เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ACL
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก
ACLlogo.jpg
ก่อตั้ง พ.ศ. 2510 (ปรับปรุงแบบปัจจุบัน พ.ศ. 2545)
ภูมิภาค เอเอฟซี (เอเชีย)
จำนวนทีม 32
ทีมชนะล่าสุด ประเทศจีน กว่างโจว เอเวอร์แกรนด์ (สมัยที่ 1)
สโมสรที่ประสบความสำเร็จที่สุด เกาหลีใต้ โปฮัง สตีลเลอร์ส (3 สมัย)
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2014

เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก (AFC Champions League; ACL) เป็นการแข่งขันฟุตบอลของทีมสโมสรอาชีพจากประเทศที่เป็นสมาชิกของเอเอฟซี โดยทีมที่เข้าร่วมแข่งขันจะมาจากทีมสโมสรที่ชนะเลิศและรองชนะเลิศการแข่งขันจากแต่ละประเทศ โดยในการแข่งขันแชมเปียนส์ลีกนี้จะมี 32 สโมสร จาก 10 ลีกสูงสุดของแต่ละประเทศในทวีปเอเชียเข้าร่วมแข่งขัน

ทีมชนะเลิศจะได้รับเงินรางวัลจำนวน 2.25 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ขึ้นอยู่กับผลการแข่งขันในรอบแบ่งกลุ่ม) และได้สิทธิเข้าร่วมแข่งขันในรายการฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพในช่วงปลายปีเดียวกัน

ประวัติ[แก้]

ยุคชิงแชมป์สโมสรเอเชียยุคแรก (Asian Champion Club Tournament)- พ.ศ. 2510 ถึง 2514[แก้]

ชิงแชมป์สโมสรเอเชีย หรือ เอเชียแชมป์เปี้ยนคลับทัวร์นาเมนต์ ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2510 โดยมีทีมชนะเลิศ 8 ประเทศจากแปดลีกเอเชียเข้าแข่งขันในฤดูกาลแรก และได้การจัดแข่งขันทุกปีจนถึงปี พ.ศ. 2514 ยกเว้นฤดูกาล 1968(พ.ศ. 2511)ไม่การจัดแข่งขัน ในช่วงแรกทั้ง 4 ปี มี 2 สโมสรจากอิสราเอล คือ ฮาโปเอล เทลอาวีฟและมัคคาบี้ เทลอาวีฟชนะเลิศสามครั้ง ในปี พ.ศ. 2512) การแข่งขันถูกยกเลิกไปเนื่องจากขาดความน่าสนใจซึ่งในที่สุดก็มีการถอนตัวของผู้เข้าร่วมทั้งหมดเหลือ 2 ทีม ทัวร์นาเมนต์ไม่ได้ถูกจัดขึ้นสำหรับสิบสี่ปีต่อไป สโมสรฟุตบอลในเอเชียไม่ได้เริ่มต้นจนถึงปลายปี 2533 และต้นยุค 2543

ยุคชิงแชมป์สโมสรเอเชีย(Asian Championship Club)- พ.ศ. 2528/29 ถึง 2544/45[แก้]

โดยจัดการแบบเดียวกับ ยุโรเปี้ยน คัพ เก่าเป็นต้นแบบ การแข่งขันเอเชียกลับมาจัดอีกครั้งในฤดูกาล ​​1985/86(พ.ศ. 2528/29) โดยเปลี่ยนระบบการคัดเลือกทีมที่ร่วมเล่นใหม่ โดยจำกัดเฉพาะทีมที่ชนะเลิศจากลีกของแต่ละประเทศ ดังนั้นแม้การถอนทีมจากบางสโมสรปีต่อปี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 เอเอฟซีได้มีการรวมการแข่งขัน วินเนอร์สคัพเอเชียนคัพเข้ามาอีกหนึ่งรายการ ซึ่งเป็นการนำสโมสรที่ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยในประเทศมาแข่งขัน

ยุคเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก (AFC Champions League)- พ.ศ. 2545/46 ถึง ปัจจุบัน[แก้]

ฤดูกาล 2002/03

ตั้งแต่ฤดูกาล 2002/03 สามหลักการแข่งขันสโมสรเอเชีย, แชมเปี้ยนส์เอเชียนคัพ, ฟุตบอลเอเชียนคัพวินเนอร์ส, และเอเชียซูเปอร์คัพ ถูกผสานเข้ากับการแข่งขันขนาดใหญ่หนึ่งและ เปลี่ยนชื่อเป็น เอเอฟซีแชมเปี้ยนส์ลีก ในปีก่อนหน้านี้ตัวแทนชนะเลิศฟุตบอลลีกและทีมชนะเลิศฟุตบอลถ้วยของแต่ละประเทศ จะถูกจัดเรียงให้แข่งขันสองรายการของทวีปที่แตกต่างกัน แต่ตอนนี้ทั้งชนะเลิศฟุตบอลลีกและทีมชนะเลิศฟุตบอลถ้วยของแต่ละประเทศเข้าสู่การแข่งขันขนาดใหญ่นี้ ในครั้งแรกหลังจากที่รอบคัดเลือกมี 16 สโมสรเข้าร่วมแข่งขันในรอบแบ่งกลุ่ม หนึ่งสโมสรจากแต่ละกลุ่มจะเป็นเจ้าภาพการแข่งขัน แบบพบกันหมดในกลุ่มรอบเดียวโดยจัดการให้เสร็จสิ้นใน 1 สัปดาห์ 4 ทีมที่มีคะแนนสุงสุดของแต่กลุ่มจะผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ รอบรองชนะเลิศและรอบชิงชนะเลิศจะเป้นการแข่งแบบ 2 นัด เหย้า-เยือน

ฤดูกาล 2003/04

ฤดูกาล 2003/04 ถูกยกเลิกเนื่องจากการระบาดของโรคไวรัสโรคซาร์ส

ฤดูกาล 2004-2008

ทัวร์นาเมนต์ได้อีกครั้งเปิดตัวใน ฤดูกาล 2004 ด้วย 28 สโมสรจาก 14 ประเทศ ซึ่งแตกต่างจากปีก่อนกำหนดการแข่งขันได้เปลี่ยนจากมีนาคม-พฤศจิกายน ในรอบแบ่งกลุ่ม, 28 สโมสรถูกแบ่งออกเป็น 7 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ทีม แบ่งตามที่ตั้งของแต่ละประเทศโดยแยกเป็นโซนเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันตก เพื่อให้สโมสรลดค่าใช้จ่ายในการเดินทาง และเป้นการเล่นสองนัดแบบเหย้า-เยือน จากนั้นทีมที่มีคะแนนสูงสุดทั้ง 7กลุ่มจะผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศ, รอบก่อนรองชนะเลิศ รอบรองชนะเลิศและรอบชิงชนะเลิศจะเป็นการแข่งแบบสองนัด หากเสมอจะนับ ผลประตูทีมเยือ เวลาพิเศษ และ ยิงลุกโทษ สมาคมฟุตบอล) | บทลงโทษ]] ในปี ฤดูกาล 2005(พ.ศ. 2548) สโมสรจากซีเรียเข้าร่วมการแข่งขันซึ่งกลายเป็น 15ประเทศเข้าร่วมการแข่งขัน และอีกสองปีต่อมสโมสรออสเตรเลียถูกรวมอยู่ในการแข่งขัน หลังจากสมาพันธ์ฟุตบอลออสเตรเลียโอนย้ายมาขึ้นกับเอเอฟซีในปี พ.ศ. 2549, การแข่งขัน ด้วยการขาดความเป็นมืออาชีพในวงการฟุตบอลเอเชียปัญหามากมายอยู่ยังอยู่ในการแข่งขันเช่นในเขตความรุนแรงและการส่งสายของการลงทะเบียนผู้เล่น หลายคนกล่าวหาว่าขาดจากเงินรางวัลและค่าใช้จ่ายการเดินทางแพงเป็นบางส่วนของเหตุผล แต่ด้วยการเปิดตัวของชิงแชมป์สโมสรโลก ในปี 2548 (ตอนที่รู้จักกัน ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ), รวมของสื่อภาษาอังกฤษผ่านทาง เอ-ลีก เอเอฟซีการตั้งค่ารูปแบบการแข่งขันและเป็นมืออาชีพมากขึ้นในปี 2552

2009-ปัจจุบัน

แชมเปี้ยนลีกขยายตัวถึง 32 สโมสรและเข้าโดยตรงจะถูก จำกัด บนสิบลีกเอเชีย หนึ่งลีกมีโควต้าส่งสโมสรเข้าร่วมได้สูงสี่ทีม แต่ไม่เกินหนึ่งในสามของจำนวนสโมสรที่เข้าร่วมลีกสูงสุดของประเทศนั้นโดยคณะกรรมการเอเอฟซีโปรลีก จะทำการประเมิน การจัดการแข่งขัน ความแข็งแรงของลี โครงสร้างลีก (มืออาชีพ) ศักยภาพด้านการตลาด สถานะทางการเงินและเกณฑ์อื่น ๆ [1]

โครงการในอนาคต (2013 -)

ตั้งแต่ฤดูกาล 2013 เป็นต้น รอบ 16 ทีมสุดท้ายจะเป็นการแข่งขันแบบสองนัด ซึ่งการมาจากการถกเถียง ในช่วงฤดู​​กาล 2009-2010, รอบชิงชนะเลิศถูกจัดขึ้นที่สถานที่สนามเป็นกลางโตเกียว,ญี่ปุ่น ก่อนในฤดูกาล 2011-2012 [1]

คุณสมบัติ[แก้]

การประเมินระดับคุณภาพรอบสุดท้ายของเอเอฟซี สำหรับฤดูกาล 2009–2012[แก้]

การประเมินระดับคุณภาพรอบสุดท้ายของเอเอฟซี (ดูด้านล่าง) การประเมินผลได้ดำเนินการโดยคณะกรรมการเอเอฟซีโปร-ลีก(AFC Pro-League committee )ในช่วง พ.ศ. 2549-2551 และขึ้นอยู่กับศักยภาพในการแข่งขันฟุตบอลอาชีพ ศักยภาพด้านการตลาด สถานะทางการเงินของลีกและสโมสรในลีกนั้น หนึ่งลีกมีโควต้าส่งสโมสรเข้าร่วมได้สูงสี่ทีม แต่ไม่เกินหนึ่งในสามของจำนวนสโมสรที่เข้าร่วมลีกสูงสุดของประเทศนั้น แต่อาจมีบางลีกที่จะต้องส่งสโมสรเช้าเล่นรอบคัดเลือก สโมสรที่สามารถผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเอเอฟซีคัพในปีก่อนหน้านี้มีสิทธิ์ได้ลงเล่นรอบคัดเลือกเพื่อจะผ่านเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกรอบสุดท้าย


ผลการประเมินครั้งล่าสุด เดือนพฤศจิกายน 2553, และทางเอเอฟีจะมีการประเมินทุกสองปี[2] อย่างไรก็ตามหลังจากที่ทราบว่าเกณฑ์ที่กำหนดขึ้นใหม่จะยากที่จะสามารถดำเนินการได้ในเวลาเอเอฟซีจึงตัดสินใจที่จะรักษาโครงการจัดสรรที่มีอยู่สำหรับสองฤดูกาลมากขึ้นและเลื่อนการประกาศของการจัดอันดับใหม่เป็นเวลาหนึ่งปีจนถึงพฤศจิกายน พ.ศ. 2554 การจัดอันดับนี้คาดว่าจะถูกนำไปใช้สำหรับฤดูกาล 2013 เป็นต้น[3]

การประเมินระดับคุณภาพรอบสุดท้ายของเอเอฟซี สำหรับฤดูกาล 2013–2014 [1]
โซนเอเชียตะวันตก
Pos สหพันธ์
สมาชิก
สโมสร จำนวนที่เข้าร่วม
รอบแบ่งกลุ่ม รอบคัดเลือก เอเอฟซีคัพ
ประเทศกาตาร์ กาตาร์ 12 4 0 0
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ 12 2 2 0
ซาอุดีอาระเบีย ซาอุดีอาระเบีย 14 4 0 0
อุซเบกิสถาน อุซเบกิสถาน 14 2 1 0
อิหร่าน อิหร่าน 18 3 1 0
ซีเรีย ซีเรีย 14 0 0 2
อินเดีย อินเดีย 14 0 0 2
คูเวต คูเวต 8 0 0 3
อิรัก อิรัก 36 0 0 2
จอร์แดน จอร์แดน 12 0 0 2
โอมาน โอมาน 12 0 0 2
เยเมน เยเมน 14 0 0 2
เลบานอน เลบานอน 12 0 0 2
บาห์เรน บาห์เรน 10 0 0 1
ทาจิกิสถาน ทาจิกิสถาน 10 0 0 0
ปากีสถาน ปากีสถาน 16 0 0 0
รัฐปาเลสไตน์ ปาเลสไตน์ 22 0 0 0
ผ่านเกณฑ์
ไม่ผ่านผ่านเกณฑ์
โซนเอเชียตะวันออก
Pos สหพันธ์
สมาชิก
สโมสร จำนวนที่เข้าร่วม
รอบแบ่งกลุ่ม รอบคัดเลือก เอเอฟซีคัพ
ญี่ปุ่น ญี่ปุ่น 18 4 0 0
เกาหลีใต้ เกาหลีใต้ 16* 4 0 0
ประเทศจีน จีน 16 4 0 0
ไทย ไทย 20 1 2 0
ออสเตรเลีย ออสเตรเลีย 9+1** 1 1 0
อินโดนีเซีย อินโดนีเชีย 18 0 0 2
เวียดนาม เวียดนาม 14 0 0 2
ฮ่องกง ฮ่องกง 10 0 0 2
มัลดีฟส์ มัลดีฟส์ 8 0 0 2
มาเลเซีย มาเลเซีย 14 0 0 2
สิงคโปร์ สิงคโปร์ 12*** 0 0 2
ประเทศพม่า พม่า 12 0 0 2

* หนึ่งสโมสรจาก เค-ลีก คือ Sangju Sangmu Phoenixไม่มีสิทธิ์เข้าร่วม ACL เพราะทีมไม่ได้เป็นนิติบุคคลเชิงพาณิชย์และไม่มีนักฟุตบอลอาชีพ[3]

** หนึ่งสโมสรจากเอ-ลีก คือ Wellington Phoenixเป็นสโมสรในประเทศนิวซีแลนด์ ซึ่งเป็นประเทศชาตสมาชิก OFC ไม่มีสิทธิ์เข้าร่วม ACL[4]

*** สองสโมสรจาก เอส-ลีก คือ Etoile FC และ Albirex Niigata (S)เป็นสโมสรในประเทศสิงคโปร์, แต่เป็นสโมสรของต่างชาติ และยังมีอีกหนึ่งทีมในเอส-ลีก Young Lions, ประกอบด้วยผู้เล่นจากเยาวชนทีมชาติสิงคโปรค์อายุไม่เกิน 23 ปี ที่ขึ้นตรงกับสมาพันธ์ฟุตบอลสิงคโปร์ ไม่มีสิทธิ์เข้าร่วม ACL

The finalists of the AFC Cup of preceding season will also participate in the play-off, provided that they meet the Champions League criteria.

การประเมินคุณภาพรอบสุดท้ายของเอเอฟซี สำหรับฤดูกาล 2014[แก้]

การประเมินสำหรับเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2014[5]
ผ่านเกณฑ์ทั้งหมด (> 600 คะแนน)
ผ่านเกณฑ์บางส่วน
ไม่ได้รับการประเมิน แต่ได้รับสิทธิ์
โซนเอเชียตะวันตก
อันดับที่ สหพันธ์
สมาชิก
คะแนน จำนวนที่เข้าร่วม
รอบแบ่งกลุ่ม รอบเพลย์ออฟ AFC Cup
1 อิหร่าน อิหร่าน 908.47 4
2 ซาอุดีอาระเบีย ซาอุดิอาระเบีย 869.62 4
3 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ 848.94 3 1
4 ประเทศกาตาร์ กาตาร์ 848.58 2 2
5 อุซเบกิสถาน อุซเบกิสถาน 693.38 1 2
6 อินเดีย อินเดีย 526.55 1 1
7 จอร์แดน จอร์แดน 500.89 1 1
8 โอมาน โอมาน 390.02 1 1
9 บาห์เรน บาห์เรน 253.67 1 1
10 อิรัก อิรัก - 1 1
10 คูเวต คูเวต - 1 1
รวมทั้งสิ้น 14 11 6
โซนเอเชียตะวันออก
อันดับที่ สหพันธ์
สมาชิก
คะแนน จำนวนที่เข้าร่วม
รอบแบ่งกลุ่ม รอบเพลย์ออฟ AFC Cup
1 ญี่ปุ่น ญี่ปุ่น 935.30 4
2 เกาหลีใต้ เกาหลีใต้ 887.45 4
3 ประเทศจีน จีน 843.54 3 1
4 ออสเตรเลีย ออสเตรเลีย 804.08 2 1
5 ไทย ไทย 601.20 1 2
6 สิงคโปร์ สิงคโปร์ 438.34 1 1
7 ฮ่องกง ฮ่องกง 408.02 1 1
8 เวียดนาม เวียดนาม 301.31 1 1
รวมทั้งสิ้น 14 7 3

รูปของรายการแข่งขัน[แก้]

รอบคัดเลือก

18 ทีม, เตะแบบน๊อกเอาท์ 3 รอบ เพื่อหา 4 ทีมเข้าสู่รอบแบ่งกลุ่ม

รอบแบ่งกลุ่ม

รวมทั้ง 32 สโมสร โดยจะแบ่งออกเป็น 8 กลุ่ม แต่ละกลุ่มจะมี 4 ทีม โดยที่จะแบ่งเป็นโซนจากที่ตั้งของประเทศ คือ โซนเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สโมสรจะถูกจัดในกลุ่ม E ถึง H และส่วนที่เหลือจะจัดไปอยู่ในกลุ่ม A ถึง D ในกลุ่มเป็นพบกันหมดสองรอบ รวมเป็น 6 นัด สโมสรที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ,เสมอ 1 คะแนน และแพ้ 0 คะแนน การจัดลำดับในกลุ่ม

  • พิจารณาจากคะแนน
  • พิจารณาจากผลผลต่างของประตูได้ และประตูเสียระหว่างสองทีม
  • พิจารณาเฉพาะประตูได้ระหว่างสองทีม
  • พิจารณาจากผลต่างของประตูได้ และประตูเสีย
  • พิจารณาเฉพาะประตูได้

ทีมอันดับ 1 และ 2 เข้าสู่รอบน๊อกเอาท์

รอบน๊อกเอาท์, รอบ 16 ทีม

อันดับ 1 ของกลุ่ม พบ อันดับ 2 ของกลุ่ม, เล่นเหย้าเยือน

รอบน๊อกเอาท์, รอบ 8 ทีม และ รอบรงชนะเลิศ

จะเอาทั้ง 8 ทีมมาหิบฉลาก; เริ่มครั้งแรกฤดูกาล 2010 [6] โดยที่สโมสรจากเดียวกันจะไม่เจอกันในรอบก่อนรองชนะเลิศ และจะทำการแข่งกัน 2 นัดแบบเหย้า-เยือน ทีมที่มีประตูรวมดีกว่าเป็นผู้ชนะ ถ้าเสมอกันจะทำการต่อเวลาพิเศษ และดวลลูกโทษที่จุดโทษตามลำดับ

รอบชิงชนะเลิศ

หนึ่งเกม 90 นาทีที่สนามเป็นกลาง ถ้าเสมอกันจะทำการต่อเวลาพิเศษ และดวลลูกโทษที่จุดโทษตามลำดับ

เงินรางวัล[แก้]

งบประมาณสำหรับการแข่งขันได้เพิ่มขึ้นจาก 4 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2008 และ 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2009 กับเงินรางวัลรวมตอนนี้เท่ากับ 14 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ผู้ชนะจะได้รับ 1.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐในเงินรางวัลพร้อมเงินรางวัลเพิ่มเติมที่ได้จากรอบก่อนหน้า[7][8] Clubs receive a travel subsidy for each away match. Thus, for each round of 16 tie, only one club receives a travel subsidy.

รอบแบ่งกลุ่ม
รอบ 16 ทีมสุดท้าย
รอบ 8 ทีมสุดท้าย(รอบก่อนรองชนะเลิศ)
รอบรองชนะเลิศ
รอบชนะเลิศ

จำนวนสโมสรจากประเทศที่เข้าร่วม[แก้]

ประเทศ จำนวนทีมที่เข้าร่วม
2002/03 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012
โซนเอเชียตะวันออก
เกาหลีใต้ เกาหลีใต้ 2 2 2 2 3 2 4 4 4 4
ประเทศจีน จีน 2 2 2 2 2 2 4 4 4 3
ญี่ปุ่น ญี่ปุ่น 2 2 2 2 2 3 4 4 4 4
ไทย ไทย 2 2 2 0 1 2 0 0 0 1
สิงคโปร์ สิงคโปร์ 0 0 0 0 0 0 1 1 0 0
เวียดนาม เวียดนาม 0 2 2 2 1 2 0 0 0 0
ออสเตรเลีย ออสเตรเลีย 2 2 2 2 2 3
อินโดนีเซีย อินโดนีเซีย 0 2 2 0 2 0 1 1 1 0
รวม 8 12 12 8 13 13 16 16 15 15
โซนเอเชียตะวันตก
ประเทศกาตาร์ กาตาร์ 1 2 2 2 2 2 2 2 4 4
คูเวต คูเวต 0 2 2 2 2 2 0 0 0 0
ซาอุดีอาระเบีย ซาอุฯ 1 2 3 3 2 2 4 4 4 3
ซีเรีย ซีเรีย 0 0 2 2 2 2 0 0 0 0
บาห์เรน บาห์เรน 0 2 0 0 0 0 0 0 0 0
เติร์กเมนิสถาน เติร์กเมนิสถาน 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ยูเออี 1 3 2 2 2 2 4 4 4 4
อินเดีย อินเดีย 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
อิรัก อิรัก 1 2 2 2 2 2 0 0 0 0
อิหร่าน อิหร่าน 2 2 2 2 1 2 4 4 4 3
อุซเบกิสถาน อุซเบฯ 1 2 2 2 2 2 2 2 2 3
รวม 8 17 17 17 15 16 16 16 17 17
รวม
16 29 29 25 28 29 32 32 32 32

ทีมชนะเลิศ[แก้]

รายชื่อทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศใน เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก (เอเชียนคลับแชมเปียนชิพ ชื่อการแข่งขันในอดีต)


แยกรายชื่อประเทศ[แก้]

ประเทศ ชนะเลิศ รองชนะเลิศ
ธงของประเทศเกาหลีใต้ เกาหลีใต้ 10 6
ธงของประเทศญี่ปุ่น ญี่ปุ่น 5 3
ธงของประเทศซาอุดีอาระเบีย ซาอุดีอาระเบีย 4 7
ธงของประเทศอิหร่าน อิหร่าน 3 4
ธงของประเทศอิสราเอล อิสราเอล 3 1
 ไทย 2 1
ธงของประเทศกาตาร์ กาตาร์ 2 1
ธงของประเทศจีน จีน 1 2
ธงของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ 1 1
ธงของประเทศอิรัก อิรัก 0 2
ธงของประเทศออสเตรเลีย ออสเตรเลีย 0 1
ธงของประเทศมาเลเซีย มาเลเซีย 0 1
ธงของประเทศโอมาน โอมาน 0 1
ธงของประเทศซีเรีย ซีเรีย 0 1

แยกรายชื่อสโมสร[แก้]

ทีม ชนะเลิศ รองชนะเลิศ ปีชนะเลิศ ปีรองชนะเลิศ
เกาหลีใต้ โปฮังสตีลเลอส์ 3 0 (1997, 1998, 2009) -
ซาอุดีอาระเบีย อัล ฮิลาล 2 2 (1992, 2000) (1987, 1988)
อิหร่าน เอสเตกฮลัล 2 2 (1970, 1991) (1992, 1999)
เกาหลีใต้ ซองนัมอิลฮวาชอนมา 2 2 (1996, 2010) (1997, 2004)
ซาอุดีอาระเบีย อัล อิตติฮัด 2 1 (2004, 2005) (2009)
ประเทศกาตาร์ อัล ซาดด์ 2 0 (1989, 2011) -
เกาหลีใต้ ซูวอนซัมซุงบลูวิงส์ 2 0 (2001, 2002) -
ไทย ธนาคารกสิกรไทย 2 0 (1994, 1995) -
อิสราเอล มัคคาบี้ เทลอาวีฟ 2 0 (1969, 1971) -
ญี่ปุ่น จูบิโล อิวะตะ 1 2 (1999) (2000, 2001)
เกาหลีใต้ ชอนบุกฮุนไดมอเตอรส์ 1 1 (2006) (2011)
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ อัล ไอน์ 1 1 (2003) (2005)
ประเทศจีน เหลียวหนิงเอฟซี 1 1 (1990) (1991)
อิสราเอล ฮาโปเอล เทลอาวีฟ 1 1 (1967) (1970)
เกาหลีใต้ อูลซาน ฮุนได 1 0 (2012) -
ญี่ปุ่น กัมบะ โอซะกะ 1 0 (2008) -
ญี่ปุ่น อุระวะเรด ไดมอนดส์ 1 0 (2007) -
อิหร่าน พีเอเอส 1 0 (1993) -
ญี่ปุ่น โยะมิอุระ 1 0 (1988) -
ญี่ปุ่น ฟุรุกะวะอิเลกทริก 1 0 (1987) -
เกาหลีใต้ พูซาน อิปาร์ค 1 0 (1986) -
อิหร่าน Zob Ahan Isfahan FC 0 1 - (2010)
ออสเตรเลีย แอดิเลด ยูไนเต็ด 0 1 - (2008)
อิหร่าน เซปาฮาน 0 1 - (2007)
ซีเรีย อัล การอมา 0 1 - (2006)
ไทย บีอีซี เทโรศาสน 0 1 - (2003)
เกาหลีใต้ อันยังแอลจีชีตาหส์ 0 1 - (2002)
ประเทศจีน ต้าเหลียนหว่านต๋า 0 1 - (1998)
ซาอุดีอาระเบีย อัล นาสร์ 0 1 - (1996)
ประเทศกาตาร์ อัล อารอบี 0 1 - (1995)
โอมาน โอมาน คลับ 0 1 - (1994)
ซาอุดีอาระเบีย อัล ชาบับ 0 1 - (1993)
ญี่ปุ่น นิสสัน เอฟซี 0 1 - (1990)
อิรัก อัล ราชีด 0 1 - (1989)
ซาอุดีอาระเบีย อัล อาห์ลี 0 1 - (1986)
อิรัก Al Shourta 0 1 - (1971)
เกาหลีใต้ หยางซี เอฟซี 0 1 - (1969)
มาเลเซีย สลังงอร์ 0 1 - (1967)

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

อ้างอิง[แก้]