รายพระนามพระมหาอุปราชาพม่า

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ราชวงศ์ตองอู[แก้]

พระมหากษัตริย์ พระนาม ฐานะ ความสัมพันธ์ เริ่มตำแหน่ง; สาเหตุ สิ้นสุดการดำรงตำแหน่ง; สาเหตุ รัชทายาทลำดับที่ 2
พระเจ้าเมงจีโย เจ้าชายตะเบ็งชเวตี รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชโอรส 1516
พระราชสมภพ
1530
เสด็จขึ้นครองราชย์
บุเรงนองกะยอดินนรธา
1542–1550, พระชามาดา
พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ บุเรงนองกะยอดินนรธา รัชทายาทโดยสันนิษฐาน พระเทวัญ (พี่เขย) 1542
anointed
30 April 1550
เสด็จขึ้นครองราชย์
มังไชยสิงห์
1551–1581, พระราชโอรส
พระเจ้าบุเรงนอง มังไชยสิงห์ รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชโอรส 1551
พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์
1581
เสด็จขึ้นครองราชย์
มังกะยอชวา
1581–1593, พระราชโอรส
พระเจ้านันทบุเรง มังกะยอชวา รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชโอรส 1581
พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์
1593
killed in action
มังกะยอชวาที่ 2 แห่งอังวะ
1594–1599,พระราชอนุชา
มังกะยอชวาที่ 2 แห่งอังวะ รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชโอรส 31 January 1594[1]
พระเชษฐาทิวงคต
December 1599
defected
เจ้าชายอโนเพตลุน
1599–1606, พระภาดา
พระเจ้านยองยาน เจ้าชายอโนเพตลุน รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชโอรส 25 February 1600[2]
พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์
3 March 1606
succeeded
เจ้าชายทาลุน
1606–1628, พระอนุชา
พระเจ้าอโนเพตลุน เจ้าชายทาลุน รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชอนุชา 3 March 1606
พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์
9 July 1628
พระราชภาคิไนยเสด็จขึ้นครองราชย์
มังกะยอชวาแห่งสากู
1635–1647, พระอนุชา
พระเจ้าทาลุน มังกะยอชวาแห่งสากู รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชอนุชา 2 June 1635[3]
พระเชษฐาเสด็จขึ้นครองราชย์
18 August 1647
ทิวงคต
เจ้าชายพินดาเล
1647–1648, พระราชภาคิไนย
เจ้าชายพินดาเล รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชโอรส 18 August 1647
พระปิตุลาทิวงคต
27 August 1648
เสด็จขึ้นครองราชย์
เจ้าชายมินเย ไททาทู
1648–1653
พระเจ้าพินดาเล เจ้าชายมินเย ไททาทู รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชอนุชา 5 September 1648[4]
พระเชษฐาเสด็จขึ้นครองราชย์
25 December 1653[5]
ทิวงคต
เจ้าชายนราเสยะ
1654–1661, พระอนุชา
เจ้าชายนราเสยะ รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชโอรส 30 January 1654[6]
uncle died
3 June 1661
father deposed
เจ้าชายนราวระ
1664–1672, พระภาดา
พระเจ้าปเย เจ้าชายนราวระ รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชโอรส 1 June 1664
พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์
13 April 1672
เสด็จขึ้นครองราชย์
เจ้าชายสเน่ห์
1688–1698, พระราชภาคิไนย
พระเจ้ามังกกยอดิน เจ้าชายสเน่ห์ รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชโอรส 8 September 1688
พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์
4 May 1698
เสด็จขึ้นครองราชย์
เจ้าชายทนินกันเว
1711–1714, พระราชโอรส
พระเจ้าสเน่ห์มิน เจ้าชายทนินกันเว รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชโอรส 1 November 1711
พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์
12 September 1714
เสด็จขึ้นครองราชย์
เจ้าชายมหาธรรมราชาธิบดี
1727–1733, พระราชโอรส
พระเจ้าทนินกันเว เจ้าชายมหาธรรมราชาธิบดี รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชโอรส 6 May 1727
พระเชษฐาสวรรคต
12 December 1733
เสด็ขึ้นครองราชย์
ราชวงศ์ตองอูล่มสลาย

ราชวงศ์อลองพญา[แก้]

พระมหากษัตริย์ พระนาม ฐานะ ความสัมพันธ์ เริ่มตำแหน่ง; สาเหตุ สิ้นสุดการดำรงตำแหน่ง; สาเหตุ รัชทายาทลำดับที่ 2
พระเจ้าอลองพญา เจ้าชายมังลอก รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชโอรส 29 ก.พ. 1752
สถาปนาราชวงศ์
11 พ.ค. 1760
เสด็จขึ้นครองราชย์
เจ้าชายมังระ
1760–1763, พระราชอนุชา
พระเจ้ามังลอก เจ้าชายมังระ รัชทายาทโดยสันนิษฐาน พระราชอนุชา 11 พ.ค. 1760
พระเชษฐาเสด็จขึ้นครองราชย์
28 พ.ย. 1763
เสด็จขึ้นครองราชย์
เจ้าชายจิงกู
1763–1776, พระราชโอรส
พระเจ้ามังระ เจ้าชายจิงกู รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชโอรส 28 พ.ย. 1763
พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์
10 มิ.ย. 1776
เสด็จขึ้นครองราชย์
เจ้าชายปยินซี
1776–1782, พระราชโอรส
พระเจ้าจิงกูจา เจ้าชายปยินซี รัชทายาทโดยสันนิษฐาน พระราชโอรส 10 มิ.ย. 1776
พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์
6 ก.พ. 1782
ถูกปลงพระชนม์พร้อมพระราชบิดา-พระราชมารดา
เจ้าชายทโดว์ มินสอว์
1783–1808, พระภาดา (ลูกพี่ลูกน้อง)
พระเจ้าปดุง เจ้าชายตะโดเมงสอ รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชโอรส 13 ก.ค. 1783
พระราชบิดาปราบดาภิเษก
9 เม.ย. 1808
ทิวงคต
เจ้าชายบาจีดอ
1808–1819, พระราชโอรส
เจ้าชายบาจีดอ รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชนัดดา 17 เม.ย. 1808
พระราชบิดาทิวงคต
5 มิ.ย. 1819
เสด็จขึ้นครองราชย์
เจ้าชายสาราวตี
1819–1837, younger brother
พระเจ้าบาจีดอ เจ้าชายสาราวตี รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชอนุชา 5 มิ.ย. 1819
พระเชษฐาเสด็จขึ้นครองราชย์
15 เม.ย. 1837
เสด็จขึ้นครองราชย์
เจ้าชายปะกัน
1842–1846, พระราชโอรส
พระเจ้าแสรกแมง เจ้าชายปะกัน รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชโอรส ส.ค. 1842
พระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์
17 พ.ย. 1846
เสด็จขึ้นครองราชย์
เจ้าชายมินดง
1846–1852, พระราชอนุชาต่างมารดา
พระเจ้าพุกามแมง เจ้าชายมินดง รัชทายาทโดยสันนิษฐาน พระราชอนุชาต่างมารดา 17 พ.ย. 1846
พระเชษฐาเสด็จขึ้นครองราชย์
18 ก.พ.1853
เสด็จขึ้นครองราชย์
เจ้าชายคะนอง
1852–1866, พระราชอนุชา
พระเจ้ามินดง เจ้าชายคะนอง รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชอนุชา 18 ก.พ. 1853
พระเชษฐาปราบดาภิเษก
2 ส.ค. 1866
ถูกปลงพระชนม์
เจ้าชายธีบอ
1878, พระราชภาคิไนย
เจ้าชายธีบอ รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง พระราชโอรส 19 ก.ย. 1878
ได้รับการแต่งตั้ง
1 ต.ค. 1878
เสด็จขึ้นครองราชย์
ไม่ได้แต่งตั้ง
ราชวงศ์ถูกล้มล้างในปี ค.ศ.1885

พระเจ้าธีบอถูกเนรเทศในปี 1885. พระองค์เสด็จสวรรคตใน อินเดีย เมื่อ 1916. ตำแหน่งประมุขของพระราชวงศ์จึงตกเป็นของ เจ้าหญิงมยะพยาลาต (1916–1956) และ เจ้าหญิงมยัตพญา (1956–1962). ตั้งแต่ค.ศ. 1962 เป็นต้นมา ตำแหน่งประมุขของพระราชวงศ์จึงตกเป็นของ เจ้าตอ พญา, พระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ในเจ้าหญิงมยัต พญา.

อ้างอิง[แก้]

  1. (Hmannan Vol. 3 2003: 96): 8th waxing of Tabodwe 955 = 31 January 1594
  2. (Hmannan Vol. 3 2003: 122): Friday, 12th waxing of Tabaung 961 ME = 25 February 1600
  3. (Hmannan Vol. 3 2003: 232–233): Saturday, 4th waning of Nayon 992 ME = 2 June 1635
  4. (Maha Yazawin Vol. 3 2006: 212–213): Saturday, 4th waning of 1010 ME = 5 September 1648
  5. (Maha Yazawin Vol. 3 2006: 218): Thursday, 7th waxing of Pyatho 1015 ME = 25 December 1653
  6. (Maha Yazawin Vol. 3 2006: 218): Thursday, 13th waxing of Tabodwe 1015 ME = 30 January 1654

บทความอื่นๆ[แก้]

  • Buyers, Christopher. "The Royal Ark: Burma -- Konbaung Dynasty". สืบค้นเมื่อ February 2012. Check date values in: |accessdate= (help)
  • Harvey, G. E. (1925). History of Burma: From the Earliest Times to 10 March 1824. London: Frank Cass & Co. Ltd.
  • Htin Aung, Maung (1967). A History of Burma. New York and London: Cambridge University Press.
  • Kala, U (1720). Maha Yazawin (in Burmese). 1–3 (2006, 4th printing ed.). Yangon: Ya-Pyei Publishing.CS1 maint: unrecognized language (link)
  • Maung Maung Tin, U (1905). Konbaung Set Yazawin (in Burmese). 1–3 (2004 ed.). Yangon: Department of Universities History Research, University of Yangon.CS1 maint: unrecognized language (link)
  • Pan Hla, Nai (1968). Razadarit Ayedawbon (in Burmese) (8th printing, 2004 ed.). Yangon: Armanthit Sarpay.CS1 maint: unrecognized language (link)
  • Royal Historical Commission of Burma (1832). Hmannan Yazawin (in Burmese). 1–3 (2003 ed.). Yangon: Ministry of Information, Myanmar.CS1 maint: unrecognized language (link)
  • Sandamala Linkara, Ashin (1931). Rakhine Yazawinthit Kyan (in Burmese). 1–2 (1997 ed.). Yangon: Tetlan Sarpay.CS1 maint: unrecognized language (link)
  • Than Tun (December 1959). "History of Burma: A.D. 1300–1400". Journal of Burma Research Society. XLII (II).
  • Thaw Kaung, U (2010). Aspects of Myanmar History and Culture. Yangon: Gangaw Myaing Sarpay.