บิเซนเต เดล โบสเก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
มาร์ควิสแห่งเดล โบสเก
Vicente del Bosque Euro 2012 final.jpg
เดล โบสเกในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
ข้อมูลส่วนบุคคล
ชื่อเต็ม บิเซนเต เดล โบสเก กอนซาเลซ
วันเกิด 23 ธันวาคม ค.ศ. 1950 (67 ปี)
สถานที่เกิด ซาลามังกา สเปน
ส่วนสูง 1.84 เมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)
ตำแหน่ง กองกลางตัวรับ
สโมสรเยาวชน
1966–1967 ซัลมันติโน
1967–1968 เรอัลมาดริด
สโมสรอาชีพ*
ปี ทีม ลงเล่น (ประตู)
1967–1968 พลัสอัลตรา 11 (5)
1968–1984 เรอัลมาดริด 445 (30)
1970–1971กัสเตยอน (ยืมตัว) 13 (4)
1971–1972กอร์โดบา (ยืมตัว) 19 (1)
1972–1973กัสเตยอน (ยืมตัว) 30 (5)
รวม 518 (45)
ทีมชาติ
1969 สเปน อายุไม่เกิน 18 ปี 1 (0)
1970–1976 สเปน สมัครเล่น 3 (0)
1975–1980 สเปน 18 (1)
จัดการทีม
1987–1990 เรอัลมาดริด เบ
1994 เรอัลมาดริด
1996 เรอัลมาดริด
1999–2003 เรอัลมาดริด
2004–2005 เบชิกทัช
2008–2016 สเปน

* นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น

† ลงเล่น (ประตู)

บิเซนเต เดล โบสเก กอนซาเลซ มาร์ควิสแห่งเดล โบสเกที่ 1 (สเปน: Vicente del Bosque González, 1st Marquess of Del Bosque; เกิดวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1950) เป็นอดีตนักฟุตบอลและอดีตผู้จัดการทีมชาวสเปน และเป็นผู้ที่พาทีมชาติสเปนได้แชมป์ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010 และการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 อีก 2 ปีต่อมา

เดล โบสเกเป็นที่รู้จักจากที่เป็นผู้จัดการทีมเรอัลมาดริดระหว่างปี 1999–2003 ซึ่งเป็นหนึ่งในช่วงที่สโมสรประสบความสำเร็จที่สุดในประวัติศาสตร์สโมสร เดล โบสเกทำงานหลายปีเป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนให้กับโตนี กรันเด โดยขึ้นมาเป็นผู้จัดการทีมของเรอัลมาดริดในช่วงที่สโมสรกำลังวิกฤตจากผลการแข่งขันที่ไม่ดีเลย ทางสโมสรจึงตัดสินใจปลดจอห์น โตแช็ก ผู้จัดการทีมคนเก่าชาวเวลส์ออก แล้วแต่งตั้งเดล โบสเกซึ่งเป็นผู้จัดการทีมและหัวหน้าผู้ฝึกสอนในชุดเยาวชนของสโมสรขึ้นมาแทน และเพียงฤดูกาลแรกที่เป็นผู้จัดการทีม เดล โบสเกก็นำพาเรอัลมาดริดได้แชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ในฤดูกาล 1999–2000 โดยในรอบรองชนะเลิศยังสามารถเอาชนะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ซึ่งเป็นแชมป์เก่าและเป็นทริปเปิลแชมป์ หรือ สามแชมป์ ในฤดูกาลก่อนได้ด้วย[1]

หลังจากที่สเปนตกตอบแรกในฟุตบอลโลก 2014 และตกรอบ 16 ทีมสุดท้ายในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 เดล โบสเกก็ได้ลาออกจากตำแหน่ง ปิดฉากความรุ่งโรจน์ของสเปนที่มีมาอย่างต่อเนื่อง 8 ปี [2]

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]