สุลต่าน
สุลต่าน (อังกฤษ: Sultan) หรือ ซุลฏอน (อาหรับ: سلطان) เป็นชื่อตำแหน่งในหมู่ชนมุสลิม มาจากคำนามกริยาในภาษาอาหรับว่า سلطة หมายถึง "อำนาจ" คำนี้ใช้เรียกผู้นำสูงสุดทางการเมืองและการทหารในโลกมุสลิม โดยเฉพาะในช่วงที่เคาะลีฟะฮ์ (ผู้นำทางศาสนา) ยังมีสถานะทางศาสนา แต่ขาดอำนาจทางการเมือง
ตำแหน่งสุลต่านเริ่มปรากฏชัดในศตวรรษที่ 11 เมื่อ ตูฆริลแห่งราชวงศ์ซัลญูก ได้รับแต่งตั้งจากเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์ในแบกแดด ให้เป็น “สุลต่านแห่งโลกอิสลามซุนนี” เพื่อปกป้องศาสนาและรักษาความสงบในภูมิภาค โดยตั้งแต่นั้นมา สุลต่านกลายเป็นผู้นำที่มีทั้งอำนาจทางการเมืองและการทหารในหลายจักรวรรดิ
บางครั้งสุลต่านจะอ้างอิงความชอบธรรมจากศาสนาอิสลาม แต่โดยพื้นฐานแล้ว ตำแหน่งนี้เน้นอำนาจทางโลก ไม่ใช่ผู้นำทางศาสนาโดยตรง สุลต่านผู้ยิ่งใหญ่บางพระองค์จะได้รับสมัญญานามว่า อัซซุลฏอนอัลมุอัซซ็อม (ٱلسُّلْطَان ٱلْمُعَظَّم) ซึ่งแปลว่า "องค์สุลต่านผู้เป็นมหาธิบดี"
แหล่งข้อมูลและอ้างอิง
[แก้]