เคทีเอ็ม อีทีเอส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
รถไฟฟ้าเคทีเอ็ม อีทีเอส
KTM Electric Train Service

ETS 5 (cropped).jpg
KTM คลาส 93 ที่สถานี Pulau Sebang/Tampin
ข้อมูลทั่วไป
รูปแบบรถไฟฟ้าระหว่างเมือง
จำนวนสถานี37 สถานี (ข้อมูลเมื่อปี 2562)
ผู้โดยสารต่อวัน10,489 (สถิติเมื่อปี 2561)[1]
ผู้โดยสาร4.148 ล้านคน (2560) [1]
เว็บไซต์ktmb.com.my/ktmb_ui
การดำเนินงาน
เปิดเมื่อ12 สิงหาคม 2010; 9 ปีก่อน (2010-08-12)
เจ้าของเกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู
ขบวนรถ5 ขบวน KTM คลาส 91
10 ขบวน KTM คลาส 93
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง
755 กม. (Padang Besar-Gemas)
'กำลังก่อสร้างอีก 197 กม. (Gemas-Johor Bahru Sentral)
รางกว้าง1000 มิลลิเมตร

เคทีเอ็ม อีทีเอส (อังกฤษ: KTM Electric Train Service (ETS)) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าระหว่างเมืองPadang BesarButterworth-กัวลาลัมเปอร์- Gemas ในประเทศมาเลเซีย[2] เดิมรถไฟฟ้าสายนี้เคยวิ่งจากกัวลาลัมเปอร์ไปเซอเริมบัน แต่หยุดให้บริการในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012[3] รถไฟฟ้ามีความเร็ว 140 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ดำเนินการโดยอีทีเอส ภายใต้การควบคุมของเกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู (เคทีเอ็ม)

ประวัติ[แก้]

เกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู เปิดให้บริการรถไฟฟ้าสายนี้ในวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2010 โดยเป็นเส้นหนึ่งของทางรถไฟสายชายฝั่งทะเลตะวันตก[4]

การให้บริการ[แก้]

ให้บริการใน 3 ระดับชั้น ได้แก่ ขบวนรถโกลด์ ขบวนรถแพลตินัมและขบวนรถซิลเวอร์ ซิลเวอร์จะเดินทางแค่ KL SENTRAL-IPOH-KL SENTRAL โกลด์และแพตินัมจะเป็นเดินรถที่เดินทางระหว่าง GEMAS-BUTTERWORTH-PADNG BESAR โดยที่โกลด์จะจอดมากกว่า

ชั้นโดยสาร[แก้]

ชั้นโดยสารมีด้วยกัน2แบบ

ที่นั่งชั้น Standard Class คลาส 93

1.Standard Class ที่นั่งถูกจัดเรียงในแบบ 2-2 ในแต่ละที่นั่งมีโต๊ะหน้าที่นั่งและมีปลั๊กไฟใต้ที่นั่ง ที่นั่งไม่สามารถหมุนได้ มีให้บริการทุกขบวน

ที่นั่งชั้น Business Class คลาส 93/3

2.Business Class จัดว่างที่นั่งแบบ 2-1 มีปลั๊กไฟ ช่องเสียบUSB หน้าจอทีวีส่วนตัว อินเทอร์เน็ต มีการเสริฟอาหารและของว่าง มีให้บริการในรถแพลตินัม คลาส93/2




ระบบรถไฟ[แก้]

รุ่นแรก[แก้]

รถไฟฟ้ารุ่นแรกคือรุ่น 91 มีจำนวน 5 ขบวน ขบวนละ 6 คัน สั่งซื้อมาในราคา 67 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ออกแบบโดยมะรุเบะนิ ผลิตโดยฮุนไดและมิตซูบิชิ[5] เดิมมีความเร็วสูงสุด 140 กิโลเมตรต่อชั่วโมง แต่ถูกออกแบบให้สามารถวิ่งได้เต็มพิกัดถึง 160 กิโลเมตรต่อชั่วโมง[6] รถไฟฟ้า 1 ขบวน มีความยาว 138 เมตร หนัก 231.8 ตัน ถ้าเป็น 1 คันจะยาว 22.95 เมตร กว้าง 2.75 เมตร สูง 4 เมตร[7] แต่ละขบวนจุผู้โดยสารได้มากที่สุดถึง 350 คน พร้อมกับมีสิ่งอำนวยความสะดวกมากมาย ได้แก่ ห้องน้ำ จอโทรทัศน์

รุ่นที่สอง[แก้]

ขบวนรถไฟฟ้ารุ่น 93 ผลิตโดยบริษัท CRRC มีความเร็วสูงสุดในการให้บริการคือ 140 กม./ชม. ขบวนรถไฟฟ้ารุ่น 93/2 ขบวนรถไฟฟ้ารุ่น 93/3

สมุดภาพ[แก้]

ในอนาคต[แก้]

โครงการรถไฟฟ้าจะมีการขยายเส้นทางเพิ่มไปยังเมืองบัตเตอร์เวิร์ท รัฐปีนัง

ในวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 2014 บริษัทผลิตรถจักรจากจีนใต้ ได้ชนะการประกวดราคาระบบรถไฟความเร็วสูง 200 กิโลเมตร จากกัวลาลัมเปอร์อีโปะฮ์ โดยจะมีความเร็วสูงสุดถึง 160 กิโลเมตรต่อชั่วโมง และจะมีการขยายเส้นทางต่อไปยังปาดังเบซาร์และโจโฮร์บะฮ์รู นอกจากนี้ ยังได้ใช้งบประมาณ 131 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในการผลิตรถโดยสาร 98 คัน[8]

ในวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 2014 ประธานบริษัทเกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู ประกาศว่า จะเปิดใช้งานรถไฟฟ้าอีทีเอส กัวลาลัมเปอร์บัตเตอร์เวิร์ท ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2015 และจะได้รับรถไฟฟ้าใหม่อีก 10 ขบวน โดยจะเริ่มวิ่งในเดือนมกราคม ค.ศ. 2016[9]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "Statistic for Rail Transport" (in Malay and English). Ministry of Transport, Malaysia. สืบค้นเมื่อ 13 December 2018.
  2. "KL-Ipoh electric train to run soon". The Star. 17 December 2010.
  3. "Recent scheduling ETS Services". KTM Intercity. สืบค้นเมื่อ 18 November 2012.
  4. "Malaysia plans five years of rail growth". Railway Gazette International. London. 1 October 2006.
  5. "Marubeni Gets $67 Million Malaysia Train-Car Order, Nikkei Says". Bloomberg. Bloomberg. 26 October 2008.
  6. "Electric trains to reduce travel time". The Star. Central. 24 August 2010.
  7. "Electric Train Set". Malaya Railway.
  8. "asiaone business". สืบค้นเมื่อ 3 December 2014.
  9. "The Star". สืบค้นเมื่อ 8 December 2014.