นายกรัฐมนตรีเยอรมนี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
นายกรัฐมนตรีเยอรมนี
Bundesadler Bundesorgane.svg
ตรา
Angela Merkel Security Conference February 2015 (cropped).jpg
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน
อังเกลา แมร์เคิล

ตั้งแต่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548
ที่พำนักสำนักนายกรัฐมนตรีสหพันธ์
ผู้แต่งตั้งประธานาธิบดี
โดยความเห็นชอบของสภาสหพันธ์
วาระ4 ปี, ไม่จำกัดวาระ
ผู้ประเดิมตำแหน่งอ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค
สถาปนาค.ศ. 1867
เงินตอบแทน251,448 ยูโรต่อปี
เว็บไซต์bundeskanzlerin.de
สำนักนายกรัฐมนตรีสหพันธ์ ในกรุงเบอร์ลิน

นายกรัฐมนตรีเยอรมนี[1] (อังกฤษ: Chancellor of Germany) เป็นหัวหน้าฝ่ายบริหารของประเทศเยอรมนี นายกรัฐมนตรีสปัจจุบันคือ อังเกลา แมร์เคิล ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีหญิงคนแรกของเยอรมนี สังกัดสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน เธอขึ้นดำรงตำแหน่งต่อจากแกร์ฮาร์ท ชเรอเดอร์ จากพรรคประชาธิปไตยสังคมแห่งเยอรมนีใน ค.ศ. 2005 และได้รับเลือกต่อเป็นสมัยที่สองใน ค.ศ. 2009

เมื่อมีการเปิดประชุมสภาสหพันธ์นัดแรก ประธานาธิบดีจะเป็นผู้เสนอชื่อนายกรัฐมนตรีต่อสภาสหพันธ์ หากสภาเห็นชอบด้วยเสียงเกินกึ่งหนึ่ง ประธานาธิบดีจะสามารถลงนามแต่งตั้งนายกรัฐมนตรี

ประวัติ[แก้]

ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ.1867 พร้อมกับการสถาปนาสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ โดยมีอ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค มุขมนตรีปรัสเซีย เป็นผู้รั้งตำแหน่งคนแรกในตำแหน่ง นายกรัฐมนตรีสหพันธ์ ต่อมาในปีค.ศ. 1871 ได้มีการสถาปนาจักรวรรดิเยอรมัน ซึ่งมีชื่อประเทศเป็นทางการตามรัฐธรรมนูญว่า "ไรช์เยอรมัน" (Deutsches Reich) ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจึงเปลี่ยนไปใช้ชื่อว่า นายกรัฐมนตรีไรช์ ตั้งแต่บัดนั้นจนถึงสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองในปีค.ศ. 1945 เยอรมนีสงครามแตกเป็นสองประเทศคือเยอรมนีตะวันออกและเยอรมนีตะวันตก ตำแหน่งหัวหน้ารัฐบาลเยอรมันตะวันตกเรียก นายกรัฐมนตรีสหพันธ์ ส่วนหัวหน้ารัฐบาลเยอรมันตะวันออกเรียก ประธานคณะรัฐมนตรี

เมื่อเยอรมนีตะวันออกล่มสลายในปีค.ศ. 1990 รัฐบาลเยอรมนีตะวันตกเข้ารับช่วงกิจการงานปกครองของรัฐบาลเยอรมนีตะวันออกทั้งหมด นายกรัฐมนตรีเยอรมันตะวันตกกลายเป็นนายกรัฐมนตรีของประเทศเยอรมนีที่รวมเป็นหนึ่งเดียวอีกครั้ง

ชื่อตำแหน่งอย่างเป็นทางการ[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. สมใจ ไพโรจน์ธีระรัชต์ (2547). ณัฐวุฒิ สุทธิสงคราม และคณะ (ed.). สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: ยุโรป ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (pdf). 1 (อักษร A-B) (3 ed.). กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน. p. 137. ISBN 974-9588-25-8. Check date values in: |year= (help) สืบค้นเมื่อ 2 กรกฎาคม 2555.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]