จดหมายของนักบุญยูดา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บทความที่เกี่ยวข้องกับ

Cross Christianity.jpg

 
พระเจ้า
พระตรีเอกภาพ:
พระบิดา (พระยาห์เวห์) • พระบุตร (พระเยซู) • พระวิญญาณบริสุทธิ์
ความเชื่อ
เทววิทยาการตกในบาปความรอดการพิพากษาครั้งสุดท้ายหลักข้อเชื่อของอัครทูตบัญญัติ 10 ประการ
คัมภีร์
คัมภีร์ไบเบิล: เดิมใหม่พระวรสาร
นิกาย
ตะวันตก
คาทอลิกโปรเตสแตนต์ (แองกลิคันลูเทอแรนเพรสไบทีเรียนเมทอดิสต์แบ๊บติสต์แอดเวนติสต์)
ตะวันออก
อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์
อตรีเอกภาพนิยม
พยานพระยะโฮวามอรมอน
ประวัติ
ประวัติศาสนาคริสต์เปาโลอัครทูตยุคแรกสภาสังคายนาสากลมหาศาสนเภทสงครามครูเสดการปฏิรูปศาสนา
อื่น ๆ
สถานที่สำคัญทางศาสนาวันสำคัญบุคคลนักบุญศิลปะอภิธานศัพท์ศาสนาคริสต์
Category ดูหมวดหมู่

จัดการ: แม่แบบ  พูดคุย  แก้ไข

จดหมายของนักบุญยูดา[1] (อังกฤษ: Epistle of Jude) เป็นหนังสือเล่มที่ 26 ในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ เป็นหนึ่งในเจ็ดจดหมายทั่วไป อันได้แก่ ยากอบ 1 เปโตร 2 เปโตร 1 ยอห์น 2 ยอห์น 3 ยอห์น และ ยูดา เนื่องจากจดหมายเหล่านี้ถูกส่งถึงคริสตชนทั่วไป ไม่ได้ระบุว่าเป็นคริสตจักรใด

แต่เดิมพระธรรมเล่มนี้เป็นจดหมายส่วนตัว ผู้เขียนระบุชื่อของตนเองชัดเจนตั้งแต่ตอนต้นว่าเป็น ยูดา ทั้งยังบอกด้วยว่าเป็น น้องของ ยากอบ[2] เมื่อวิเคราะห์เนื้อหาในจดหมายรวมกับหลักฐานอื่นๆแล้ว เชื่อได้ว่าผู้เขียนคือยูดาน้องชายของพระเยซู[3] จดหมายถูกส่งถึงผู้รับที่ไม่ได้ระบุชื่อ แต่ถูกเรียกว่า "คนทั้งหลายที่พระองค์ได้ทรงเรียกไว้" ซึ่งน่าจะเป็นคริสเตียนทั่วไปที่กระจัดกระจายอยู่ในจักรโรมัน ช่วงเวลาในการเขียนจดหมายฉบับนี้น่าจะอยู่ในราวปีค.ศ. 65

จากเนื้อหาในจดหมายของยูดากล่าวว่า ในตอนแรกตั้งใจจะเขียนถึงเรื่องของความรอด แต่ต่อมาเปลี่ยนใจภายหลังเป็นการเขียนถึงเรื่องหลักคำสอนแทน เนื่องจากในช่วงที่ ยูดา กำลังเขียนจดหมายนั้น ได้มีอันตรายกำลังคุกคามคริสตจักรอยู่ แต่ไม่ใช่เรื่องการถูกกดขี่ข่มเหงจากภายนอกของผู้ที่ไม่เชื่อ กลับเป็นเรื่องความเชื่อที่ถูกบิดเบือนไปโดยผู้ที่สอนผิด ยูดา คิดว่าเป็นเรื่องจำเป็นที่ต้องเขียนจดหมายเพื่อเตือนสติและให้ระมัดระวังคนเหล่านั้น

หนึ่งในคำสอนผิดที่เกิดขึ้นในช่วงนั้น ซึ่งอันตรายมากต่อการดำเนินชีวิตของคริสเตียนคือ คำสอนที่ว่า ในเมื่อผู้ที่เชื่อพระเยซูแล้วได้รับความรอด ความผิดบาปทั้งหมดได้รับการอภัยโดยพระกิตติคุณ ดังนั้นผู้ที่เชื่อจึงสามารถทำบาปได้อย่างอิสรเสรี ยูดา ใช้ถ้อยคำอย่างรุนแรงเมื่อกล่าวถึงผู้ที่สอนผิดในลักษณะนี้ว่า "เขาเหล่านั้นเป็นคนอธรรม ที่ถือเอาพระคุณของพระเจ้าของเราเป็นเหตุให้กระทำความชั่วช้าลามก"[4] ในบางตอนของจดหมายเปรียบเทียบคนเหล่านี้กับ "สัตว์เดียรัจฉานที่ไม่มีความคิด"[5]

ในจดหมายขนาดสั้นฉบับนี้ ยูดา มีวัตถุประสงค์ในการเขียนอยู่สองประการ ประการแรกคือ ต้องการตักเตือนให้คริสเตียนยึดมั่นในความเชื่อ อย่าฟังผู้สอนเสียทุกคน แต่ให้เชื่อฟังผู้ที่ไว้วางใจได้ มิฉะนั้นจะตกเป็นเหยื่อของผู้ที่เข้ามาล่อลวง ในส่วนนี้ ยูดา ได้อ้างถึงการกระทำในอดีตของผู้ที่ประพฤติผิดบางคน เช่น ชาวเมืองโสโดม เมืองโกโมราห์[6] คาอินและบาลาอัม[7] เป็นต้น

ประการที่สองคือ ต้องการตักเตือนให้ดำเนินชีวิตคริสเตียนอย่างเหมาะสม เช่น "จงสร้างตัวของท่านขึ้นบนหลักคำสอนอันบริสุทธิ์" "จงอธิษฐานในพระวิญญาณบริสุทธิ์"[8] และ "จงรักษาตัวไว้ให้ดำรงในความรักของพระเจ้า"[9] เป็นต้น


โครงร่าง[แก้]

1. คำทักทาย 1 - 2

2. ปกป้องความเชื่อ 3 - 4

3. ตัวอย่างคนชั่วที่ให้ร้ายพระกิตติคุณ 5 - 16

4. คำสั่งสอนในเชิงปฏิบัติ 17 - 25


อ้างอิง[แก้]

  • Thai Holy Bible, Thailand Bible Society, 1998
  • Walter A. Elwell, The Pocket Bible Handbook, Harold Shaw Publisher, 1997
  1. จดหมายของนักบุญยูดา
  2. ยูดา 1
  3. มัทธิว 13:55
  4. ยูดา 4
  5. ยูดา 10
  6. ยูดา 7
  7. ยูดา 11
  8. ยูดา 20
  9. ยูดา 21

ดูเพิ่ม[แก้]