เพย์แบ็ค (2013)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เพย์แบ็ค (2013)
Payback (2013)
โปสเตอร์หรือสัญลักษณ์ของ เพย์แบ็ค (2013).
โปสเตอร์โปรโมทศึกเพย์แบ็ค โดยมี แรนดี ออร์ตัน เป็นนายแบบ
คำโปรย "Payback...Is Coming"
เพลงประจำ "Another Way Out" โดย Hollywood Undead
ข้อมูล
สมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี
วันที่ สหรัฐอเมริกา 16 มิถุนายน 2013
ไทย ทรูวิชั่นส์ 30 มิถุนายน 2013
ผู้ชม 14,623 คน[1]
สถานที่ ออล์สเตท อารีนา
เมือง โรสมอนต์ ,รัฐอิลลินอยส์
ลำดับเหตุการณ์เพย์-เพอร์-วิว
เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2013) เพย์แบ็ค (2013) มันนีย์อินเดอะแบงก์ (2013)
ลำดับเหตุการณ์เพย์แบ็ค
เพย์แบ็ค (2013) เพย์แบ็ค (2014)

ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เพย์แบ็ค (อังกฤษ: WWE Payback) เป็นรายการมวยปล้ำอาชีพศึกใหญ่ หรือ เพย์-เพอร์-วิว ของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ซึ่งจะจัดเป็นครั้งแรกแทนรายการโนเวย์เอาท์ สถานที่จัดคือ ออล์สเตท อารีนา ในโรสมอนต์ ,รัฐอิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา[2] โดยจะจัดในวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2013 ซึ่งจัดหลังจากศึกเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2013) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวที่มาแทนโนเวย์เอาท์[3]

เบื้องหลัง/ก่อนถึงศึกเพย์แบ็ค[แก้]

เรื่องราวการชิงแชมป์ WWE ระหว่าง จอห์น ซีนา กับ ไรแบ็ค[แก้]

ในศึกรอว์ (20 พฤษภาคม 2013) ไรแบ็ค ออกมายืนบนรถพยาบาล บอกว่า จอห์น ซีนา แม้จะเป็น แชมป์ WWE อยู่แต่ก็ต้องถูกหามออกไปจากสนาม ถึงแม้ว่ามันจะปฏิเสธที่จะขึ้นรถพยาบาล แต่คราวหน้ามันจะไม่มีทางปฏิเสธได้แน่นอน เพราะเขาจะท้าเจอกับซีนา ในแมตช์ยัดรถพยาบาลในศึก เพย์แบ็ค

ในศึกรอว์ (27 พฤษภาคม 2013) จอห์น ซีนา ออกมาและบอกว่าพร้อมที่จะปล้ำแมตช์จับใส่รถพยาบาล ใน Payback แล้วซีนาบอก ไรแบ็ค ว่า จะมีการเปลี่ยนแปลงเป็นแมทช์การปล้ำแบบนรก 3 ขุม ทั้งคู่จะต้องปล้ำ 3 แมตช์ติดต่อกัน แมตช์ต่างๆจะมีกติกาเงื่อนไขพิเศษแตกต่างกันโดยมี Lumberjack Match, Tables Match และ Ambulance Match ผู้ที่จะได้แชมป์ WWE จะต้องชนะ 2 ใน 3 แมทช์ และ ไรแบ็ค ก็ตอบตกลง พอล เฮย์แมน ออกมาและโม้ว่าเด็กปั้นของเค้าชนะและทำลาย ทริปเปิล เอช ในรอว์ อาทิตย์ที่แล้ว เคอร์ติส แอ็กเซล ออกมา เฮย์แมนบอกว่าวันนี้ฉันตั้งใจจะให้แอ็กเซลเจอกับซีนา ซีนาเตือนแอ็กเซลว่าให้รีบไปให้ไกลจากเฮย์แมน ซะเถอะ และซีนาก็พูดท้าทายและตอบตกลงในแมตช์คืนนี้ ในคืนเดียวกัน ซีนาได้เจอกับแอ็กเซล ผลปรากฏว่า ไรแบ็ค ก็ออกมาเปิดหวอรถพยาบาล ทำให้ซีนาลงไปดูเลยทำให้โดนนับ 10 แพ้ไปจากนั้น ไรแบ็ค ก็ออกมาและเข้าข้างหลังและจะจับซีนาเหวี่ยงชนกับมินิตรอนเหมือนในศึกที่ผ่านมา ซีนาหลบได้ทำให้ ไรแบ็ค วิ่งหนีไปหลังฉาก

ในศึกรอว์ (3 มิถุนายน 2013) จอห์น ซีนา จะต้องเจอกับ เคอร์ติส แอ็กเซล อีกครั้ง ในแมตช์การปล้ำไม่มีการจับแพ้ฟาวล์ ผลปรากฏว่า พอล เฮย์แมน มาขวางทางไว้ ซีนาอัดเฮย์แมน แต่ ไรแบ็ค โผล่มาจากไหนไม่รู้มาจับซีนาทุ่มใส่โต๊ะจนพัง กรรมการนับ 10 ปรับซีนาแพ้ไป

ในศึกรอว์ (10 มิถุนายน 2013) มีการเผชิญหน้ากันระหว่าง จอห์น ซีนา กับ ไรแบ็ค โดยมีการจัด Lumberjack ออกมาช่วยกันยืนป้องกันไม่ให้ทั้งสองคนทะเลาะกัน ไรแบ็ค บอกว่า ซีนาพยายามสกัดดาวรุ่งอย่างเขาเพราะกลัวว่าจะมีคนอื่นมาแย่งความดังไปจากตัวเอง ไรแบ็ค บอกว่าเมื่อ 8 เดือนก่อน ซีนายกสิทธิ์ชิงแชมป์ให้กับเขา แต่ในศึก เพย์แบ็ค เขาจะชิงแชมป์มาจากซีนา ซีนาทนไม่ไหว ถอดเสื้อทิ้งแล้ววิ่งลงเวทีไปหา ไรแบ็ค แต่ดันลงเวทีด้านที่มีแต่ฝ่ายอธรรม เลยโดนเหวี่ยงกลับขึ้นไป คราวนี้ ไรแบ็ค เลยวิ่งขึ้นเวทีไปหาซีนาเอง แต่โดนซีนาเหวี่ยงตกเวทีไป จากนั้นก็ขึ้นมาต่อยกันบนเวทีจนนักมวยปล้ำข้างล่างเวที ต้องมาช่วยกันแยก แล้วก็ปิดรายการไป

ผลการปล้ำ[แก้]

# แมทช์การปล้ำ กำหนดการปล้ำ เวลา
ก่อนเริ่มรายการ เชมัส ชนะ แดเมียน แซนดาว[4] แมทช์การปล้ำเดี่ยว 10:25
1 เคอร์ติส แอ็กเซล (พร้อมด้วย พอล เฮย์แมน) ชนะ เวด บาร์เร็ตต์ (c) และ เดอะ มิซ[5] แมทช์การปล้ำสามเส้า เพื่อชิงแชมป์ WWE Intercontinental Championship 10:36
2 เอเจลี (พร้อมด้วย บิ๊ก อี แลงสตัน) ชนะ เคทลิน (c)[6] แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์ WWE Divas Championship 09:56
3 ดีน แอมโบรส (c) ชนะ เคน โดยเคาท์เอาท์[7] แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์ WWE United States Championship 09:34
4 อัลเบร์โต เดล รีโอ (พร้อมด้วย ริคาร์โด รอดริเกซ) ชนะ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ (พร้อมด้วย เอเจลี และ บิ๊ก อี แลงสตัน) (c) [8] แมทช์การปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์ World Heavyweight Championship 13:49
5 ซีเอ็ม พังก์ (พร้อมด้วย พอล เฮย์แมน) ชนะ คริส เจอริโค[9] แมทช์การปล้ำเดี่ยว 21:21
6 เดอะชีลด์ (เซท โรลลินส์ และ โรแมน เรนส์) (c) ชนะ แดเนียล ไบรอัน และ แรนดี ออร์ตัน[10] แมทช์การปล้ำแทคทีม เพื่อชิงแชมป์ WWE Tag Team Championship 12:10
7 จอห์น ซีนา (c) ชนะ ไรแบ็ค 2-1[11] แมทช์การปล้ำสองในสามยก เพื่อชิงแชมป์ WWE Championship
ยกที่ 1 - แมทช์การปล้ำลัมเบอร์แจ็ค
ยกที่ 2 - แมทช์การปล้ำฟาดใส่โต๊ะ
ยกที่ 3 - (ถ้าเสมอ) แมทช์การปล้ำจับใส่รถพยาบาล
24:38
(c) – หมายถึงเจ้าของเข็มขัดแชมป์ก่อนเริ่มแข่ง

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Report: Attendance for WWE Payback PPV on 6/16 in Chicago". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ August 23, 2013. 
  2. "Name revealed for WWE's Jun 2013 PPV Event". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ March 4, 2013. 
  3. "WWE Reports 2013 Second Quarter Results" (Press release). WWE. August 1, 2013. สืบค้นเมื่อ August 1, 2013. 
  4. "Damien Sandow vs. Sheamus". WWE. 10 June 2013. 
  5. "Intercontinental Champion Wade Barrett vs. The Miz vs. Curtis Axel". WWE. 10 June 2013. 
  6. "Divas Champion Kaitlyn vs. AJ Lee". WWE. 10 June 2013. 
  7. "United States Champion Dean Ambrose vs. Kane". WWE. 10 June 2013. 
  8. "World Heavyweight Champion Dolph Ziggler vs. Alberto Del Rio". WWE. 10 June 2013. 
  9. "Chris Jericho vs. CM Punk". WWE. 27 May 2013. 
  10. "Tag Team Champions The Shield vs. Daniel Bryan and Randy Orton". WWE. 10 June 2013. 
  11. "Three Stages Of Hell WWE Championship Match". WWE. 20 May 2013.