เนวี่น

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
บทความนี้เกี่ยวกับนักการเมืองชาวพม่า สำหรับนักการเมืองชาวไทย ดูที่ เนวิน ชิดชอบ
พลเอก
เนวี่น
နေဝင်း
เนวี่นเมื่อ 1959
ประธานพรรคโครงการสังคมนิยมพม่า
ดำรงตำแหน่ง
4 กรกฎาคม 1962 – 23 กรกฎาคม 1988
ก่อนหน้า สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป เซน-ลวีน
ประธานาธิบดีพม่าคนที่ 4
ดำรงตำแหน่ง
2 มีนาคม 1974 – 9 พฤศจิกายน 1981
ก่อนหน้า วี่น-มอง (1962)
ถัดไป ซ่านยุ
ประธานสภาปฏิวัติสหภาพ
ดำรงตำแหน่ง
2 มีนาคม 1962 – 2 มีนาคม 1974
ก่อนหน้า สถาปนาตำแหน่ง
ถัดไป ยกเลิกตำแหน่ง
นายกรัฐมนตรีพม่าคนที่ 3
ดำรงตำแหน่ง
29 ตุลาคม 1958 – 4 เมษายน 1960
ประธานาธิบดี วี่น-มอง
ก่อนหน้า อู้นุ
ถัดไป อู้นุ
ดำรงตำแหน่ง
2 มีนาคม 1962 – 2 มีนาคม 1974
ก่อนหน้า อู้นุ
ถัดไป เซนวี่น
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด ชูมอง[1]
10 กรกฎาคม ค.ศ. 1910(1910-07-10)
หรือ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1911(1911-05-14) หรือ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1911(1911-05-24)
Paungdale, เขตพะโค, พม่าตอนล่าง, บริติชราช
เสียชีวิต 5 ธันวาคม ค.ศ. 2002 (92 ปี)
ย่างกุ้ง, พม่า
ที่ฝังร่าง อัฐิถูกโปรยใน Hlaing River
สัญชาติ พม่า
พรรคการเมือง พรรคโครงการสังคมนิยมพม่า
คู่สมรส Than Nyunt
Tin Tin
Khin May Than
Ni Ni Myint
ยะดะหน่า นะ-เม
บุตร Kyaw Thein
Ngwe Soe
Aye Aung
Sandar Win
Phyo Wai Win
Kyemon Win
ศิษย์เก่า มหาวิทยาลัยย่างกุ้ง
อาชีพ พลเอก รัฐบุรุษ และนักการเมือง
ลายมือชื่อ
การเข้าเป็นทหาร
รับใช้  พม่า
สังกัด  กองทัพบกพม่า
ประจำการ 1931–1974
ยศ Vice Senior General.gif พลเอก

พลเอก เนวี่น (พม่า: နေဝင်း, ออกเสียง: [nè wɪ́ɴ]; เกิด 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1910 หรือ 24 พฤษภาคม หรือ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1911 – 5 ธันวาคม ค.ศ. 2002) เป็นผู้นำเผด็จการของรัฐบาลทหารของพม่า ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีพม่าอย่างยาวนานถึง 26 ปี ตั้งแต่ ค.ศ. 1962 ถึง ค.ศ. 1974 ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 3 ของพม่าภายหลังการรัฐประหารรัฐบาลอู้นุเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1962

เนวี่นลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 หลังการรัฐประหารที่นำโดยพลเอกอาวุโส ซอมอง ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2002 (อายุ 92 ปี)

เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "U Ne Win". Encyclopædia Britannica. สืบค้นเมื่อ 10 April 2018.
  2. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ราชมิตราภรณ์, เล่ม ๘๐, ตอน ๔ง, ๘ มกราคม พ.ศ. ๒๕๐๖, หน้า ๔๓
  3. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๗๗, ตอน ๒๘ ง, ๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๐๓ , หน้า ๑๑๖๙