เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ACL
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก
ACLlogo.jpg
ก่อตั้ง พ.ศ. 2510 (ปรับปรุงแบบปัจจุบัน พ.ศ. 2545)
ภูมิภาค เอเอฟซี (เอเชีย)
จำนวนทีม 32
ทีมชนะล่าสุด ประเทศจีน กว่างโจว เอเวอร์แกรนด์ (สมัยที่ 1)
สโมสรที่ประสบความสำเร็จที่สุด เกาหลีใต้ โปฮัง สตีลเลอร์ส (3 สมัย)
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2014

เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก (AFC Champions League; ACL) เป็นการแข่งขันฟุตบอลของทีมสโมสรอาชีพจากประเทศที่เป็นสมาชิกของเอเอฟซี โดยทีมที่เข้าร่วมแข่งขันจะมาจากทีมสโมสรที่ชนะเลิศและรองชนะเลิศการแข่งขันจากแต่ละประเทศ โดยในการแข่งขันแชมเปียนส์ลีกนี้จะมี 32 สโมสร จาก 10 ลีกสูงสุดของแต่ละประเทศในทวีปเอเชียเข้าร่วมแข่งขัน

ทีมชนะเลิศจะได้รับเงินรางวัลจำนวน 2.25 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ขึ้นอยู่กับผลการแข่งขันในรอบแบ่งกลุ่ม) และได้สิทธิเข้าร่วมแข่งขันในรายการฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพในช่วงปลายปีเดียวกัน

ประวัติ[แก้]

ยุคชิงแชมป์สโมสรเอเชียยุคแรก (Asian Champion Club Tournament)- พ.ศ. 2510 ถึง 2514[แก้]

ชิงแชมป์สโมสรเอเชีย หรือ เอเชียแชมป์เปี้ยนคลับทัวร์นาเมนต์ ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2510 โดยมีทีมชนะเลิศ 8 ประเทศจากแปดลีกเอเชียเข้าแข่งขันในฤดูกาลแรก และได้การจัดแข่งขันทุกปีจนถึงปี พ.ศ. 2514 ยกเว้นฤดูกาล 1968(พ.ศ. 2511)ไม่การจัดแข่งขัน ในช่วงแรกทั้ง 4 ปี มี 2 สโมสรจากอิสราเอล คือ ฮาโปเอล เทลอาวีฟและมัคคาบี้ เทลอาวีฟชนะเลิศสามครั้ง ในปี พ.ศ. 2512) การแข่งขันถูกยกเลิกไปเนื่องจากขาดความน่าสนใจซึ่งในที่สุดก็มีการถอนตัวของผู้เข้าร่วมทั้งหมดเหลือ 2 ทีม ทัวร์นาเมนต์ไม่ได้ถูกจัดขึ้นสำหรับสิบสี่ปีต่อไป สโมสรฟุตบอลในเอเชียไม่ได้เริ่มต้นจนถึงปลายปี 2533 และต้นยุค 2543

ยุคชิงแชมป์สโมสรเอเชีย(Asian Championship Club)- พ.ศ. 2528/29 ถึง 2544/45[แก้]

โดยจัดการแบบเดียวกับ ยุโรเปี้ยน คัพ เก่าเป็นต้นแบบ การแข่งขันเอเชียกลับมาจัดอีกครั้งในฤดูกาล ​​1985/86(พ.ศ. 2528/29) โดยเปลี่ยนระบบการคัดเลือกทีมที่ร่วมเล่นใหม่ โดยจำกัดเฉพาะทีมที่ชนะเลิศจากลีกของแต่ละประเทศ ดังนั้นแม้การถอนทีมจากบางสโมสรปีต่อปี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 เอเอฟซีได้มีการรวมการแข่งขัน วินเนอร์สคัพเอเชียนคัพเข้ามาอีกหนึ่งรายการ ซึ่งเป็นการนำสโมสรที่ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยในประเทศมาแข่งขัน

ยุคเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก (AFC Champions League)- พ.ศ. 2545/46 ถึง ปัจจุบัน[แก้]

ฤดูกาล 2002/03

ตั้งแต่ฤดูกาล 2002/03 สามหลักการแข่งขันสโมสรเอเชีย, แชมเปี้ยนส์เอเชียนคัพ, ฟุตบอลเอเชียนคัพวินเนอร์ส, และเอเชียซูเปอร์คัพ ถูกผสานเข้ากับการแข่งขันขนาดใหญ่หนึ่งและ เปลี่ยนชื่อเป็น เอเอฟซีแชมเปี้ยนส์ลีก ในปีก่อนหน้านี้ตัวแทนชนะเลิศฟุตบอลลีกและทีมชนะเลิศฟุตบอลถ้วยของแต่ละประเทศ จะถูกจัดเรียงให้แข่งขันสองรายการของทวีปที่แตกต่างกัน แต่ตอนนี้ทั้งชนะเลิศฟุตบอลลีกและทีมชนะเลิศฟุตบอลถ้วยของแต่ละประเทศเข้าสู่การแข่งขันขนาดใหญ่นี้ ในครั้งแรกหลังจากที่รอบคัดเลือกมี 16 สโมสรเข้าร่วมแข่งขันในรอบแบ่งกลุ่ม หนึ่งสโมสรจากแต่ละกลุ่มจะเป็นเจ้าภาพการแข่งขัน แบบพบกันหมดในกลุ่มรอบเดียวโดยจัดการให้เสร็จสิ้นใน 1 สัปดาห์ 4 ทีมที่มีคะแนนสุงสุดของแต่กลุ่มจะผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ รอบรองชนะเลิศและรอบชิงชนะเลิศจะเป้นการแข่งแบบ 2 นัด เหย้า-เยือน

ฤดูกาล 2003/04

ฤดูกาล 2003/04 ถูกยกเลิกเนื่องจากการระบาดของโรคไวรัสโรคซาร์ส

ฤดูกาล 2004-2008

ทัวร์นาเมนต์ได้อีกครั้งเปิดตัวใน ฤดูกาล 2004 ด้วย 28 สโมสรจาก 14 ประเทศ ซึ่งแตกต่างจากปีก่อนกำหนดการแข่งขันได้เปลี่ยนจากมีนาคม-พฤศจิกายน ในรอบแบ่งกลุ่ม, 28 สโมสรถูกแบ่งออกเป็น 7 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ทีม แบ่งตามที่ตั้งของแต่ละประเทศโดยแยกเป็นโซนเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันตก เพื่อให้สโมสรลดค่าใช้จ่ายในการเดินทาง และเป้นการเล่นสองนัดแบบเหย้า-เยือน จากนั้นทีมที่มีคะแนนสูงสุดทั้ง 7กลุ่มจะผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศ, รอบก่อนรองชนะเลิศ รอบรองชนะเลิศและรอบชิงชนะเลิศจะเป็นการแข่งแบบสองนัด หากเสมอจะนับ ผลประตูทีมเยือ เวลาพิเศษ และ ยิงลุกโทษ สมาคมฟุตบอล) | บทลงโทษ]] ในปี ฤดูกาล 2005(พ.ศ. 2548) สโมสรจากซีเรียเข้าร่วมการแข่งขันซึ่งกลายเป็น 15ประเทศเข้าร่วมการแข่งขัน และอีกสองปีต่อมสโมสรออสเตรเลียถูกรวมอยู่ในการแข่งขัน หลังจากสมาพันธ์ฟุตบอลออสเตรเลียโอนย้ายมาขึ้นกับเอเอฟซีในปี พ.ศ. 2549, การแข่งขัน ด้วยการขาดความเป็นมืออาชีพในวงการฟุตบอลเอเชียปัญหามากมายอยู่ยังอยู่ในการแข่งขันเช่นในเขตความรุนแรงและการส่งสายของการลงทะเบียนผู้เล่น หลายคนกล่าวหาว่าขาดจากเงินรางวัลและค่าใช้จ่ายการเดินทางแพงเป็นบางส่วนของเหตุผล แต่ด้วยการเปิดตัวของชิงแชมป์สโมสรโลก ในปี 2548 (ตอนที่รู้จักกัน ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ), รวมของสื่อภาษาอังกฤษผ่านทาง เอ-ลีก เอเอฟซีการตั้งค่ารูปแบบการแข่งขันและเป็นมืออาชีพมากขึ้นในปี 2552

2009-ปัจจุบัน

แชมเปี้ยนลีกขยายตัวถึง 32 สโมสรและเข้าโดยตรงจะถูก จำกัด บนสิบลีกเอเชีย หนึ่งลีกมีโควต้าส่งสโมสรเข้าร่วมได้สูงสี่ทีม แต่ไม่เกินหนึ่งในสามของจำนวนสโมสรที่เข้าร่วมลีกสูงสุดของประเทศนั้นโดยคณะกรรมการเอเอฟซีโปรลีก จะทำการประเมิน การจัดการแข่งขัน ความแข็งแรงของลี โครงสร้างลีก (มืออาชีพ) ศักยภาพด้านการตลาด สถานะทางการเงินและเกณฑ์อื่น ๆ [1]

โครงการในอนาคต (2013 -)

ตั้งแต่ฤดูกาล 2013 เป็นต้น รอบ 16 ทีมสุดท้ายจะเป็นการแข่งขันแบบสองนัด ซึ่งการมาจากการถกเถียง ในช่วงฤดู​​กาล 2009-2010, รอบชิงชนะเลิศถูกจัดขึ้นที่สถานที่สนามเป็นกลางโตเกียว,ญี่ปุ่น ก่อนในฤดูกาล 2011-2012 [1]

คุณสมบัติ[แก้]

การประเมินระดับคุณภาพรอบสุดท้ายของเอเอฟซี (ดูด้านล่าง) การประเมินผลได้ดำเนินการโดยคณะกรรมการเอเอฟซีโปร-ลีก(AFC Pro-League committee ) จะขึ้นอยู่กับศักยภาพในการแข่งขันฟุตบอลอาชีพ ศักยภาพด้านการตลาด สถานะทางการเงินของลีกและสโมสรในลีกนั้น หนึ่งลีกมีโควต้าส่งสโมสรเข้าร่วมได้สูงสี่ทีม แต่ไม่เกินหนึ่งในสามของจำนวนสโมสรที่เข้าร่วมลีกสูงสุดของประเทศนั้น แต่อาจมีบางลีกที่จะต้องส่งสโมสรเช้าเล่นรอบคัดเลือก สโมสรที่สามารถผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเอเอฟซีคัพในปีก่อนหน้านี้มีสิทธิ์ได้ลงเล่นรอบคัดเลือกเพื่อจะผ่านเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกรอบสุดท้าย

ผลการประเมินครั้งล่าสุด เดือนพฤศจิกายน 2553, และทางเอเอฟีจะมีการประเมินทุกสองปี[2] อย่างไรก็ตามหลังจากที่ทราบว่าเกณฑ์ที่กำหนดขึ้นใหม่จะยากที่จะสามารถดำเนินการได้ในเวลาเอเอฟซีจึงตัดสินใจที่จะรักษาโครงการจัดสรรที่มีอยู่สำหรับสองฤดูกาลมากขึ้นและเลื่อนการประกาศของการจัดอันดับใหม่เป็นเวลาหนึ่งปีจนถึงพฤศจิกายน พ.ศ. 2554 การจัดอันดับนี้คาดว่าจะถูกนำไปใช้สำหรับฤดูกาล 2013 เป็นต้น[3]

การประเมินคุณภาพรอบสุดท้ายของเอเอฟซี สำหรับฤดูกาล 2015[แก้]

การประเมินสำหรับเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2015
Fulfills participation criteria
Does not fulfill participation criteria
โซนเอเชียตะวันตก
อันดับที่ สหพันธ์
สมาชิก
คะแนน Slots
Group
stage
Play-off
Zone All Round 3 Round 2
1 2 ซาอุดีอาระเบีย Saudi Arabia 88.268 3 1 0
2 3 อิหร่าน Iran 80.794 3 1 0
3 5 อุซเบกิสถาน Uzbekistan 62.272 3 1 0
4 7 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ United Arab Emirates 57.792 2 2 0
5 9 ประเทศกาตาร์ Qatar 56.102 1 0 2
6 10 อิรัก Iraq[A] 47.106 0 0 0
7 11 คูเวต Kuwait 45.225 0 0 1
8 12 จอร์แดน Jordan 44.309 0 0 1
9 14 โอมาน Oman 30.586 0 0 1
10 16 บาห์เรน Bahrain 25.547 0 0 1
11 17 เลบานอน Lebanon[A] 25.488 0 0 0
12 19 ซีเรีย Syria[A] 22.883 0 0 0
Total 12 5 6
11
โซนเอเชียตะวันออก
อันดับที่ สหพันธ์
สมาชิก
คะแนน Slots
Group
stage
Play-off
Zone All Round 3 Round 2 Round 1
1 1 เกาหลีใต้ South Korea 94.866 3 1 0 0
2 4 ญี่ปุ่น Japan 77.107 3 1 0 0
3 6 ออสเตรเลีย Australia 57.940 2 1 0 0
4 8 ประเทศจีน China PR 57.660 2 1 1 0
5 13 ไทย Thailand 33.049 1 0 2 0
6 15 เวียดนาม Vietnam 27.753 1 0 1 0
7 18 อินโดนีเซีย Indonesia 25.004 0 0 1 0
8 20 ฮ่องกง Hong Kong 20.077 0 0 1 0
9 21 ประเทศพม่า Myanmar 18.282 0 0 0 1
10 22 มาเลเซีย Malaysia 18.153 0 0 0 1
11 23 อินเดีย India 16.756 0 0 0 1
12 24 สิงคโปร์ Singapore 16.097 0 0 0 1
Total 12 4 6 4
14

รูปของรายการแข่งขัน[แก้]

ไฟล์:AFC members Champions League participants.png
แผนที่ประเทศสมาชิกเอเอฟซี
  ได้แข่งในรอบคัดเลือกเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก
  ไม่ได้แข่งในรอบคัดเลือกเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก
  ไม่ได้เป็นสมาชิกเอเอฟซี
รอบคัดเลือก

18 ทีม, เตะแบบน๊อกเอาท์ 3 รอบ เพื่อหา 4 ทีมเข้าสู่รอบแบ่งกลุ่ม

รอบแบ่งกลุ่ม

รวมทั้ง 32 สโมสร โดยจะแบ่งออกเป็น 8 กลุ่ม แต่ละกลุ่มจะมี 4 ทีม โดยที่จะแบ่งเป็นโซนจากที่ตั้งของประเทศ คือ โซนเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สโมสรจะถูกจัดในกลุ่ม E ถึง H และส่วนที่เหลือจะจัดไปอยู่ในกลุ่ม A ถึง D ในกลุ่มเป็นพบกันหมดสองรอบ รวมเป็น 6 นัด สโมสรที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ,เสมอ 1 คะแนน และแพ้ 0 คะแนน การจัดลำดับในกลุ่ม

  • พิจารณาจากคะแนน
  • พิจารณาจากผลผลต่างของประตูได้ และประตูเสียระหว่างสองทีม
  • พิจารณาเฉพาะประตูได้ระหว่างสองทีม
  • พิจารณาจากผลต่างของประตูได้ และประตูเสีย
  • พิจารณาเฉพาะประตูได้

ทีมอันดับ 1 และ 2 เข้าสู่รอบน๊อกเอาท์

รอบน๊อกเอาท์, รอบ 16 ทีม

อันดับ 1 ของกลุ่ม พบ อันดับ 2 ของกลุ่ม, เล่นเหย้าเยือน

รอบน๊อกเอาท์, รอบ 8 ทีม และ รอบรงชนะเลิศ

จะเอาทั้ง 8 ทีมมาหิบฉลาก; เริ่มครั้งแรกฤดูกาล 2010 [4] โดยที่สโมสรจากเดียวกันจะไม่เจอกันในรอบก่อนรองชนะเลิศ และจะทำการแข่งกัน 2 นัดแบบเหย้า-เยือน ทีมที่มีประตูรวมดีกว่าเป็นผู้ชนะ ถ้าเสมอกันจะทำการต่อเวลาพิเศษ และดวลลูกโทษที่จุดโทษตามลำดับ

รอบชิงชนะเลิศ

หนึ่งเกม 90 นาทีที่สนามเป็นกลาง ถ้าเสมอกันจะทำการต่อเวลาพิเศษ และดวลลูกโทษที่จุดโทษตามลำดับ

เงินรางวัล[แก้]

งบประมาณสำหรับการแข่งขันได้เพิ่มขึ้นจาก 4 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2008 และ 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2009 กับเงินรางวัลรวมตอนนี้เท่ากับ 14 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ผู้ชนะจะได้รับ 1.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐในเงินรางวัลพร้อมเงินรางวัลเพิ่มเติมที่ได้จากรอบก่อนหน้า[5][6] Clubs receive a travel subsidy for each away match. Thus, for each round of 16 tie, only one club receives a travel subsidy.

รอบแบ่งกลุ่ม
รอบ 16 ทีมสุดท้าย
รอบ 8 ทีมสุดท้าย(รอบก่อนรองชนะเลิศ)
รอบรองชนะเลิศ
รอบชนะเลิศ

จำนวนสโมสรจากประเทศที่เข้าร่วม[แก้]

ประเทศ จำนวนทีมที่เข้าร่วม
2002/03 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014
โซนเอเชียตะวันออก
ธงของประเทศออสเตรเลีย ออสเตรเลีย 2 2 2 2 2 3 1* 3
ธงของประเทศจีน จีน 2 2 2 2 2 2 4 4 4 3 4 4
ธงของประเทศอินโดนีเซีย อินโดนีเซีย 0* 2 2 0 2 0 1* 1* 1* 0* 0 0
ธงของประเทศญี่ปุ่น ญี่ปุ่น 2 2 2 2 2 3 4 4 4 4 4 4
ธงของประเทศเกาหลีใต้ เกาหลีใต้ 2 2 2 2 3 2 4 4 4 4 4 4
 สิงคโปร์ 0* 0 0 0 0 0 1 1 0 0 0 0*
 ไทย 2 2 2 0 1 2 0* 0* 0* 1* 2 1*
ธงของประเทศเวียดนาม เวียดนาม 0* 2 2 2 1 2 0 0* 0 0 0 0*
รวม 8 12 12 8 13 13 16 16 15 15 15 16
โซนเอเชียตะวันตก
ธงของประเทศบาห์เรน บาห์เรน 0* 2 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0*
ธงของประเทศอิหร่าน อิหร่าน 2 2 2 2 1 2 4 4 4 3* 3* 4
ธงของประเทศอิรัก อิรัก 1* 2 2 2 2 2 0 0 0 0 0 0*
ธงของประเทศคูเวต คูเวต 0* 2 2 2 2 2 0 0 0 0 0 0*
ธงของประเทศกาตาร์ กาตาร์ 1* 2 2 2 2 2 2 2 3 4 4 4
ธงของประเทศซาอุดีอาระเบีย ซาอุดีอาระเบีย 1* 2 3 3 2 2 4 4 4 3* 4 4
ธงของประเทศซีเรีย ซีเรีย 0* 0 2 2 2 2 0 0* 0* 0 0 0
ธงของประเทศเติร์กเมนิสถาน เติร์กเมนิสถาน 1* 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
ธงของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ 1* 3 2 2 2 2 4 4 4 4 4 3*
ธงของประเทศอุซเบกิสถาน อุซเบกิสถาน 1* 2 2 2 2 2 2 2 2 3* 2* 1*
รวม 8 17 17 17 15 16 16 16 17 17 17 16
รวม
Finals 16 29 29 25 28 29 32 32 32 32 32 32
Qualifying 53 29 29 25 28 29 35 37 36 37 35 47

รายชื่อแข่งขันนัดชิงชนะเลิศ[แก้]

เอเชียแชมป์เปี้ยนคลับทัวร์นาเมนต์ (1967–1972)[แก้]

ฤดูกาล แชมป์ ผลการแข่งขัน รองแชมป์ สนาม
1967 Hapoel Tel Aviv
อิสราเอล
2 – 1 Selangor FA
มาเลเซีย
ไทย Bangkok
1969 Maccabi Tel Aviv
อิสราเอล
1 – 0 Yangzee FC
เกาหลีใต้
ไทย Bangkok
1970 Taj
อิหร่าน
2 – 1 Hapoel Tel Aviv
อิสราเอล
อิหร่าน Amjadieh Stadium, Tehran
1971 Maccabi Tel Aviv
อิสราเอล
w/o1 Al-Shorta SC
อิรัก
ไทย Bangkok

1 The final was scratched and Maccabi were awarded the championship after Al-Shorta refused to play in the final for political reasons.

ชิงแชมป์สโมสรเอเชีย (1985–2002)[แก้]

  • Official season orthography of Asian Club Championship is reset. Both one year seasons and two years seasons listed separately.[7]
ฤดูกาล แชมป์ ผลการแข่งขัน รองแชมป์ สนาม
1985–86 Daewoo Royals
เกาหลีใต้
3 – 1 Al-Ahli SC
ซาอุดีอาระเบีย
ซาอุดีอาระเบีย Jeddah
1986 Furukawa Electric
ญี่ปุ่น
1 อัล ฮิลาล
ซาอุดีอาระเบีย
ซาอุดีอาระเบีย Riyadh
1987 Yomiuri FC
ญี่ปุ่น
w/o2 อัล ฮิลาล
ซาอุดีอาระเบีย
Two-leg finals
1988–89 Al-Sadd SC
ประเทศกาตาร์
3 – 3
(aggregate, away goals win)
Al-Rasheed SC
อิรัก
Two-leg finals
1989–90 Liaoning FC
ประเทศจีน
3 – 2
(aggregate)
Nissan FC
ญี่ปุ่น
Two-leg finals
1990–91 Esteghlal FC
อิหร่าน
2 – 1 Liaoning FC
ประเทศจีน
บังกลาเทศ Bangabandhu National Stadium, Dhaka
1991 Al-Hilal FC
ซาอุดีอาระเบีย
1 – 1
(4–3 PSO)
Esteghlal FC
อิหร่าน
ประเทศกาตาร์ Doha
1992–93 PAS Tehran FC
อิหร่าน
1 – 0 Al-Shabab Club
ซาอุดีอาระเบีย
ธงชาติของบาห์เรน Bahrain
1993–94 ธนาคารกสิกรไทย
ไทย
2 – 1 Oman Club
โอมาน
ไทย Bangkok
1994–95 ธนาคารกสิกรไทย
ไทย
1 – 0 Al-Arabi SC
ประเทศกาตาร์
ไทย Bangkok
1995 อิลฮวาชอนมา
เกาหลีใต้
1 – 0 Al-Nassr FC
ซาอุดีอาระเบีย
ซาอุดีอาระเบีย King Fahd Stadium, Riyadh
1996–97 โปฮังสตีลเลอส์
เกาหลีใต้
2 – 1 ซองนัมอิลฮวาชอนมา
เกาหลีใต้
มาเลเซีย Kuala Lumpur
1997–98 โปฮังสตีลเลอส์
เกาหลีใต้
0 – 0
(6–5 พีเอสโอ)
Dalian Wanda
ประเทศจีน
ฮ่องกง Hong Kong Stadium, Hong Kong
1998–99 จูบิโล อิวะตะ
ญี่ปุ่น
2 – 1 Esteghlal FC
อิหร่าน
อิหร่าน Azadi Stadium, Tehran
1999–00 Al-Hilal FC
ซาอุดีอาระเบีย
3 – 2 จูบิโล อิวะตะ
ญี่ปุ่น
ซาอุดีอาระเบีย King Fahd Stadium, Riyadh
2000–01 ซูวอนซัมซุงบลูวิงส์
เกาหลีใต้
1 – 0 จูบิโล อิวะตะ
ญี่ปุ่น
เกาหลีใต้ Suwon World Cup Stadium, Suwon
2001–02 ซูวอนซัมซุงบลูวิงส์
เกาหลีใต้
0 – 0
(4–2 พีเอสโอ)
อันยาง แอลจี ชีตา
เกาหลีใต้
อิหร่าน Azadi Stadium, Tehran

1 The championship was decided in a final pool of four teams.
2 The final was scratched and Yomiuri FC were awarded the championship after Al-Hilal objected to the match officials that were chosen for the first leg and refused to participate in the final.

เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก (2002–ปัจจุบัน)[แก้]

ฤดูกาล ทีมเหย้า ผลการแข่งขัน ทีมเยือน สนาม จำนวนคนที่ไปเข้าร่วม
2002–03 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ Al-Ain FC 2–0 ไทย บีอีซี เทโรศาสน Tahnoun Bin Mohamed Stadium
ไทย บีอีซี เทโรศาสน 1–0 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ Al-Ain FC ราชมังคลากีฬาสถาน
Al-Ain FC ชนะ 2 – 1 โดยรวม
2004 ซาอุดีอาระเบีย Al-Ittihad FC 1–3 เกาหลีใต้ ซองนัมอิลฮวาชอนมา Prince Abdullah al-Faisal stadium
เกาหลีใต้ ซองนัมอิลฮวาชอนมา 0–5 ซาอุดีอาระเบีย Al-Ittihad FC Tancheon Sports Complex
Al-Ittihad FC ชนะ 6 – 3 โดยรวม
2005 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ Al-Ain FC 1–1 ซาอุดีอาระเบีย Al-Ittihad FC Tahnoun Bin Mohamed Stadium
ซาอุดีอาระเบีย Al-Ittihad FC 4–2 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ Al-Ain FC Prince Abdullah al-Faisal stadium
Al-Ittihad FC ชนะ 5 – 3 โดยรวม
2006 เกาหลีใต้ ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ 2–0 ซีเรีย Al-Karamah SC ชอนจูเวิลด์คัพสเตเดียม 25,830
ซีเรีย Al-Karamah SC 2–1 เกาหลีใต้ ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ Khaled bin Walid Stadium 40,000
ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ ชนะ 3 – 2 โดยรวม
2007 อิหร่าน Sepahan FC 1–1 ญี่ปุ่น อุระวะ เรด ไดมอนด์ส Foolad Shahr Stadium 30,000
ญี่ปุ่น อุระวะ เรด ไดมอนด์ส 2–0 อิหร่าน Sepahan FC สนามกีฬาไซตะมะ 2002 59,034
อุระวะ เรด ไดมอนด์ส ชนะ 3 – 1 โดยรวม
2008 ญี่ปุ่น กัมบะ โอซะกะ 3–0 ออสเตรเลีย Adelaide United สนามกีฬาโอซะกะเอ็กซ์โป '70 20,639
ออสเตรเลีย Adelaide United 0–2 ญี่ปุ่น กัมบะ โอซะกะ Hindmarsh Stadium 17,000
กัมบะ โอซะกะ ชนะ 5 – 0 โดยรวม
ฤดูกาล แชมป์ ผลการแข่งขัน รองแชมป์ สนาม จำนวนคนที่ไปเข้าร่วม
2009 เกาหลีใต้ Pohang Steelers 2–1 ซาอุดีอาระเบีย Al-Ittihad FC ญี่ปุ่น National Stadium, Tokyo 25,743
2010 เกาหลีใต้ ซองนัมอิลฮวาชอนมา 3–1 อิหร่าน Zob Ahan FC ญี่ปุ่น National Stadium, Tokyo 27,308
2011 ประเทศกาตาร์ Al-Sadd SC 2–2
(4–2 PSO)
เกาหลีใต้ ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ เกาหลีใต้ ชอนจูเวิลด์คัพสเตเดียม, ชอนจู 41,805
2012 เกาหลีใต้ Ulsan Hyundai 3–0 ซาอุดีอาระเบีย Al-Ahli SC เกาหลีใต้ Ulsan Munsu Football Stadium, Ulsan 42,315
ฤดูกาล ทีมเหย้า ผลการแข่งขัน ทีมเยือน สนาม จำนวนคนที่ไปเข้าร่วม
2013 เกาหลีใต้ เอฟซีโซล 2–2 ประเทศจีน โจวเอเวอร์แกรนด์ เกาหลีใต้Seoul World Cup Stadium, Seoul 55,501
ประเทศจีน โจวเอเวอร์แกรนด์ 1–1 เกาหลีใต้ เอฟซีโซล ประเทศจีนTianhe Stadium, Guangzhou 55,847
โจวเอเวอร์แกรนด์ ชนะ 3 – 3 โดยรวม
2014 ออสเตรเลีย Western Sydney Wanderers 1–0 ซาอุดีอาระเบีย อัล ฮิลาล Parramatta Stadium 20,053
ซาอุดีอาระเบีย อัล ฮิลาล 0–0 ออสเตรเลีย Western Sydney Wanderers King Fahd International Stadium 66,225
Western Sydney Wanderers ชนะ 1 – 0 โดยรวม

ทีมชนะเลิศ[แก้]

รายชื่อทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศใน เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก (เอเชียนคลับแชมเปียนชิพ ชื่อการแข่งขันในอดีต)

แยกรายชื่อประเทศ[แก้]

ประเทศ ชนะเลิศ รองชนะเลิศ
ธงของประเทศเกาหลีใต้ เกาหลีใต้ 10 6
ธงของประเทศญี่ปุ่น ญี่ปุ่น 5 3
ธงของประเทศซาอุดีอาระเบีย ซาอุดีอาระเบีย 4 8
ธงของประเทศอิหร่าน อิหร่าน 3 4
ธงของประเทศอิสราเอล อิสราเอล 3 1
ธงของประเทศจีน จีน 2 2
 ไทย 2 1
ธงของประเทศกาตาร์ กาตาร์ 2 1
ธงของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ 1 1
ธงของประเทศออสเตรเลีย ออสเตรเลีย 1 1
ธงของประเทศอิรัก อิรัก 0 2
ธงของประเทศมาเลเซีย มาเลเซีย 0 1
ธงของประเทศโอมาน โอมาน 0 1
ธงของประเทศซีเรีย ซีเรีย 0 1

แยกรายชื่อสโมสร[แก้]

ทีม ชนะเลิศ รองชนะเลิศ ปีชนะเลิศ ปีรองชนะเลิศ
เกาหลีใต้ โปฮังสตีลเลอส์ 3 0 (1997, 1998, 2009) -
ซาอุดีอาระเบีย อัล ฮิลาล 2 2 (1992, 2000) (1987, 1988, 2014)
อิหร่าน เอสเตกฮลัล 2 2 (1970, 1991) (1992, 1999)
เกาหลีใต้ ซองนัมอิลฮวาชอนมา 2 2 (1996, 2010) (1997, 2004)
ซาอุดีอาระเบีย อัล อิตติฮัด 2 1 (2004, 2005) (2009)
ประเทศกาตาร์ อัล ซาดด์ 2 0 (1989, 2011) -
เกาหลีใต้ ซูวอนซัมซุงบลูวิงส์ 2 0 (2001, 2002) -
ไทย ธนาคารกสิกรไทย 2 0 (1994, 1995) -
อิสราเอล มัคคาบี้ เทลอาวีฟ 2 0 (1969, 1971) -
ญี่ปุ่น จูบิโล อิวะตะ 1 2 (1999) (2000, 2001)
เกาหลีใต้ ชอนบุกฮุนไดมอเตอรส์ 1 1 (2006) (2011)
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ อัล ไอน์ 1 1 (2003) (2005)
ประเทศจีน เหลียวหนิงเอฟซี 1 1 (1990) (1991)
อิสราเอล ฮาโปเอล เทลอาวีฟ 1 1 (1967) (1970)
ประเทศจีน โจวเอเวอร์แกรนด์ 1 0 (2013) -
ออสเตรเลีย Western Sydney Wanderers 1 0 (2014) -
เกาหลีใต้ อูลซาน ฮุนได 1 0 (2012) -
ญี่ปุ่น กัมบะ โอซะกะ 1 0 (2008) -
ญี่ปุ่น อุระวะเรด ไดมอนดส์ 1 0 (2007) -
อิหร่าน พีเอเอส 1 0 (1993) -
ญี่ปุ่น โยะมิอุระ 1 0 (1988) -
ญี่ปุ่น ฟุรุกะวะอิเลกทริก 1 0 (1987) -
เกาหลีใต้ พูซาน อิปาร์ค 1 0 (1986) -
เกาหลีใต้ เอฟซีโซล 0 2 - (2002, 2013)
อิหร่าน Zob Ahan Isfahan FC 0 1 - (2010)
ออสเตรเลีย แอดิเลด ยูไนเต็ด 0 1 - (2008)
อิหร่าน เซปาฮาน 0 1 - (2007)
ซีเรีย อัล การอมา 0 1 - (2006)
ไทย บีอีซี เทโรศาสน 0 1 - (2003)
เกาหลีใต้ อันยังแอลจีชีตาหส์ 0 1 - (2002)
ประเทศจีน ต้าเหลียนหว่านต๋า 0 1 - (1998)
ซาอุดีอาระเบีย อัล นาสร์ 0 1 - (1996)
ประเทศกาตาร์ อัล อารอบี 0 1 - (1995)
โอมาน โอมาน คลับ 0 1 - (1994)
ซาอุดีอาระเบีย อัล ชาบับ 0 1 - (1993)
ญี่ปุ่น นิสสัน เอฟซี 0 1 - (1990)
อิรัก อัล ราชีด 0 1 - (1989)
ซาอุดีอาระเบีย อัล อาห์ลี 0 1 - (1986, 2012)
อิรัก Al Shourta 0 1 - (1971)
เกาหลีใต้ หยางซี เอฟซี 0 1 - (1969)
มาเลเซีย สลังงอร์ 0 1 - (1967)

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

อ้างอิง[แก้]