ปิตาจารย์แห่งคริสตจักร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ปิตาจารย์แห่งคริสตจักร

ปิตาจารย์แห่งคริสตจักร (อังกฤษ: Church Fathers, Fathers of the Church) ปิตาจารย์แห่งคริสตจักรยุคแรก (Early Church Fathers) หรือ ปิตาจารย์ศาสนาคริสต์ (Christian Fathers) คือนักเทววิทยาที่มีบทบาทสำคัญในศาสนาคริสต์ยุคแรก ปิตาจารย์เหล่านี้มักเป็นอาจารย์หรือมุขนายกที่มีบทบาทสำคัญในยุคนั้น งานเขียนของปิตาจารย์ถือเป็นบรรทัดฐานความเชื่อของคริสต์ศาสนิกชนในศตวรรษต่อ ๆ มา ปิตาจารย์บางคนอาจไม่ใช่นักบุญ ไม่ได้รับศีลอนุกรม แต่ส่วนมากก็ได้รับความเคารพจากคริสตจักรต่าง ๆ ทั้งโรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ แองกลิคันคอมมิวเนียน และลูเทอแรน

ออริเจนและเทอร์ทิวเลียนเป็นสองปิตาจารย์ที่มีชื่อเสียงมาก แต่ก็ไม่ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในคริสตจักรคาทอลิก[1][2] ออริเจนแม้จะมีอิทธิพลมากในศาสนาคริสต์ตะวันออก แต่เนื่องจากเขาเชื่อเรื่องการเวียนว่ายตายเกิดจึงถูกประณามว่าเป็นพวกนอกรีต[3] ส่วนเทอร์ทิวเลียนตอนแรกเป็นที่ยอมรับในคริสตจักรเพราะสนับสนุนแนวคิดตรีเอกภาพนิยม[3] แต่ต่อมาได้รับแนวคิดของลัทธิมอนทานิสต์จึงถูกประณามว่าเป็นพวกนอกรีตเช่นกัน[4]

รายนามปิตาจารย์[แก้]

ปิตาจารย์สมัยอัครทูตที่สำคัญ มี 3 คน ได้แก่
ปิตาจารย์กรีกที่สำคัญ เช่น
ปิตาจารย์ละตินที่สำคัญ เช่น

อ้างอิง[แก้]

  1. Wikisource-logo.svg "Fathers of the Church". สารานุกรมคาทอลิก. New York: Robert Appleton Company. 1913. 
  2. Church Father (Christianity) -- Britannica Online Encyclopedia
  3. 3.0 3.1 Pelikan, Jaroslav (1975). The Christian Tradition: A History of the Development of Doctrine, Volume 1: The Emergence of the Catholic Tradition (AD 100-600). Chicago, IL: University of Chicago Press. p. 442. ISBN 978-0-226-65371-6. 
  4. Tabbernee, Prophets and Gravestones, p. 98 note 1.