สายบาตูเคฟส์–ปูเลาเซอบัง
บทความนี้ไม่มีการอ้างอิงจากแหล่งที่มาใด |
| สายบาตูเคฟส์–ปูเลาเซอบัง | |
|---|---|
เคทีเอ็มบี คลาส 92 ที่สถานีเคแอล เซ็นทรัล | |
| ข้อมูลทั่วไป | |
| สถานะ | เปิดให้บริการ |
| เจ้าของ | |
| หมายเลขสาย | 1 (สายสีน้ำเงิน) |
| ที่ตั้ง | |
| ปลายทาง |
|
| จำนวนสถานี | 27 + 3 สถานีสำรอง |
| เว็บไซต์ | www |
| การดำเนินงาน | |
| รูปแบบ | รถไฟชานเมือง (เอ็ส-บาน) |
| ระบบ | |
| ผู้ดำเนินงาน | |
| ศูนย์ซ่อมบำรุง | เซอเริมบัน |
| ขบวนรถ | KTM Class 92 Komuter CSR EMU 37 ขบวน 6 ตู้ |
| ประวัติ | |
| เปิดเมื่อ | 14 สิงหาคม 1995 |
| ข้อมูลทางเทคนิค | |
| ระยะทาง | 135 กิโลเมตร (84 ไมล์) |
| รางกว้าง | 1,000 mm (3 ft 3 3⁄8 in) มีเตอร์เกจ |
| ระบบจ่ายไฟ | 25 kV 50 Hz เหนือหัว |
| ความเร็ว | สูงสุด 120 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (75 ไมล์ต่อชั่วโมง) |
สายบาตูเคฟส์–ปูเลาเซอบัง (มลายู: KTM Laluan Batu Caves–Pulau Sebang) มีชื่อเดิมว่า สายเซอเริมบัน (มลายู: Laluan Seremban) เป็นหนึ่งในสามเส้นทางของรถไฟชานเมืองเคทีเอ็ม ส่วนกลาง ดำเนินการโดยเกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู (เคทีเอ็ม) ให้บริการรถไฟฟ้าระหว่างสถานีบาตูเคฟส์และสถานีปูเลาเซอบัง/ตัมปิน ก่อนหน้าวันที่ 15 ธันวาคม 2015 เส้นทางนี้มีสถานีปลายทางด้านเหนือของสายนี้คือสถานีราวัง
รถไฟชานเมืองเคทีเอ็มเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1995 ช่วยในการขนส่งระหว่างกัวลาลัมเปอร์กับย่านชานเมืองของรัฐใกล้เคียง รถไฟฟ้าทุกขบวนเป็นรถนั่งปรับอากาศ แต่ละสถานีจะมีที่จอดรถของสถานีนั้น ๆ
ระบบนี้เป็นหนึ่งในของระบบขนส่งมวลชนในหุบเขากลัง มีหมายเลขสายคือ 1 มีสีน้ำเงินเป็นสีอย่างเป็นทางการบนแผนที่การขนส่ง เริ่มแรกตั้งชื่อตามสถานีปลายทางเดิมคือสถานีเซอเริมบัน
รายชื่อสถานี
[แก้]| ชื่อสถานี | ประเภทชานชาลา | จุดเปลี่ยนเส้นทาง |
| ตันจงมาลิม | เกาะกลาง และ ด้านข้าง | |
| กัวลากูบูบาห์รู | ด้านข้าง | |
| ราซา | ด้านข้าง | |
| บาตังกาลี | ด้านข้าง | |
| เซอเรนดาห์ | ด้านข้าง | |
| ราวัง | เกาะกลาง และ ด้านข้าง | สายเดินรถแยก ราวัง–ตันจงมาลิม |
| กวง | ด้านข้าง | |
| ซูไงบูโละฮ์ | ด้านข้าง | 9 สายซูไงบูโละฮ์-กาจัง (โครงการ) |
| เกอปงเซ็นทรัล | ด้านข้าง | |
| เกอปง | ด้านข้าง | |
| เซอกัมบัต | ด้านข้าง | |
| ปุตรา | ด้านข้าง | 2 สายพอร์ตกลัง, 3 สายอัมปัง และ 4 สายศรีเปอตาลิง |
| ธนาคารเนอการา | ด้านข้าง | 2 สายพอร์ตกลัง, 3 สายอัมปัง และ 4 สายศรีเปอตาลิง |
| กัวลาลัมเปอร์ | เกาะกลาง และด้านข้าง | 2 สายพอร์ตกลัง, 5 สายเกอลานาจายา และ 9 สายซูไงบูโละฮ์-กาจัง (โครงการ) |
| เคแอลเซ็นทรัล | เกาะกลาง | 2 สายพอร์ตกลัง, 5 สายเกอลานาจายา, 6 เคแอลไอเอ เอ็กซ์เพรส, 7 เคแอลไอเอ แทรนสิต, 8 เคแอลโมโนเรล และ 9 สายซูไงบูโละฮ์-กาจัง (โครงการ) |
| มิดเวลเลย์ | ด้านข้าง | |
| เซอปูเตะห์ | ด้านข้าง | |
| ซาลักเซอลาตัน | ด้านข้าง | 4 สายศรีเปอตาลิง |
| บันดาร์ตาซิก์เซอลาตัน | ด้านข้าง | 4 สายศรีเปอตาลิง, 7 เคแอลไอเอ แทรนสิต และสถานีขนส่งผู้โดยสารเซอลาตัน |
| เซอดัง | ด้านข้าง | |
| กาจัง | เกาะกลาง และด้านข้าง | 9 สายซูไงบูโละฮ์-กาจัง (โครงการ) |
| ยูเคเอ็ม | ด้านข้าง | |
| บังยี | เกาะกลาง และด้านข้าง | |
| บาตังเบอนาร์ | ด้านข้าง | |
| นิไล | ด้านข้าง | รถโดยสารประจำทางไปท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ |
| ลาบู | ด้านข้าง | |
| ตีรอย | ด้านข้าง | |
| บาตูเคฟส์–ปูเลาเซอบัง | เกาะกลาง และด้านข้าง | |
| เซอนาวัง | ด้านข้าง | |
| สุไหงกะดุ๊ต | เกาะกลาง | 2 สายพอร์ตกลัง (โครงการส่วนต่อขยาย) |
| เรมเบา | เกาะกลาง |
สายเดินรถแยก ราวัง–ตันจงมาลิม
[แก้]สายเดินรถแยก ราวัง–ตันจงมาลิม เปิดใช้งานครั้งแรกวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2007 มีสถานีเริ่มแรก 3 สถานี ได้แก่ เซอเรนดาห์, บาตังกาลี และ ราซา ต่อมาได้เปิดใช้งานส่วนต่อขยายไปยัง กัวลากูบูบาห์รู ในวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 2008 และ ตันจงมาลิม ในวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2009
ผู้โดยสารที่มาจากสถานีก่อนหน้าสถานีราวัง จะต้องเปลี่ยนขบวนรถที่สถานีราวัง ก่อนเข้าไปในสายนี้ รถไฟมีความถี่ทุก ๆ 30 นาที ขบวนแรกและขบวนสุดท้ายให้บริการเวลา 05:42 และ 21:24 น. ใช้เวลาในการเดินทาง 25 นาที
แผนที่เส้นทาง
[แก้]แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]ดูเพิ่ม
[แก้]สมุดภาพ
[แก้]- พื้นที่จำหน่ายตั๋วรถไฟชานเมืองในเคแอลเซ็นทรัล
- สถานีราวัง
- สถานีมิดเวลเลย์
- ภายในรถไฟฟ้ารุ่น 81
- รถไฟฟ้ารุ่น 92 เอสซีเอส 18