เกาะบอร์เนียว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก กาลีมันตัน)
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
บอร์เนียว
แผนที่เกาะบอร์เนียว (เหลือง=อินโดนีเซีย, น้ำตาล=มาเลเซีย, เขียว=บรูไน)
แผนที่เกาะบอร์เนียว
(เหลือง=อินโดนีเซีย, น้ำตาล=มาเลเซีย, เขียว=บรูไน)
ภูมิศาสตร์

ที่ตั้ง เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
พิกัด 1°00′N 114°00′E / 1.000°N 114.000°E / 1.000; 114.000
กลุ่มเกาะ หมู่เกาะซุนดาใหญ่

เนื้อที่ 743,330 ตารางกิโลเมตร
อันดับขนาด 3
ระดับสูงสุด 4,095 เมตร
จุดสูงสุด กีนาบาลู
การปกครอง
บรูไน ประเทศบรูไน
เขต เบอไลต์
บรูไน-มัวรา
เติมบูรง
ตูตง
เมืองใหญ่สุด บันดาร์เซอรีเบอกาวัน
(กว่า 50,000 คน)
อินโดนีเซีย ประเทศอินโดนีเซีย
จังหวัด กาลีมันตันตะวันตก
กาลีมันตันกลาง
กาลีมันตันใต้
กาลีมันตันตะวันออก
กาลีมันตันเหนือ
เมืองใหญ่สุด ซามารินดา (842,691 คน)
มาเลเซีย ประเทศมาเลเซีย
รัฐ ซาบะฮ์
ซาราวะก์
ลาบวน
เมืองใหญ่สุด กูชิง (617,886 คน)
ประชากรศาสตร์
จำนวนประชากร 21,258,000 คน (ในปี 2014)
ความหนาแน่น 28.59 คน/ตารางกิโลเมตร

บอร์เนียว (อังกฤษ: Borneo) หรือ กาลีมันตัน (อินโดนีเซีย: Kalimantan) เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 3 ของโลก รองจากเกาะกรีนแลนด์ (อันดับ 1) และเกาะนิวกินี (อันดับ 2) มีประเทศ 3 ประเทศอยู่ในเกาะบอร์เนียว คือ มาเลเซีย บรูไน อินโดนีเซีย อยู่บริเวณใจกลางกลุ่มเกาะมลายูและประเทศอินโดนีเซีย ในทางภูมิศาสตร์ เกาะบอร์เนียวเป็นส่วนหนึ่งของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีทรัพยากรน้ำมันและก๊าซธรรมชาติมากที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

ภูมิศาสตร์[แก้]

เกาะบอร์เนียวล้อมรอบด้วยทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันตกและตะวันตกเฉียงเหนือ ทะเลซูลูทางตะวันออกเฉียงเหนือ ทะเลเซเลบีสกับช่องแคบมากัสซาร์ทางตะวันออก และทะเลชวากับช่องแคบการีมาตาทางใต้

ดินแดนทางตะวันตกของเกาะบอร์เนียวได้แก่ คาบสมุทรมลายูและเกาะสุมาตรา ทางใต้ได้แก่ เกาะชวา ทางตะวันออกได้แก่ เกาะซูลาเวซีและหมู่เกาะโมลุกกะ ส่วนทางตะวันออกเฉียงเหนือได้แก่ หมู่เกาะฟิลิปปินส์

จุดสูงที่สุดของเกาะบอร์เนียว คือภูเขากีนาบาลูในรัฐซาบะฮ์ ประเทศมาเลเซีย มีความสูง 4,101 เมตร เหนือระดับน้ำทะเล

การปกครอง[แก้]

ทางการเมืองการปกครอง เกาะบอร์เนียวแบ่งออกเป็น :

ประวัติศาสตร์[แก้]

เกาะบอร์เนียวเป็นพื้นที่สำคัญในการเผชิญหน้าระหว่างอินโดนีเซียและมาเลเซีย ในช่วงปี พ.ศ. 2505-2509 (ค.ศ. 1962-1966)