ข้ามไปเนื้อหา

หมู่เกาะบังกาเบอลีตุง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จังหวัดเกอปูเลาวันบังกาเบอลีตุง
Provinsi Kepulauan
Bangka Belitung
 (อินโดนีเซีย)
จังหวัด
เรียงตามเข็มนาฬิกา จากบนซ้าย: หาดปาไร, วัด Fuk Tet Che, เกาะเลิงกูวัซ, หาดมาตรัซ, หาดปาซีร์ปาดี, หาดตันจุงติงกี, หาดตันจงเปอโซนา
ตราทางการของจังหวัดเกอปูเลาวันบังกาเบอลีตุง
คำขวัญ: 
Bumi Serumpun Sebalai (มลายู)
(ความหมาย: "The same root, the same place")
ที่ตั้งจังหวัดเกอปูเลาวันบังกาเบอลีตุงในประเทศอินโดนีเซีย
ที่ตั้งจังหวัดเกอปูเลาวันบังกาเบอลีตุงในประเทศอินโดนีเซีย
แผนที่
แผนที่โต้ตอบของจังหวัดเกอปูเลาวันบังกาเบอลีตุง
พิกัด: 2°6′S 106°6′E / 2.100°S 106.100°E / -2.100; 106.100
ประเทศ อินโดนีเซีย
เมืองหลัก ปังกัลปีนัง
ก่อตั้ง21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2000
การปกครอง
  องค์กรรัฐบาลประจำภูมิภาค
  ผู้ว่าการซัฟรีซัล ซาการียา อาลี (รักษาการ)
  รองผู้ว่าการตำแหน่งว่าง
พื้นที่
  ทั้งหมด
16,424.14 ตร.กม. (6,341.40 ตร.ไมล์)
  อันดับอันดับที่ 27
ความสูงจุดสูงสุด
669 เมตร (2,195 ฟุต)
ประชากร
 (ค.ศ. 2015)[1]
  ทั้งหมด
1,372,813 คน
  อันดับอันดับที่ 29
  ความหนาแน่น84 คน/ตร.กม. (220 คน/ตร.ไมล์)
เดมะนิมBangka-Belitungese
Warga Bangka-Belitung (ภาษาอินโดนีเซีย)
ประชากรศาสตร์
  กลุ่มชาติพันธุ์มลายู (52.5%), จีน (29.1%), บูกีส(0.3%) , อื่น ๆ
  ศาสนาอิสลาม (60%), พุทธ (22.2%), ขงจื๊อ (8.3%), โปรเตสแตนต์ (4.8%), คาทอลิก (1.2%), ฮินดู (0.1%)[2]
  ภาษาอินโดนีเซีย, ภาษามลายูบังกา, Hakka, bugis
เขตเวลาUTC+7 (Indonesia Western Time)
รหัสไปรษณีย์
30xxx, 31xxx, 32xxx
รหัสพื้นที่(62)7xx
ทะเบียนรถBN
เอชดีไอเพิ่มขึ้น 0.682 (ปานกลาง)
อันดับอันดับที่ 15 (2014)
เมืองที่ใหญ่ที่สุด (พื้นที่)ปังกัลปีนัง - 118.80 ตารางกิโลเมตร (45.87 ตารางไมล์)
เมืองที่ใหญ่ที่สุด (ประชากร)ปังกัลปีนัง - (174,838 คน - ค.ศ. 2010)
อำเภอที่ใหญ่ที่สุด (พื้นที่)อำเภอบังกาใต้ - 3,607.08 ตารางกิโลเมตร (1,392.70 ตารางไมล์)
อำเภอที่ใหญ่ที่สุด (ประชากร)อำเภอบังกา - (2,029,308 คน - ค.ศ. 2010)
เว็บไซต์babelprov.go.id
หมู่เกาะบังกาเบอลีตุง
จีน邦加-勿里洞
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอินBāng jiā-wù lǐ dòng
ฮากกา
อักษรโรมันPâng kâ -Vút lî thung
กวางตุ้งมาตรฐาน
การถอดเป็นอักษรโรมันแบบเยลBòng gàa-Màht léih dùhng
หมิ่นใต้
ฮกเกี้ยน เป่อ่วยยีPang ka-Bu̍t lí tōng

หมู่เกาะบังกาเบอลีตุง, เกอปูเลาวันบังกาเบอลีตุง (อินโดนีเซีย: Kepulauan Bangka Belitung) หรือ บังกาเบอลีตุง[3] เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศอินโดนีเซีย และเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดสุมาตราใต้ ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะสุมาตรา ประกอบด้วยเกาะหลักสองแห่ง ได้แก่ เกาะบังกาและเกาะเบอลีตุง ซึ่งคั่นด้วยช่องแคบกัซปาร์ จังหวัดนี้ถูกแยกจากเกาะสุมาตราโดยช่องแคบบังกา จังหวัดนี้ติดกับทะเลนาตูนาทางทิศเหนือ ติดกับทะเลชวาทางทิศใต้ ติดกับช่องแคบการีมาตาทางทิศตะวันออก และติดกับจังหวัดสุมาตราใต้ทางทิศตะวันตก เมืองหลักคือปังกัลปีนัง ซึ่งเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและการปกครอง เมืองอื่น ๆ ที่สำคัญ ได้แก่ ซูไงลียัต ตันจงปันดัน และมังการ์ สำหรับในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 1,372,813 คน ตัวจังหวัดตั้งอยู่บริเวณเส้นศูนย์สูตร จึงมีสภาพภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น จุดที่สูงที่สุดคือภูเขามารัซ สูง 699 เมตร แม่น้ำสายสำคัญได้แก่ แม่น้ำเซอบูกู แม่น้ำบาตูรูซา และแม่น้ำเมนโด

หน่วยการบริหาร

[แก้]

พื้นที่จังหวัดเกอปูเลาวันบังกาเบอลีตุงแบ่งออกเป็น 6 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 1 นครหรือโกตา และ 47 ตำบลหรือเกอจามาตัน[4][5]

อำเภอ
นคร

อ้างอิง

[แก้]
  1. Central Bureau of Statistics: Census 2010 เก็บถาวร 2017-11-20 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, retrieved 17 January 2011 (ในภาษาอินโดนีเซีย)
  2. "Hasil Sensus Penduduk 2010".
  3. "ประกาศสำนักงานราชบัณฑิตยสภา เรื่อง กำหนดชื่อประเทศ ดินแดน เขตการปกครอง และเมืองหลวง" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 139 (พิเศษ 205 ง). 1 กันยายน 2565.
  4. Statistik Indonesia 2021 (ภาษาอินโดนีเซีย). สำนักงานสถิติแห่งประเทศอินโดนีเซีย. 2021-02-26. pp. 45–47. สืบค้นเมื่อ 2021-12-05.
  5. "Peraturan Kepala Badan Pusat Statistik Nomor 120 Tahun 2020 Tentang Klasifikasi Desa Perkotaan dan Perdesaan di Indonesia Tahun 2020" (PDF) (ภาษาอินโดนีเซีย). สำนักงานสถิติแห่งประเทศอินโดนีเซีย. สืบค้นเมื่อ 2021-12-05.

หนังสืออ่านเพิ่มเติม

[แก้]
  • Somers Heidhues, Mary F.(1992)Bangka tin and Mentok pepper : Chinese settlement on an Indonesian island Singapore : Social Isuues in Southeast Asia, Institute of Southeast Asian Studies. ISBN 981-3035-99-4