อาบัดโดน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ภาพ อปอลลิโยน (บน) กำลังต่อสู้กับคริสเตียน

คำว่า อาบัดโดน (ฮีบรู: אֲבַדּוֹן‎) ในภาษาฮีบรูนั้น เทียบได้กับคำว่า อปอลลิโยน (กรีก: Ἀπολλύων) ในภาษากรีก ซึ่งได้รับการกล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิลในฐานะทูตสวรรค์และผู้ทำลายล้าง โดยในคัมภีร์ฮีบรูนั้น อาบัดโดน สื่อถึงก้นบึ้งแห่งบาดาล ซึ่งมักปรากฎคู่กับคำว่า เชโอล (שְׁאוֹל) ที่หมายถึงอาณาจักรแห่งความตาย ส่วนที่ปรากฎในหนังสือวิวรณ์ของภาคพันธสัญญาใหม่ ตอนเสียงแตรแห่งทูตสวรรค์ทั้งเจ็ด[1] ทูตสวรรค์ผู้ถูกเรียกว่า อาบัดโดน ถูกระบุว่าเป็นพญาตั๊กแตนซึ่งรับบัญชาพระเจ้าในการเป่าแตรของทูตสวรรค์องค์ที่ห้า

...พระเจ้าประทานอำนาจกับตั๊กแตนพวกนั้นเหมือนอย่างอำนาจของพวกแมงป่องแห่งแผ่นดินโลก พระองค์ตรัสบอกพวกมันไม่ให้ทำร้ายหญ้าบนแผ่นดินโลก หรือพืชเขียว หรือต้นไม้ แต่ให้ทำร้ายเฉพาะคนทั้งหลาย ที่ไม่มีตราของพระเจ้าบนหน้าผากของเขา...ตั๊กแตนพวกนั้นมีรูปร่างเหมือนม้าที่เตรียมพร้อมสำหรับสงคราม บนหัวของมันมีสิ่งที่ดูเหมือนอย่างมงกุฎทองคำ และหน้าของพวกมันเหมือนอย่างหน้าของมนุษย์ พวกมันมีผมเหมือนอย่างผมของผู้หญิง ฟันของมันเหมือนอย่างฟันของสิงโต พวกมันมีเกราะป้องกันอกเหมือนอย่างเกราะเหล็ก เสียงปีกของมันเหมือนอย่างเสียงของรถและม้ามากมายที่กรูเข้าสู่สงคราม พวกมันมีหางและมีเหล็กในเหมือนแมงป่อง พวกมันมีทูตของบาดาลลึกเป็นกษัตริย์ปกครองเหนือมัน ทูตผู้นั้นมีชื่อภาษาฮีบรูว่าอาบัดโดน และในภาษากรีกว่า อปอลลิโยน

— วิวรณ์ 9:3-11[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. แตรทั้งเจ็ด วิวรณ์ 8:6, พระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาเดิมและใหม่ ฉบับมาตรฐาน 2011]
  2. วิวรณ์ 9 พระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาเดิมและใหม่ ฉบับมาตรฐาน 2011