สายกาจัง

สายกาจัง
สายกาจัง
	ซีเมนส์ อินสไปโร อีเอ็มยู ออกแบบโดยบีเอ็มดับเบิลยู กรุป ดีไซน์เวิร์คส์ ออกจาก KG14 สถานีเซอมันตัน
ข้อมูลทั่วไป
ชื่อลำลอง	MRT Laluan Kajang
สถานะ	เปิดให้บริการ
เจ้าของ	MRT Corp
หมายเลขสาย	9 (สีเขียว)
ที่ตั้ง	หุบเขากลัง
ปลายทาง	KG04 กวาซาดามันซารา; KG35 กาจัง;
จำนวนสถานี	29 & 3 สำรอง
เว็บไซต์	myrapid.com.my
การดำเนินงาน
รูปแบบ	ระบบขนส่งมวลชนเร็ว
ระบบ	Rapid KL
เส้นทาง	กวาซาดามันซารา–กาจัง
ผู้ดำเนินงาน	รถไฟเร็วกัวลาลัมเปอร์
ศูนย์ซ่อมบำรุง	สุไหง บูโละฮ์ และ กาจัง
ขบวนรถ	ซีเมนส์ อินสไปโร; 58 ขบวนต่อ 4 ตู้; กว้าง: 3.1 m (10 ft) - หน้ากว้าง; ยาว: 90.18 m (295.9 ft)
ผู้โดยสารต่อวัน	203,709 (2023)
ผู้โดยสาร	66.5 ล้าน (2023)
ประวัติ
เปิดเมื่อ	ระยะ 1:; 16 ธันวาคม 2016; 9 ปีก่อน; สุไหง บูโละฮ์ KG01 – เซอมันตัน KG14 ; ระยะ 2:; 17 กรกฎาคม 2017; 8 ปีก่อน; มูซีมัมเนอการา KG15 – กาจัง KG31
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง	47 km (29 mi) ; ยกระดับ: 37.5 km (23.3 mi); ใต้ดิน: 9.5 km (5.9 mi)
รางกว้าง	1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) สแตนดาร์ดเกจ
ระบบจ่ายไฟ	750 V DC รางที่สาม
ระบบการนำไฟฟ้า	อัตโนมัติและไร้คนขับ
ความเร็ว	100 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (62 ไมล์ต่อชั่วโมง)

รถไฟฟ้าขนส่งมวลชน สายกาจัง (อังกฤษ: MRT Kajang line ;KGL)^[4] ^[5] หรือชื่อเดิม สายซูไงบูโละฮ์-กาจัง เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าใต้ดินที่เปิดให้บริการในเขตกัวลาลัมเปอร์และปริมณฑล สายนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของระบบขนส่งมวลชนในหุบเขากลัง

ประวัติ

สายซูไงบูโละฮ์-กาจัง เป็นหนึ่งในโครงการเส้นทางรถไฟฟ้าใต้ดินสามสายในเขตหุบเขากลัง ใช้งบประมาณในการก่อสร้าว 36 พันล้านริงกิต^[6]

เส้นทางเริ่มต้นจากตำบลซูไงบูโละฮ์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของกัวลาลัมเปอร์ ผ่านใจกลางกรุง ไปสิ้นสุดที่เมืองกาจัง ทางตะวันออกเฉียงใต้ของกัวลาลัมเปอร์ คาดว่าจะมีผู้โดยสารมาใช้งานประมาณ 1.2 ล้านคนต่อปี^[6] การก่อสร้างระยะที่ 1 เริ่มจากซูไงบูโละฮ์ ไปสิ้นสุดที่เซอมันตัน ซึ่งจะเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 2016 ส่วนระยะที่ 2 สร้างจากเซอมันตัน ไปสิ้นสุดที่กาจัง ซึ่งจะเปิดให้บริการในกรกฎาคม ค.ศ. 2017^[6]

เดิมที สายนี้เป็นสายรถไฟฟ้ารางเบา ระยะทาง 43 กิโลเมตร วิ่งจากตำบลดามันซารา ไปยังตำบลเชรัส ต่อมาได้ขยายเส้นทางไปยังซูไงบูโละฮ์ และกาจัง ซึ่งเพิ่มระยะทางอีก 8.8 กิโลเมตร และได้ปรับเปลี่ยนมาเป็นรถไฟใต้ดิน ซึ่งจุผู้โดยสารได้มากกว่า^[7]

สายนี้เมื่อสร้างเสร็จแล้ว จะดำเนินการโดยบริษัทแรพิดเรล^[8]

ข้อมูลทั่วไป

การจัดขบวน

รถไฟฟ้าสายนี้มีระยะทาง 51 กิโลเมตร วิ่งจากตำบลซูไงบูโละฮ์ ไปสิ้นสุดที่เมืองกาจัง เมื่อเปิดใช้งาน คาดว่าจะมีผู้โดยสาร 1.2 ล้านคน รถไฟฟ้าเป็นแบบ 4 คันต่อขบวน จุผู้โดยสารได้ 1,200 คนต่อขบวนต่อทิศทาง และใน 1 วันจะมีผู้โดยสารใช้บริการทั้งหมด 400,000 คน ความถี่รถไฟฟ้า 3.5 นาที^[9]

การปรับแก้ไขเส้นทางและสถานี

หลังจากที่โครงการนี้ได้นำเสนอเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 ได้มีการปรับเปลี่ยนแก้ไขเส้นทางและสถานีต่าง ๆ ดังต่อไปนี้^[10]

ลดจำนวนสถานีจาก 35 สถานี เหลือเพียง 31 สถานี โดยมีสถานีสำรองในอนาคตอีก 3 สถานี ได้แก่
- สถานี RRI อยู่ระหว่างสถานีกัมปงเซอลามัต–กวาซาดามันซารา
- สถานีเทคโนโลยี อยู่ระหว่างสถานีกวาซาเซ็นทรัล–โกะตะดามันซารา
- สถานีบูกิตเกียรา อยู่ระหว่างสถานีฟีลีดามันซารา–ปูซัตบันดาร์ดามันซารา
สถานีเซกชัน 17 ถูกยกเลิก
สถานี TTDI ถูกย้ายจากที่ตั้งเดิม 300 เมตร เนื่องจากติดย่านที่พักอาศัย^[11]
สถานีบูกิตบินตังตะวันออก และบูกิตบินตังตะวันตก ถูกยุบรวมเป็นสถานีเดียวกัน มีชื่อว่า "สถานีบูกิตบินตัง"
ที่จอดรถถูกเพิ่มจาก 13 เป็น 16 แห่ง
ยกเลิกสถานีตามันเมสรา

รายชื่อสถานี

จะมี 31 สถานี โดยมีสถานีใต้ดินอยู่ 7 สถานี ช่วงทางใต้ดินยาว 9.5 กิโลเมตร^[9] (แผนที่เส้นทาง เก็บถาวร 2014-01-13 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)^[12] การเรียกชื่อสถานีบนขบวนรถ จะแตกต่างจะชื่อทางการเล็กน้อย^[13] อาจเปลี่ยนแปลงได้ตามความเหมาะสม

ระยะที่ 1 – เปิดในช่วงไตรมาสที่ 4 ของปี ค.ศ. 2016
รหัส	ชื่อทางการ	ชื่อทั่วไป	ประเภทชานชาลา	โครงสร้าง	ที่จอดรถ	จุดเปลี่ยนเส้นทาง/หมายเหตุ
S01	ซูไงบูโละฮ์	ซูไงบูโละฮ์	ปลายทาง	ยกระดับ	✓	1 สายเซอเริมบัน, เคทีเอ็ม อีทีเอส, รถไฟระหว่างเมืองของเคทีเอ็ม
S02	กัมปงเซอลามัต	กัมปงบาห์รูซูไงบูโละฮ์	ด้านข้าง	ยกระดับ
S03	RRI		ด้านข้าง	ยกระดับ		สถานีสำรองในอนาคต
S04	กวาซาดามันซารา	โกะตะดามันซารา	เกาะกลางซ้อนกัน	ยกระดับ	✓	11 สายซูไงบูโละฮ์-เซอร์ดัง-ปูตราจายา
S05	เติกโนโลกี		ด้านข้าง	ยกระดับ		สถานีสำรองในอนาคต
S06	กวาซาเซ็นทรัล	ตามันอินดัสตรีซูไงบูโละฮ์	ด้านข้าง	ยกระดับ	✓
S07	โกะตะดามันซารา	PJU5	ด้านข้าง	ยกระดับ
S08	ซูเรียน	ดาตารันซันเวย์	ด้านข้าง	ยกระดับ
S09	มูเตียราดามันซารา	เดอะเคิร์ฟ	ด้านข้าง	ยกระดับ
S10	บันดาร์อูตามา	อูนามา 1	ด้านข้าง	ยกระดับ		10 สายชาห์อลัม
S11	TTDI	TTDI	ด้านข้าง	ยกระดับ	✓
S12	ฟีโลดามันซารา	เซิกซเยน 16	เกาะกลาง	ยกระดับ	✓
S13	บูกิตเกียรา		ด้านข้าง	ยกระดับ	✓	สถานีสำรองในอนาคต
S14	ปูซัตบันดาร์ดามันซารา	ปูซัตบันดาร์ดามันซารา	ด้านข้าง	ยกระดับ	✓
S15	เซอมันตัน	เซอมันตัน	ด้านข้าง	ยกระดับ
ระยะที่ 2 – เปิดในช่วงไตรมาสที่ 3 ของปี ค.ศ. 2017
S16	มูซีมัมเนอการา	เคแอลเซ็นทรัล	เกาะกลาง	ใต้ดิน		1 สายเซอเริมบัน, 2 สายพอร์ตกลัง, 5 สายเกอลานาจายา, 6 เคแอลไอเอ เอ็กซ์เพรส, 7 เคแอลไอเอ แทรนสิต, 8 เคแอลโมโนเรล ธีมพิเศษ: ประวัติระบบขนส่งมวลชน
S17	ปาซาร์เซอนี	ปาซาร์เซอนี	เกาะกลาง	ใต้ดิน		5 สายเกอลานาจายา, 1 สายเซอเริมบัน, 2 สายพอร์ตกลัง ธีมพิเศษ: จุดรวมแม่น้ำสองสาย
S18	เมอเดกา	เมอเดกา	เกาะกลาง	ใต้ดิน		3 สายอัมปัง, 4 สายศรีเปอตาลิง^[14] ธีมพิเศษ: อิสรภาพ
S19	บูกิตบินตัง	บูกิตบินตังเซ็นทรัล	แยกกัน	ใต้ดิน		8 เคแอลโมโนเรล^[15]^[16] ธีมพิเศษ: พลวัต
S20	ตลาดหลักทรัพย์ตุนราซัก	ปาซาร์รักยัต	เกาะกลางซ้อนกัน	ใต้ดิน		11 สายซูไงบูโละฮ์-เซอร์ดัง-ปูตราจายา ธีมพิเศษ: ชุมชนมุสลิม
S21	โคเครน	โคเครน	เกาะกลาง	ใต้ดิน		ธีมพิเศษ: การอยู่อาศัย
S22	มาลูริ	มาลูริ	เกาะกลาง	ใต้ดิน	✓	3 สายอัมปัง ธีมพิเศษ: การเติบโตครั้งใหม่
S23	ตามันเปอร์ตามา	ตามันบูกิตเรีย	ด้านข้าง	ยกระดับ
S24	ตามันมิดะฮ์	ตามันบูกิตเมอวะฮ์	ด้านข้าง	ยกระดับ	✓
S25	ตามันมูเตียรา	เลเซอร์มอลล์	ด้านข้าง	ยกระดับ
S26	ตามันคอนนอจต์	พลาซาฟีนิกซ์	ด้านข้าง	ยกระดับ	✓
S27	ตามันซันเต็กซ์	ตามันซันเต็กซ์	เกาะกลาง	ยกระดับ	✓
S28	ศรีระยา	ตามันคิวแพ็ค	ด้านข้าง	ยกระดับ	✓
S29	บันดาร์ตุนฮุสเซนออนน์	บันดาร์ตุนฮุสเซนออนน์	ด้านข้าง	ยกระดับ	✓
S30	บูกิตดูกุง	บาลากง	ด้านข้าง	ยกระดับ
S31	ตามันโกเปอราซีคิวแพ็ค	ตามันโกเปอราซี	ด้านข้าง	ยกระดับ	✓
S32	ซัวจานาอิมเปียน	ซัวจานาอิมเปียน	ด้านข้าง	ยกระดับ	✓
S33	บันดาร์กาจัง	บันดาร์กาจัง	ด้านข้าง	ยกระดับ
S34	กาจัง	กาจัง	ปลายทาง	ยกระดับ	✓	1 สายเซอเริมบัน

ระบบรถไฟฟ้า

ระบบรถไฟฟ้าผลิตโดยบริษัท ซีเมนส์ รถไฟฟ้าเป็นแบบไร้คนขับ พ่วง 4 คันต่อขบวน จุผู้โดยสารได้ 1,200 คนต่อขบวนต่อทิศทาง โดยรถไฟฟ้าจะเป็นรูปแบบเดียวกันกับที่ใช้ในรถไฟใต้ดินวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์^[17]

ความยาวรถ: 18.6–20.1 เมตร
จำนวนประตูรถต่อหนึ่งฝั่ง: 4
ความยาวประตูรถ: 1400 มิลลิเมตร
การรับกระแสไฟฟ้า: 750 VDC รางที่สาม

มีศูนย์ซ่อมบำรุง 2 แห่ง ได้แก่ ศูนย์ซ่อมบำรุงซูไงบูโละฮ์ และศูนย์ซ่อมบำรุงกาจัง^[18]

ดูเพิ่ม

อ้างอิง

↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ inspiro-kl
↑ "Rapid Rail Performance Update" (ภาษาอังกฤษ). Rapid KL. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2024-01-06.
↑ Rapid Rail to take over SBK line ops from Dec 15
↑ "Clash over naming of MRT service line". Malay Mail. 5 January 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-06-28. สืบค้นเมื่อ 2015-05-17.
↑ "No Tussle Over Naming of MRT Line". ETP Updates. 6 January 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-03-07. สืบค้นเมื่อ 2015-05-17.
1 2 3 "MRT". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-05-15. สืบค้นเมื่อ 24 April 2015. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่สมเหตุสมผล มีนิยามชื่อ "SBK info" หลายครั้งด้วยเนื้อหาต่างกัน
↑ "NU Sentral Set To Improve Urban Transportation, Says Najib". Bernama. 11 August 2009.
↑ "Government goes with Prasarana to operate Sg Buloh-Kajang MRT line". The Malaysian Insider. 16 June 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-06-17. สืบค้นเมื่อ 2015-05-17.
1 2 "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-01-18. สืบค้นเมื่อ 2015-05-17.
↑ transitmy. "MRT Update: MyRapidTransit launching & public viewing on 8 July 2011 at KL Convention Centre". Malaysian Transit. สืบค้นเมื่อ 11 July 2011.
↑ Achariam, Noel (30 May 2011). "Proposed TTDI MRT station shifted". New Straits Times. สืบค้นเมื่อ 6 June 2011.
↑ "Route Map". MRT Corp. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-01-13. สืบค้นเมื่อ 22 January 2014.
↑ "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-01-18. สืบค้นเมื่อ 2015-05-17.
↑ http://www.youtube.com/watch?v=d62grQs_2I4
↑ http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=J_9QkoLV8FQ#t=207s
↑ http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=J_9QkoLV8FQ#t=222s
↑ MRT Corp. "MRT CORP AWARDS RM3.474 BILLION WORTH OF CONTRACTS" (PDF). MRT Corp. สืบค้นเมื่อ 15 September 2012.^{[ลิงก์เสีย]}
↑ Progress Report (PDF). MRT Corp. 2012. p. 13. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2015-05-17.