบินรุ่น เอ320/เอ321 ที่จะช่วยลดการไหลเวียนของอากาศที่มีแรงดันสูงใต้ปีกไปยังพื้นที่เหนือปีกที่อากาศมีแรงดันตํ่ากว่า และยังช่วยลดแรงดึงที่ปลายปีกของเครื่องบิน ซึ่งจะช่วยให้ประหยัดการใช้เชื้อเพลิงลงถึงร้อยละ 4 จาก wing tip แบบเดิม หรือทำให้เครื่องบินมีพิสัยบินได้ไกลขึ้นราว 100 ไมล์ทะเลหรือบรรทุกน้ำหนักได้มากขึ้นอีก 450 กิโลกรัม

เอ 320[แก้]

แอร์บัสออก เอ 320-100 และ เอ 320-200 มีพิสัยบินประมาณ 5,400 กิโลเมตร (2,900 ไมล์ทะเล) สามารถจุผู้โดยสารได้ 150 คน โดยรุ่น -200 จะได้รับความนิยมมากกว่าเนื่องจากวิงเฟนซ์ ที่ทำให้เพิ่มประสิทธิภาพในการบิน และบินได้ไกลกว่ารุ่น -100 ซึ่งมีการผลิตออกมาเพียง 21 ลำเท่านั้น

คู่แข่งสำคัญคือ โบอิง 737-800

เอ 319[แก้]

ปรับปรุงจาก 320 โดยเปลี่ยนความยาวลำตัวเครื่องให้สั้นลง แต่ใช้ปริมาณเชื้อเพลิงเท่ากับ 320-200 ทำให้บรรทุกผู้โดยสารได้ 124 คน และมีพิสัยบินประมาณ 7,200 กิโลเมตร (3,900 ไมล์ทะเล) โดยทั้ง 320 และ 319 ต่างก็ได้รับความนิยมมากกว่ารุ่นอื่นๆในตระกูล 320 โดยมีลูกค้าสำคัญอย่างอีซี่ย์เจ็ตสายการบินตุ้นทุนต่ำ ซึ่งจัดที่นั่งใหม่เป็น 156 ที่นั่ง ในการจัดแบบชั้นประหยัดอย่างเดียว ให้บริการอยู่กว่า 120 ลำ

คู่แข่งสำคัญคือ โบอิง 737-700

เอ 319CJ[แก้]

เป็นการปรับเปลี่ยนให้เป็นเครื่องบินส่วนตัว และเพิ่มถังเชื้อเพลิงแทนที่ห้องสินค้าทำให้เพิ่มพิสัยบินเป็น 12,000 กิโลเมตร (6,500 ไมล์ทะเล) และแม้ต้องการจะปรับมาใช้เป็นเครื่องบินโดยสารก็สามารถปรับเปลี่ยนมาเป็น เอ 319 แบบมาตรฐานได้ดังเดิม ในบางครั้งเครื่องบินรุ่นนี้จะถูกเรียกว่า ACJ หรือ แอร์บัส คอร์ปอเรต เจ็ต

คู่แข่งสำคัญคือ โบอิงบิซิเนสเจ็ต ที่ใช้เครื่องของ737-700, กัลฟ์สตรีม วี และบอมบาร์เดียร์ โกลบอล เอกซ์เพรส

เอ 319LR[แก้]

โดยรุ่นนี้จะจัดที่นั่งเป็นชั่นธุรกิจทั้งหมด ประมาณ 48 ที่นั่ง มีพิสัยบินประมาณ 8,300 กิโลเมตร (4,500 ไมล์ทะเล) โดยมีรุ่นที่คล้ายกันอย่าง 737-700ER เป็นคู่แข่งสำคัญ

เอ 321[แก้]

ปรับปรุงจาก 320 โดยเพิ่มความยาวลำตัวเครื่อง และเพิ่มขนาดพื้นที่ของปีก เพื่อแข่งขันกับ 737-900/-900ER และ757 เพียงแต่ 321 มีพิสัยไม่เพียงพอสำคัญเที่ยวบินข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกอย่าง 757

321-100 สามารถจุผู้โดยสารได้ 186 ที่นั่ง มีพิสัยบิน 4,300 กิโลเมตร (2,300 ไมล์ทะเล) 321-200 สามารถจุผู้โดยสารได้ 186 ที่นั่ง แต่เพิ่มความจุเชื้อเพลิง ทำให้มีพิสัยบินไกลมากขึ้นเป็น 5,500 กิโลเมตร (3,000 ไมล์ทะเล)

เอ 318[แก้]

รู้จักกันในชื่อ มินิแอร์บัส เนื่องจากเป็นรุ่นที่มีขนาดเล็กที่สุดของตระกูล 320 โดยมีความยาวสั้นกว่า 319 อยู่ 6 เมตร และหนักน้อยกว่าอยู่ 14 ตัน ทำให้สามารถจุผู้โดยสาร 109 ที่นั่ง ในการจัดแบบ 2 ชั้นบิน มีพิสัยบินประมาณ 2,750 ถึง 6,000 กิโลเมตร โดยสามารถแข่งขันได้กับ 737-600 และดักลาส ดีซี-9 และโบอิงก็ได้พัฒนารุ่น โบอิง 717 มาแข่งเช่นกัน

เอ 318 อีลีท[แก้]

ในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 แอร์บัสได้เปิดตัวเครื่องบินส่วนตัว เอ 318 อีลีท เพื่อแข่งขันในตลาดพิสัยบินปานกลาง จุผู้โดยสารประมาณ 14 - 18 ที่นั่ง

ข้อมูลจำเพาะ[แก้]

ข้อมูล เอ 318 เอ 319 เอ 320 เอ 321
นักบิน 2
ความจุผู้โดยสาร 117 (ชั้นประหยัด) 142 (ชั้นประหยัด) 179 (ชั้นประหยัด) 220 (ชั้นประหยัด)
ความยาว 31.45 เมตร (103 ฟุต 2 นิ้ว) 33.84 เมตร (111 ฟุต) 37.57 เมตร (123 ฟุต) 44.51 เมตร (146 ฟุต)
ความกว้างของปีก 34.10 เมตร (111 ฟุต 10 นิ้ว)
ความสูง 12.56 เมตร (41 ฟุต 2 นิ้ว) 11.76 เมตร (38 ฟุต 7 นิ้ว)
น้ำหนักบรรทุกเปล่า 39,300 กิโลกรัม 40,600 กิโลกรัม 42,400 กิโลกรัม 48,200 กิโลกรัม
น้ำหนักสูงสุดเมื่อนำเครื่องขึ้น 68,000 กิโลกรัม
(149,900 ปอนด์)
75,500 กิโลกรัม
(166,500 ปอนด์)
77,000 กิโลกรัม
(169,000 ปอนด์)
93,500 กิโลกรัม
(206,100 ปอนด์)
ความเร็วปกติ 0.79 มัก
ความเร็วสูงสุด 0.82 มัก
พิสัยบิน เมื่อบรรทุกเต็มลำ 5,950 กิโลเมตร
3,200 ไมล์ทะเล
6,800 กิโลเมตร
3,700 มไล์ทะเล
5,700 กิโลเมตร
3,000 ไมล์ทะเล
5,600 กิโลเมตร
3,050 ไมล์ทะเล
ความจุเชื้อเพลิงสูงสุด 23,860 ลิตร
6,300 แกลลอน
29,840 ลิตร
7,885 แกลลอน
29,680 ลิตร
6,850 แกลลอน
เพดานบิน 39,000 ฟุต
เครื่องยนต์ 2 X PW6122A
2 X CFM56-5
2 X IAE V2500
2 X CFM56-5

การจำหน่าย[แก้]

ยอดการส่งมอบ[แก้]

รุ่น 2550 2549 2548 2547 2546 2545 2544 2543 2542 2541 2540 2539 2538 2537 2536 2535 2534 2533 2532 2531
เอ 318 4 8 9 10 8
เอ 319 39 137 142 87 72 85 89 112 88 53 47 18
เอ 320 65 164 121 101 119 116 119 101 101 80 58 38 34 48 71 111 119 58 58 16
เอ 321 14 30 17 35 33 35 49 28 33 35 22 16 22 16
รวม 122 339 289 233 233 236 257 241 222 168 127 72 56 64 71 111 119 58 58 16

ข้อมูล ณ เมษายน พ.ศ. 2550[8]

เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน[แก้]

เครื่องบินที่คล้ายกัน[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 ORDERS & DELIVERIES, Airbus Int. Official, retrieved: 6 August 2015
  2. "New Airbus aircraft list prices for 2015". airbus.com. Airbus. สืบค้นเมื่อ 16 March 2015. 
  3. "New pricelist 2014". Airbus.com. January 2014. สืบค้นเมื่อ 2 April 2014. 
  4. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ Airbus_Orders
  5. "Airbus offers new fuel saving engine options for A320 Family". Airbus. 1 December 2010. สืบค้นเมื่อ 31 December 2011. 
  6. Airbus A320 Family passes the 5,000th order mark Airbus Archived ตุลาคม 17, 2013 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
  7. "Airbus steals the Paris air show". Hellocompany.org. 19 June 2007. Archived from the original on 26 July 2011. สืบค้นเมื่อ 26 June 2011. 
  8. ข้อมูลการสั่งซื้อและส่งมอบในเว็บไซต์แอร์บัส

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]