ประเทศซูรินาเม

สาธารณรัฐซูรินาเม Republiek Suriname (ดัตช์)
คำขวัญ: ละติน: Justitia - Pietas - Fides (อังกฤษ: "Justice - Piety - Loyalty")
เพลงชาติ: Opo kondreman
เมืองหลวง (และเมืองใหญ่สุด)		ปารามาริโบ 4°00′N 56°00′W
ภาษาทางการ		ภาษาดัตช์
การปกครอง		ประชาธิปไตยระบบประธานาธิบดี
-	ประธานาธิบดี	เดซี เบาเทอร์เซอ
ประกาศเอกราช
-	จาก เนเธอร์แลนด์	25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518
พื้นที่
-	รวม	163,270 ตร.กม. (90) 63,034 ตร.ไมล์
-	แหล่งน้ำ (%)	1.10%
ประชากร
-	กรกฎาคม 2549 (ประเมิน)	439,117 (172)
-	2547 (สำมะโน)	487,024
-	ความหนาแน่น	3 คน/ตร.กม. (190) 7 คน/ตร.ไมล์
จีดีพี (อำนาจซื้อ)		2548 (ประมาณ)
-	รวม	2.081 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (181)
-	ต่อหัว	4,700 ดอลลาร์สหรัฐ (107)
ดพม. (2546)		0.755 (กลาง) (86)
สกุลเงิน		ดอลลาร์ซูรินาเม (SRD)
เขตเวลา		ART (UTC-3)
ระบบจราจร		ซ้ายมือ
โดเมนบนสุด		.sr
รหัสโทรศัพท์		597

สาธารณรัฐซูรินาเม (ดัตช์: Republiek Suriname) หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า ซูรินาเม (ดัตช์: Suriname) และ สุรินัม (อังกฤษ: Surinam) เดิมรู้จักกันในชื่อ "ดัตช์เกียนา" เป็นประเทศที่ตั้งอยู่ทางเหนือของทวีปอเมริกาใต้ ระหว่างเฟรนช์เกียนาทางทิศตะวันออกกับกายอานาทางทิศตะวันตก เขตแดนทางทิศใต้ติดต่อกับบราซิล ส่วนทางเหนือจรดมหาสมุทรแอตแลนติก พื้นที่ทางใต้สุดของประเทศกำลังเป็นกรณีพิพาทกับกายอานาและเฟรนช์เกียนา

ประวัติศาสตร์

ในปลายพุทธศตวรรษที่ 22 อังกฤษได้มาตั้งอาณานิคมริมแม่น้ำซูรินาเม ต่อมาเนเธอร์แลนด์ได้ทำความตกลงแลกอาณานิคมกับอังกฤษ โดยที่เนเธอร์แลนด์ได้ครอบครองอาณานิคมซูรินาเม ส่วนอังกฤษได้ครอบครองนิวอัมสเตอร์ดัมของเนเธอร์แลนด์ (คือนิวยอร์กในอเมริกาปัจจุบัน)

ในยุคอาณานิคมชาวดัตช์ได้บุกเบิกที่ดินทำไร่ และนำทาสจำนวนมากจากแอฟริกามาใช้ทำงานไร่ ความเป็นอยู่ของทาสในซูรินาเมนั้นมีความยากลำบากมาก ทาสจำนวนหนึ่งจึงได้หนีเข้าไปตั้งถิ่นฐานในป่าลึก ต่อมาเมื่อมีการเลิกทาส จึงได้มีการนำแรงงานใหม่ที่มีสัญญาจ้างงานมาจากอินโดนีเซีย อินเดีย และจีน แรงงงานเหล่านี้ได้กลายเป็นชนกลุ่มน้อยที่มีจำนวนมากของซูรินาเม

ต่อมาในปี พ.ศ. 2497 อาณานิคมซูรินาเมได้รับการยกฐานะให้เป็นส่วนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์ สามารถเลือกผู้แทนตนเองเพื่อบริหารกิจการภายใน แต่กิจการต่างประเทศ และการป้องกันประเทศเป็นหน้าที่ของเนเธอร์แลนด์ ต่อมาซูรินาเมได้รับเอกราชจากเนเธอร์แลนด์ในปี พ.ศ. 2518

การเมือง

ซูรินาเมมีประธานาธิบดีซึ่งได้รับเลือกจากสภาเป็นทั้งประมุขของประเทศ และหัวหน้ารัฐบาลทำหน้าที่ในการบริหารประเทศ ดำรงตำแหน่งคราวละ 5 ปี ซูรินาเมได้เป็นสมาชิกองค์การสหประชาชาติใน ปี พ.ศ. 2518

การแบ่งเขตการปกครอง

ซูรินาเม มีการปกครอง 10 เขต ได้แก่

1. โบรโคปอนโด (Brokopondo)
2. คอมเมวิชเน (Commewijne)
3. โคโรนี (Coronie)
4. มารอวิชเน (Marowijne)
5. นิคเครี (Nickerie)
6. ปารา (Para)
7. ปารามาริโบ (Paramaribo)
8. ซามามัคคา (Saramacca)
9. ซิปาลิวินิ (Sipaliwini)
10. วานิกา (Wanica)

ภูมิศาสตร์

(รอการเพิ่มเติมข้อมูล)

เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจ ในช่วงที่ซูรินาเมอยู่ภายใต้การปกครองของคณะทหาร ภาวะความไม่แน่นอนทางการเมือง และความวุ่นวายอันเนื่องมาจากการหยุดงานของกรรมกรอยู่เป็นประจำ รวมทั้งการระงับความช่วยเหลือทางการเงินของเนเธอร์แลนด์ มีผลทำให้ภาวะเศรษฐกิจของประเทศตกต่ำลงไปด้วย ต่อมาเมื่อซูรินาเมมีการปกครองระบอบประชาธิปไตย เศรษฐกิจของประเทศฟื้นตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว และรายได้ประชาชาติก็เพิ่มขึ้นด้วย

อัตราความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ(2549) 5.8% ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (2547) 1.09 พันล้านเหรียญสหรัฐ รายได้ประชาชาติต่อหัว (2549) 4,486 เหรียญสหรัฐ อัตราเงินเฟ้อ(2549) 11.3% มูลค่าการส่งออก (2549) 1390.7 ล้านเหรียญสหรัฐ มูลค่าการนำเข้า(2549) 1297.0 ล้านเหรียญสหรัฐ สินค้าออกที่สำคัญ ได้แก่ อะลูมิเนียม ทองคำ น้ำมัน กุ้งและปลาทะเล สินค้าเข้าที่สำคัญ ได้แก่ สินค้าทุน เครื่องจักร น้ำมัน สินค้าอุปโภคบริโภค ประเทศคู่ค้าที่สำคัญ ได้แก่ สหรัฐฯ เนเธอร์แลนด์ ญี่ปุ่น ตรินิแดด-โตเบโก

ประชากร

ส่วนใหญ่เป็นชาวอินเดีย 37% ลูกผสมชาวยุโรปและชาวแอฟริกัน 31% ชาวอินโดนีเซีย(ชวา)15% ชาวแอฟริกัน 10% ชนพื้นเมือง 2% ชาวจีน 2% ชาวยุโรป 1% อื่นๆ 2%

วัฒนธรรม

(รอการเพิ่มเติมข้อมูล)

ศาสนา

ศาสนาในประเทศซูรินาเม
ศาสนา			%
คริสต์นิกายโปรเตสแตนต์			25%
คริสต์นิกายโรมันคาทอลิก			23%
พราหมณ์-ฮินดู			27%
อิสลาม			20%
อื่นๆ			5%

ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์รวม 48% ส่วนใหญ่เป็นนิกายโปรเตสแตนต์ 25% นิกายโรมันคาทอลิก 23% ตามมาด้วย พราหมณ์-ฮินดู 27% อิสลาม 20% และอื่นๆ อีก 5%

ดูเพิ่ม

(รอการเพิ่มเติมข้อมูล)

แหล่งข้อมูลอื่น

(รอการเพิ่มเติมข้อมูล)