ซาตาน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
"ซาตาน" วาดโดย Gustave Doré โดยมีชื่อภาพคือ Depiction of Satan หัวใจของเรื่อง Paradise Lost โดย จอห์น มิลตัน ประมาณ ค.ศ. 1866

ซาตาน (อังกฤษ: Satan; ฮีบรู: שָּׂטָן‎ หมายถึง "ผู้เป็นปฏิปักษ์"; อาหรับ: شيطان‎, shaitan, หมายถึง "หลงผิด" หรือ "ห่างไกล" บ้างหมายถึง "ปีศาจ") เป็นคำที่ใช้เรียกผู้เป็นปฏิปักษ์ต่อพระเป็นเจ้า ซึ่งปรากฏในคัมภีร์ของกลุ่มศาสนาอับราฮัม[1][2] ในบางครั้งอาจถูกเรียกว่า เบเอลเซบูล หรือ เบลเซบับ ซึ่งหมายถึงเจ้าแห่งความวุ่นวาย หรือ เจ้าแห่งแมลง ผู้นำพาความชั่วและการล่อลวง ที่ทราบกันว่าเป็นผู้ล่อลวง นำพามนุษยชาติให้หลงผิด บางศาสนาสอนว่า ซาตานกำเนิดเป็นทูตสวรรค์ซึ่งเกิดความคิดว่ามีสิทธิอำนาจเทียบเคียงได้กับพระเป็นเจ้า จึงชักจูงมนุษยชาติเข้าสู่วิถีบาป และมีอำนาจในแผ่นดินโลก ในคัมภีร์ฮีบรูไบเบิลและคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ ซาตานเป็นผู้ต่อต้านอำนาจจากพระเจ้าเป็นหลัก เป็นความชั่วร้ายซึ่งมีคุณสมบัติที่เรียกว่าปีศาจ

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Merriam-Webster's Encyclopedia of World Religions - Page 290, Wendy Doniger
  2. Leeming, David Adams (2005). The Oxford Companion to World Mythology. Oxford University Press. p. 347. ISBN 978-0-19-515669-0.