จังหวัดกาลีมันตันตะวันออก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จังหวัดกาลีมันตันตะวันออก

Provinsi Kalimantan Timur (อินโดนีเซีย)
2018-09-08 Balikpapan Kemala Beach Panorama.jpg
Aerial of Derawan 2017-09-16.jpg
20180512 163355 Urban dense of Balikpapan.jpg
Jembatan Kutai Kartanegara (1).jpg
Tanjung Bara Coal Terminal, East Kalimantan.jpg
Pulau Beras Basah March 2018.jpg
From top, left to right : หาดเกอมาลาที่บาลิกปาปัน, หมู่เกาะเดอราวัน, ย่านกลางเมืองบาลิกปาปัน, สะพานกูไตการ์ตาเนอการา, ศูนย์กระจายถ่านหินตันจุงบารา, เกาะเบอรัซบาซะฮ์, ศูนย์อิสลามในซามารินดา
ธงของจังหวัดกาลีมันตันตะวันออก
ธง
ตราราชการของจังหวัดกาลีมันตันตะวันออก
ตราอาร์ม
คำขวัญ: 
Ruhui Rahayu
("Perfect harmony the blessing from God")
ที่ตั้งจังหวัดกาลีมันตันตะวันออกในประเทศอินโดนีเซีย
ที่ตั้งจังหวัดกาลีมันตันตะวันออกในประเทศอินโดนีเซีย
พิกัด: 1°3′N 116°19′E / 1.050°N 116.317°E / 1.050; 116.317
ประเทศ อินโดนีเซีย
เมืองหลักLambang Kota Samarinda.jpg ซามารินดา
การปกครอง
 • ผู้ว่าการจังหวัดอิซรัน นูร์
 • รองผู้ว่าการจังหวัดฮาดี มุลยาดี
พื้นที่
 • ทั้งหมด129,066.64 ตร.กม. (49,832.91 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่อันดับที่ 4
ประชากร
 (2557)[1]
 • ทั้งหมด3,508,012 คน
 • ความหนาแน่น27 คน/ตร.กม. (70 คน/ตร.ไมล์)
 (ไม่รวมประชากรจังหวัดกาลีมันตันเหนือที่แยกออกไปใน พ.ศ. 2555)
ประชากรศาสตร์
 • ภาษาทางการอินโดนีเซีย
 • ภาษาที่ได้รับการรับรองในระดับภูมิภาคมลายูกูไต, บันจาร์, ดายัก, บูกิซ
เขตเวลาUTC+8 (เวลากลางอินโดนีเซีย)
ทะเบียนพาหนะKT
ดัชนีการพัฒนามนุษย์ (พ.ศ. 2561)เพิ่มขึ้น 0.758 (สูง)
อันดับดัชนีการพัฒนามนุษย์อันดับที่ 3 (พ.ศ. 2560)
เว็บไซต์www.kaltimprov.go.id

กาลีมันตันตะวันออก หรือ กาลีมันตันตีมูร์ (อินโดนีเซีย: Kalimantan Timur; ดายัก: Benua Etam) เป็นหนึ่งใน 4 ของจังหวัดกาลีมันตันของประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่บนเกาะบอร์เนียว มีเมืองหลักชื่อซามารินดา

ประวัติ[แก้]

จังหวัดกาลีมันตันตะวันออกเป็นที่รู้จักในนามที่ตั้งของอาณาจักรฮินดูที่เก่าแก่ที่สุดของอินโดนีเซีย อาณาจักรกีไต (kitai) สมัยกษัตริย์มูลวรมัน การดำรงอยู่ของอาณาจักรนี้ปรากฏอยู่บนหินสลักที่เขียนด้วยลายมือ (Prasasti) ซึ่งเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์นานาชาติจังหวัดจาการ์ตา หินสลักนี้เขียนด้วยอักษรปัลลวะและภาษาสันสกฤต สามารถดูได้ที่สำนักรัฐบาลที่เมืองซามารินดา

จังหวัดกาลีมันตันตะวันออกใหญ่เป็นอันดับสองของอินโดนีเซียรองจากจังหวัดปาปัว มีประชากรทั้งหมด 2.44 ล้านคน ซามารินดาเป็นบริเวณของจังหวัดที่มีประชากรมากที่สุดประมาณ 521,471 คน นอกจากนั้นจะอยู่ในพื้นที่เมืองบาลิกปาปัน และในชนบทเขตการปกครองของกีไต

หน่วยการบริหาร[แก้]

พื้นที่จังหวัดกาลีมันตันตะวันออกแบ่งออกเป็น 7 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 3 นครหรือโกตา และ 103 ตำบลหรือเกอจามาตัน[2][3]

อำเภอ
นคร

สถานที่ที่น่าสนใจ[แก้]

ซามารินดา[แก้]

ซามารินดาเป็นที่รู้จักในเรื่องของเสื้อซารง (sarong) เป็นเมืองที่มีความเจริญ สำนักงานคณะรัฐบาลและอาคารสาธารณชนกำลังพัฒนาในหลายพื้นที่ ซามารินดามีชื่อเสียงในเรื่องของการโรงแรม จึงมีนักท่องเที่ยวจำนวนมาก

บาลิกปาปัน[แก้]

บาลิกปาปันเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมน้ำมันในกาลีมันตัน ควบคุมเส้นทางไปยังกาลีมันตันตะวันออกด้วยทะเลเชื่อมต่อจาการ์ตาและจุดสำคัญหลายจุดในอินโดนีเซีย นอกจากนั้นการเดินทางไปยังซามารินดาเริ่มขึ้นที่บาลิกปาปัน จึงทำให้เมืองนี้ได้รับความสำคัญ บาลิกปาปันขึ้นชื่อในเรืองของโรงแรม รวมถึงการท่องเที่ยว สนามบิน และความเหมาะสมทางยุทธศาสตร์

เบอเราและมาลีเนา[แก้]

ตั้งอยู่บนบนเกาะเดอราวัน (Derawan) มีการค้นพบกระดูกของกษัตริย์ Keratan Gunung Tambur และ Teratan Sambaling เกาะเดอราวันนั้นสามารถไปได้โดยขึ้นเรือจากตันจุงเรเด็ป (Tanjung Redep) เมืองหลักของเบอเรา หรือขึ้นเรือที่ Via Tarakan ประมาณ 3 ชั่วโมง

ที่เบอเราและมาลีเนาแห่งนี้มีสัตว์หายากเป็นจำนวนมาก เช่น เต่าสีเขียว (gren turtle) เต่าสีเลือดหมู (scarlet turtle) เต่ามะเฟือง และพะยูน

นอกจากนี้ก็ยังมีเหรียญหายากจากกรมทหารเรือ แนวปะการังใต้ทะเลสีแดงสด อิกัวนา นกทะเล ปูและไข่มุก รวมถึงมีกีฬาทางน้ำอีกหลายชนิด

บนตัง[แก้]

เดิมเป็นเขตการปกครองของผู้สำเร็จราชการแผ่นดินของกีไต บนตังมีพืชและสัตว์ที่หายาก มีสวนกีไตนานาชาติอยู่ใกล้เคียง

บูลูงัน[แก้]

บูลูงันมีประวัติความเป็นมาที่เก่าแก่ และเก็บรวบรวมผลงานทางด้านศิลปะและพิธีกรรมด้านขนบธรรมเนียมประเพณี

ตานะฮ์เมระฮ์อินดะฮ์เลิมปาเก[แก้]

มีสวนสันทนาการที่เรียกว่า ตานะฮ์เมระฮ์อินดะฮ์เลิมปาเก (Tanah Merah Indah-Lempake) มีน้ำตกที่สวยงาม ตั้งอยู่ประมาณ 16 กิโลเมตรจากใจกลางเมืองซามารินดา สามารถไปได้โดยรถยนต์ของตังเองหรือมีรถทัวร์นำเที่ยว

เตอังการง[แก้]

เตอังการง (Teanggarong) ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของแม่น้ำมาฮากัมจากซามารินดา เป็นเมืองที่ปกครองโดยผู้สำเร็จราชการกีไต และต่อมาก็มอบอำนาจการปกครองให้สุลต่าน ตำหนักของสุลต่านตั้งอยู่บริเวณริมฝั่งแม่น้ำ ปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์เก็บของใช้ส่วนตัวแบบเก่าแก่และเป็นที่รวบรวมเครื่องใช้สิ่งของที่ทำด้วยเซรามิก ศิลปะสมัยโบราณของจีน

ทุกวันที่ 14 ของเดือนกันยายน ประชาชนจะมีการจัดงานเลี้ยงมีการแสดงดนตรีและเต้นรำเพื่อเฉลิมฉลองในวันครบรอบของการสถาปนาเมือง

ตันจุงอีซูวี[แก้]

ตันจุงอีซูวี (Tanjung Isuy) เป็นชุมชนเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่บริเวณทะเลสาบเจิมปัง (Jempang) ในทะเลสาบกาลีมันตันตะวันออกที่ห่างไกลจากเขตตัวเมืองล้อมรอบด้วยป่าไม้ การเดินทางไปยังตันจุงอีซูวีเหนือแม่น้ำมาฮากัมที่มีระยะทางยาว ตันจุงอีซูวีมีขนบธรรมเนียมประเพณีของดายักเช่น กระท่อมสำหรับการใช้เป็นที่ประชุม มีหลุมฝังศพของชนเผ่าดายัคที่ต้องเดินเข้าตามถนนหมู่บ้านเล็ก ๆ มี beliam หรือหมอผี เป็นหมอรักษาผู้ป่วยในเวลากลางคืนโดยมีพิธีกรรมการสั่งจ่ายยาจากบรรพบุรุษซึ่งมีการใช้ฆ้องและกลองประกอบในพิธี มีชาวดายัคจำนวนมากที่นำเอาการรักษาดั้งเดิมมาเปลี่ยนแปลงแต่ก็ยังคงความคล้ายคลึงอยู่

เมอลัก-เกอร์ซิกลูไว[แก้]

เมอลัก (Melak) เป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ซึ่งมีเข้ามาทวนกับแม่น้ำมาฮากัม ในส่วนกลางของดินแดนตันจุงดายัก (Tanjung Dayak) ไม่ไกลมากนักกับป่าสงวนเกอร์ซิกลูไว (Kersik Luway) เป็นที่เจริญเติบโตของดอกกล้วยไม้สีดำ (Black Orchid)

มูวาอันจาลง-มูวาวาเฮา[แก้]

มูวาราอันจาลง-มูวาวาเฮา (Muara Ancalong-Muara Wahau) มีการแสดงการเต้นรำของ Kenya Dayak รวมถึงมีงานหัตถกรรมหลากหลายอย่าง

อ้างอิง[แก้]

  1. Central Bureau of Statistics: Estimates 2014 Archived พฤศจิกายน 13, 2010 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (อินโดนีเซีย)
  2. Statistik Indonesia 2021 (ภาษาอินโดนีเซีย). สำนักงานสถิติแห่งประเทศอินโดนีเซีย. 2021-02-26. pp. 45–47. สืบค้นเมื่อ 2021-12-05.
  3. "Peraturan Kepala Badan Pusat Statistik Nomor 120 Tahun 2020 Tentang Klasifikasi Desa Perkotaan dan Perdesaan di Indonesia Tahun 2020" (PDF) (ภาษาอินโดนีเซีย). สำนักงานสถิติแห่งประเทศอินโดนีเซีย. สืบค้นเมื่อ 2021-12-05.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

  • WWF Heart of Borneo conservation initiative - ข้อมูลเกี่ยวกับใจกลางบอร์เนียว มีพื้นที่ 220,000 ตร.กม. เป็นป่าฝนเขตร้อน มีสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ เช่น อุรังอุตัง แรด ช้างแคระ เป็นต้น