พระธรรม 1 ยอห์น
|
บทความที่เกี่ยวข้องกับ
|
|---|
| พระเจ้า |
| พระตรีเอกภาพ: พระบิดา • พระเยซู (การตรีงกางเขน • คืนพระชนม์) • พระจิต |
| ความเชื่อ |
| เทววิทยา • การตกในบาป • ความรอด • การพิพากษาครั้งสุดท้าย • หลักข้อเชื่อของอัครทูต |
| คัมภีร์ |
| ไบเบิล: เดิม • ใหม่ • พระวรสาร |
| นิกาย |
| ตะวันตก คาทอลิก • โปรเตสแตนต์ (แองกลิคัน • ลูเทอแรน • เพรสไบทีเรียน • เมทอดิสต์ • แบปทิสต์ • แอดเวนติสต์) ตะวันออก อีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ • โอเรียนทัลออร์โธด็อกซ์ อตรีเอกภาพนิยม พยานพระยะโฮวา • มอรมอน |
| ประวัติ |
| ประวัติศาสนาคริสต์ • นักบุญเปาโล • ยุคแรก • สภาสังคายนาสากล • มหาศาสนเภท • สงครามครูเสด • การปฏิรูปศาสนา |
| อื่น ๆ |
| สถานที่สำคัญทางศาสนา • วันสำคัญ • บุคคล • นักบุญ • ศิลปะ • อภิธานศัพท์ศาสนาคริสต์ |
 ดูหมวดหมู่ |
|
|
1 ยอห์น (อังกฤษ: 1 John) เป็นเอกสารฉบับที่ 23 ของพระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาใหม่ เป็นหนึ่งในเจ็ดจดหมายสากล อันได้แก่ ยากอบ 1 เปโตร 2 เปโตร 1 ยอห์น 2 ยอห์น 3 ยอห์น และ ยูดา เนื่องจากจดหมายเหล่านี้ถูกส่งถึงคริสเตียนทั่วไป ไม่ได้ระบุว่าเป็นคริสตจักรใด
พระธรรมเล่มนี้แต่แรกเป็นจดหมาย ซึ่งแม้ว่าจะไม่ได้ระบุชื่อผู้เขียนว่าเป็นใคร แต่คริสตจักรในยุคแรกเชื่อต่อกันมาว่า ผู้เขียนคือนักบุญจอห์นอีแวนเจลลิส ผู้เดียวกันกับที่ได้เขียนพระธรรมยอห์น อันเป็นหนึ่งในสี่พระวรสาร และจากการวิเคราะห์เนื้อหาในจดหมายโดยผู้เชี่ยวชาญแล้วพบว่า ทั้งตอนเริ่มต้นของจดหมายและเนื้อหาภายในจดหมายถึง 11 ประโยคคล้ายกันกับในพระธรรมยอห์น ผู้เชี่ยวชาญจึงสรุปตรงกัน ช่วงเวลาในการเขียนจดหมายฉบับนี้ยากที่จะระบุให้ชัดเจนได้ แต่จากหลักฐานอื่นๆประกอบ พอจะคาดได้ว่าเป็นช่วงปลายศตวรรษแรก หรือราวปีค.ศ. 90
ในช่วงศตวรรษแรกได้มีผู้ที่สอนผิดหรือครูเทียมเกิดขึ้นมาก คนเหล่านี้ชักจูงคริสเตียนในยุคแรกให้หลงผิดไป โดยการปฏิเสธความเป็นมนุษย์ของพระเยซู นักบุญจอห์นอีแวนเจลลิสจึงเขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้น เพื่อแก้ไขความเข้าใจผิดของผู้เชื่อบางกลุ่มให้ถูกต้อง โดยการเป็นพยานในเหตุการณ์ฟื้นคืนชีวิตของพระเยซูและเปิดโปงความเสื่อมศีลธรรมของเหล่าครูเทียมนั้น
นักบุญจอห์นอีแวนเจลลิสมีจุดประสงค์สามประการในการเขียนจดหมายฉบับนี้ ประการแรกคือ ต้องการไม่ให้คริสเตียนหลงไปตามคำสอนผิดจากครูเทียม นักบุญจอห์นอีแวนเจลลิสกล่าวถึงการจะสังเกตว่าใครอยู่ฝ่ายพระเยซูนั้น ให้พิจารณาจากการประพฤติร่วมกับคำพูดด้วย เช่น ผู้ที่กล่าวว่า ข้าพเจ้าคุ้นกับพระองค์ แต่ไม่ได้ประพฤติตามพระบัญญัติของพระองค์ ผู้นั้นเป็นคนพูดมุสา[1] หรือในอีกตอนหนึ่งที่ว่า ผู้ที่ปฏิเสธว่าพระเยซูไม่ใช่พระคริสต์ ผู้ใดที่ปฏิเสธพระบิดาและพระบุตร ผู้นั้นแหละเป็นปฏิปักษ์ของพระคริสต์[2] เป็นต้น
ประการที่สองคือ ต้องการให้คริสเตียนเชื่อมั่นในความรอดของตนเอง นักบุญจอห์นอีแวนเจลลิสกล่าวถึงเรื่องของชีวิตนิรันดร์ในพระคริสต์[3] เพื่อให้คริสเตียนมั่นใจในชีวิตหลังความตาย ซึ่งนักบุญจอห์นอีแวนเจลลิสมั่นใจมาก เพราะเห็นมากับตาตนเองแล้วว่า พระเยซูฟื้นคืนชีวิตได้ ส่วนในเรื่องการทูลขอจากพระเจ้า นักบุญจอห์นอีแวนเจลลิสกล่าวว่า ทูลขอสิ่งใดที่เป็นพระประสงค์ของพระองค์ พระองค์ก็ทรงโปรดฟัง[4] เพื่อไขข้อข้องใจที่บางคนทูลขอแล้วไม่ได้รับ
ประการสุดท้ายคือ ต้องการให้คริสเตียนประพฤติต่อกันด้วยความรักที่บริสุทธิ์ ในเรื่องนี้ นักบุญจอห์นอีแวนเจลลิสได้เขียนไว้หลายตอนด้วยกันในจดหมาย แต่ตอนที่น่าประทับใจที่สุด น่าจะเป็นคำกล่าวที่ว่า "ถ้าผู้ใดว่า 'ข้าพเจ้ารักพระเจ้า' และใจยังเกลียดชังพี่น้องของตน ผู้นั้นก็เป็นคนพูดมุสา เพราะว่าผู้ที่ไม่รักพี่น้องของตนที่แลเห็นแล้ว จะรักพระเจ้าที่ไม่เคยเห็นไม่ได้"[5]
[แก้] โครงร่าง
1. การดำเนินชีวิตคริสเตียน 1:1 - 2:2
2. ดำเนินชีวิตในสามัคคีธรรมกับพระเจ้า 2:3 - 29
3. ดำเนินชีวิตโดยไม่ข้องแวะกับบาป 3:1 - 24
4. ดำเนินชีวิตในความรัก 4:1 - 21
5. ดำเนินชีวิตด้วยความมั่นใจในพระเจ้า 5:1 - 21
[แก้] อ้างอิง
- Thai Holy Bible, Thailand Bible Society, 1998
- Walter A. Elwell, The Pocket Bible Handbook, Harold Shaw Publisher, 1997
[แก้] ดูเพิ่ม
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
