เอาโทบาน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ออโตบาห์น)
บุนเดซเอาโทบาเนิน
(Bundesautobahnen)
แปล: ทางด่วนสหพันธ์
Autobahnen in Deutschland.svg
โครงข่ายเอาโทบานในประเทศเยอรมนี
ข้อมูลของเส้นทาง
กำกับดูแล โดย กระทรวงคมนาคมและโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัล
ความยาว: 12,993 กิโลเมตร (2016) (8,073 ไมล์)
สร้าง: ค.ศ. 1929 – ปัจจุบัน
เอาโทบานสาย 3 ตัดกับสาย 5 บริเวณแฟรงเฟิร์ต

เอาโทบาน (เยอรมัน: Autobahn) เป็นศัพท์ภาษาเยอรมันหมายถึง ทางด่วนระหว่างเมืองที่จำกัดการเข้าออก ซึ่งเป็นทางคู่และมีทางยกระดับข้ามทางแยก ศัพท์คำนี้ใช้เรียกทางด่วนในเยอรมนี ออสเตรีย และสวิตเซอร์แลนด์ [1] แต่เมื่อกล่าวโดยทั่วไปมักหมายถึงทางหลวงในเยอรมนี

ในเยอรมนีและออสเตรีย กำหนดให้พาหนะที่ใช้งานเอาโทบานได้ จะต้องเป็นพาหนะที่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์และมีความเร็วไม่ต่ำกว่า 60 กม/ชม (37 mph) ส่วนในสวิตเซอร์แลนด์ต้องมีความเร็วไม่ต่ำกว่า 80 กม/ชม (50 mph) ส่วนขีดจำกัดความเร็วนั้น กำหนดไว้ที่ไม่เกิน 130 กม/ชม (80 mph) สำหรับออสเตรีย, ไม่เกิน 120 กม/ชม (75 mph) สำหรับสวิตเซอร์แลนด์ ส่วนในเยอรมนีนั้น ส่วนใหญ่ไม่มีจำกัดความเร็วสูงสุด [2] แต่มีการกำหนดความเร็วแนะนำที่ 130 กม/ชม (80 mph) ยกเว้นในบางรัฐเช่น เบรเมน [3]ที่เริ่มจำกัดความเร็วเพื่อควบคุมระดับเสียงและลดมลภาวะ [4]

เอาโทบานในสมัยนาซีเยอรมนี ค.ศ. 1939

ทางหลวงในลักษณะเดียวกับเอาโทบานนี้ เริ่มสร้างขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1929 เชื่อมระหว่างโคโลญ กับบอนน์ โดยเป็นเส้นทางคู่ที่จำกัดการใช้งานเฉพาะรถยนต์ ห้ามคนเดินเท้าและรถม้า ในสมัยนั้นใช้ชื่อเรียกว่า ครัฟท์ฟาร์ทชตาร์สเซอ (Kraftfahrtstraße) เปิดใช้งานครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1932 โดยนายคอนราด อเดเนาร์ซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีเมืองโคโลญ [5] ต่อมาในช่วงทศวรรษ 1940 ในยุคของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ได้มีการเร่งสร้างอย่างขนานใหญ่เป็นระยะทาง 3,736 กิโลเมตร เป็นส่วนหนึ่งของแผนการพัฒนาประเทศ และเพื่อเป็นการสร้างงานให้กับผู้ใช้แรงงานลดอัตราการว่างงาน [6]และ มีนัยทางทหารเพื่อการขนส่งเคลื่อนย้ายกองทัพได้รวดเร็วขึ้นด้วย

ปัจจุบันโครงข่ายของเอาโทบานในเยอรมนีมีความยาวทั้งสิ้น 12,993 กิโลเมตร (ข้อมูลปี 2016) เป็นโครงข่ายถนนขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ห้าของโลก (2012) รองจากระบบทางหลวงอินเตอร์สเตตในสหรัฐอเมริกา และระบบทางหลวงในประเทศจีน ระบบทางหลวงในประเทศแคนาดา และ มอเตอร์เวย์ของประเทศสเปน ตามลำดับ เอาโทบานในเยอรมนีได้ชื่อว่าเป็นทางหลวงสายหนึ่งที่มีอัตราการเกิดอุบัติเหตุต่ำที่สุด [7] การบำรุงรักษาเอาโทบานชั้นหนึ่งใช้งบประมาณสูงถึง 620,000 ยูโร/กิโลเมตร/ปี (ราว 23 ล้านบาท/กิโลเมตร/ปี)[8]

สถิติความเร็วขับขี่[แก้]

ตัวบ่งชี้ ค.ศ.
(รถยนต์ส่วนบุคคล) 1982 1987 1992
ความเร็วโดยเฉลี่ย 112.3 กม./ชม. (70 ไมล์/ชม.) 117.2 กม./ชม. (73 ไมล์/ชม.) 120.4 กม./ชม. (75 ไมล์/ชม.)
ความเร็วของรถที่ขับขี่เร็วสุด 15% แรก ≥ 139.2 กม./ชม. (86 ไมล์/ชม.) ≥ 145.1 กม./ชม. (90 ไมล์/ชม.) ≥ 148.2 กม./ชม. (92 ไมล์/ชม.)
รถที่ขับเร็วกว่า 130 กม/ชม. 25.0% 31.3% 35.9%

ที่มา: Kellermann, G: Geschwindigkeitsverhalten im Autobahnnetz 1992. Straße+Autobahn,[9] Issue 5/1995.[10]

อ้างอิง[แก้]

  1. ในสวิสใช้คำศัพท์ภาษาเยอรมันว่า Autobahnen, ภาษาฝรั่งเศสว่า Autoroutes และภาษาอิตาลีว่า Autostrade
  2. Driving in Germany
  3. German State Introduces Autobahn Speed Limit
  4. Germany Gets First Ever Autobahn Speed Limit
  5. Biography and Timeline of Konrad Adenauer (1876-1967)
  6. The German Autobahn
  7. Autobahn Safety Vs. Interstate Safety
  8. Autobahn 22 ธ.ค. 2547
  9. "Straße und Autobahn die Zeitschrift / Fachzeitschrift – Wegebau Straßenplanung Straßenentwässerung Flüsterasphalt Reparaturasphalt Geokunststoffe Straßenfertiger Straßenerhaltung Straßenwalzen". Strasse-und-autobahn.de. สืบค้นเมื่อ 2014-03-21. 
  10. Gunnar Gohlisch & Marion Malow (June 1999). "Umweltauswirkungen von Geschwindigkeitsbeschränkungen [Environmental Impacts of Speed Limits]" (PDF). Umweltbundesamt[Federal Environmental Office]. สืบค้นเมื่อ 2013-09-28. "Auf Autobahnabschnittten, die eine weitgehend freie Geschwindigkeitswahl zulassen, lag die mittlere Pkw-Geschwindigkeit 1992 bei 132 km/h. Mehr als die Hälfte der Pkw-Fahrer (51 %) überschreitet auf derartigen Abschnitten die Richtgeschwindigkeit." 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Autobahn