เคทีเอ็ม อีทีเอส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
รถไฟฟ้าอีทีเอส
ETS at Ipoh.JPG
รถไฟฟ้าชุดที่ 01 และ 05 ที่สถานีรถไฟอีโปะฮ์
ข้อมูลทั่วไป
ชื่อลำลองPerkhidmatan Keretapi Elektrik (ms)
รูปแบบรถไฟระหว่างเมือง
ที่ตั้งมาเลเซีย อีโปะฮ์กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย
จำนวนสถานี14
Colour on map     สีน้ำเงิน
การดำเนินงาน
เปิดเมื่อมิถุนายน ค.ศ. 2010
เจ้าของเกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู
ผู้ดำเนินงานอีทีเอส
Conduction systemมีคนขับ
ขบวนรถรุ่น 91 5 ขบวน ขบวนละ 6 คัน (ใช้งาน)
รุ่น 93 10 ขบวน ขบวนละ 6 คัน (กำลังทดสอบ)
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง279.90 กิโลเมตร
รางกว้าง1000 มิลลิเมตร

เคทีเอ็ม อีทีเอส (อังกฤษ: KTM Electric Train Service (ETS)) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าระหว่างเมืองอีโปะฮ์กัวลาลัมเปอร์ในประเทศมาเลเซีย[1] เดิมรถไฟฟ้าสายนี้เคยวิ่งจากกัวลาลัมเปอร์ไปเซอเริมบัน แต่หยุดให้บริการในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012[2] รถไฟฟ้ามีความเร็ว 140 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ดำเนินการโดยอีทีเอส ภายใต้การควบคุมของเกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู (เคทีเอ็ม)

ประวัติ[แก้]

เกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู เปิดให้บริการรถไฟฟ้าสายนี้ในวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2010 โดยเป็นเส้นหนึ่งของทางรถไฟสายชายฝั่งทะเลตะวันตก[3]

การให้บริการ[แก้]

ให้บริการใน 2 ระดับชั้น ได้แก่ ขบวนรถโกลด์ และขบวนรถซิลเวอร์ โดยขบวนรถโกลด์ ใช้เวลาในการเดินทาง 2 ชั่วโมง 20 นาที จอด 11 สถานี ขณะที่ขบวนรถซิลเวอร์ ใช้เวลาในการเดินทาง 2 ชั่วโมง 30 นาที จอด 14 สถานี ในช่วงเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012 ขบวนรถโกลด์ได้เปลี่ยนสถานีที่จอด โดยเปลี่ยนมาจอดที่สถานีถนนตาปะห์ และซุงไก แทนที่สถานีซูไง-บูโละฮ์, กัวลากูบูบาห์รู และเบอห์รัง ส่งผลให้ใช้เวลาในการเดินทางมากขึ้น 5 นาที

ในอดีตเคยมีขบวนรถแพลตินัมให้บริการด้วย แต่ได้ยกเลิกในภายหลัง ขบวนรถนี้ใช้เวลาในการเดินทาง 1 ชั่วโมง 58 นาที

ชื่อสถานี โกลด์ ซิลเวอร์
เคแอลเซ็นทรัล มี มี
กัวลาลัมเปอร์ มี มี
เกอปงเซ็นทรัล มี มี
ซูไง-บูโละฮ์ มี ไม่มี
ราวัง มี มี
กัวลากูบูบาห์รู มี ไม่มี
ตันจงมาลิม มี มี
เบอห์รัง มี ไม่มี
แม่น้ำสลิม มี มี
ซุงไก มี มี
ถนนตาปะฮ์ มี มี
กัมปาร์ มี มี
บาตูกาจะฮ์ มี มี
อีโปะฮ์ มี มี

ระบบรถไฟ[แก้]

รุ่นแรก[แก้]

รถไฟฟ้ารุ่นแรกคือรุ่น 91 มีจำนวน 5 ขบวน ขบวนละ 6 คัน สั่งซื้อมาในราคา 67 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ออกแบบโดยมะรุเบะนิ ผลิตโดยฮุนไดและมิตซูบิชิ[4] เดิมมีความเร็วสูงสุด 140 กิโลเมตรต่อชั่วโมง แต่ถูกออกแบบให้สามารถวิ่งได้เต็มพิกัดถึง 160 กิโลเมตรต่อชั่วโมง[5] รถไฟฟ้า 1 ขบวน มีความยาว 138 เมตร หนัก 231.8 ตัน ถ้าเป็น 1 คันจะยาว 22.95 เมตร กว้าง 2.75 เมตร สูง 4 เมตร[6] แต่ละขบวนจุผู้โดยสารได้มากที่สุดถึง 350 คน พร้อมกับมีสิ่งอำนวยความสะดวกมากมาย ได้แก่ ห้องน้ำ จอโทรทัศน์

รุ่นที่สอง[แก้]

ขบวนรถไฟฟ้ารุ่น 93 ปัจจุบันอยู่ในระหว่างการทดสอบ และจะวิ่งให้บริการในเร็ว ๆ นี้

สมุดภาพ[แก้]

ในอนาคต[แก้]

โครงการรถไฟฟ้าจะมีการขยายเส้นทางเพิ่มไปยังเมืองบัตเตอร์เวิร์ท รัฐปีนัง

ในวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 2014 บริษัทผลิตรถจักรจากจีนใต้ ได้ชนะการประกวดราคาระบบรถไฟความเร็วสูง 200 กิโลเมตร จากกัวลาลัมเปอร์อีโปะฮ์ โดยจะมีความเร็วสูงสุดถึง 160 กิโลเมตรต่อชั่วโมง และจะมีการขยายเส้นทางต่อไปยังปาดังเบซาร์และโจโฮร์บะฮ์รู นอกจากนี้ ยังได้ใช้งบประมาณ 131 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในการผลิตรถโดยสาร 98 คัน[7]

ในวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 2014 ประธานบริษัทเกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู ประกาศว่า จะเปิดใช้งานรถไฟฟ้าอีทีเอส กัวลาลัมเปอร์บัตเตอร์เวิร์ท ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2015 และจะได้รับรถไฟฟ้าใหม่อีก 10 ขบวน โดยจะเริ่มวิ่งในเดือนมกราคม ค.ศ. 2016[8]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "KL-Ipoh electric train to run soon". The Star. 17 December 2010.
  2. "Recent scheduling ETS Services". KTM Intercity. สืบค้นเมื่อ 18 November 2012.
  3. "Malaysia plans five years of rail growth". Railway Gazette International. London. 1 October 2006.
  4. "Marubeni Gets $67 Million Malaysia Train-Car Order, Nikkei Says". Bloomberg. Bloomberg. 26 October 2008.
  5. "Electric trains to reduce travel time". The Star. Central. 24 August 2010.
  6. "Electric Train Set". Malaya Railway.
  7. "asiaone business". สืบค้นเมื่อ 3 December 2014.
  8. "The Star". สืบค้นเมื่อ 8 December 2014.