อีเกิ้ล อากากูร่า

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อีเกิ้ล อากากูร่า
Eagle Kyowa.jpg
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อจริง เด่น จุลพันธ์
วันเกิด 4 ธันวาคม พ.ศ. 2521
สถานที่เกิด อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร
รุ่น สตอร์วเวท
ผู้จัดการ ชินโกะ ซูซูกิ
สถิติ
ชก 20
ชนะ 18
ชนะน็อก 6
แพ้ 2
เสมอ 0

อีเกิ้ล อากากูร่า หรือ อีเกิ้ล เคียวว่า หรือ อีเกิ้ล เด่น (ญี่ปุ่น: イーグル京和) มีชื่อจริงว่า เด่น จุลพันธ์ เกิดเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ที่อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร มีสถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 6) แพ้ 2

ประวัติ[แก้]

เด่นเดิมใช้ชื่อ เด่น ส.จาตุรงค์ ชกมวยอยู่ในเครือของ สหสมภพ ศรีสมวงศ์ ตัวแทนของสถาบัน WBC ในประเทศไทย ต่อมาในปี พ.ศ. 2543 สหสมภพได้ถึงแก่กรรมไปอย่างกะทันหันทำให้เด่นต้องระหกระเหินไปใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่นกับ ทาคาโกะ ภรรยาที่เป็นนักมวยไทยชาวญี่ปุ่น ที่พบเมื่อครั้งที่ทาคาโกะมาฝึกมวยที่ค่ายของเด่นในเมืองไทย แรกทีเดียวเด่นต้องไปทำงานที่ร้านซักรีดเสื้อผ้า ในขณะที่ทาคาโกะทำงานเป็นพนักงานขายอาหารทะเลในซูเปอร์มาร์เก็ต ในที่สุดเด่นก็ได้ปรึกษากับภรรยาว่าอยากจะขึ้นชกมวยอีกครั้งจึงเดินทางไปขอซ้อมที่ค่าย "คาโดเอบิ ยิม" โดยแลกกับการเป็นพนักงานทำความสะอาดไปด้วย ก่อนที่จะค่อย ๆ พัฒนาฝีมือการชกขึ้นมาจนเป็นมวยเอกของค่ายในที่สุด โดยใช้ชื่อว่า "อีเกิ้ล เคียวว่า" หรือ "อีเกิ้ล อากากูร่า" เด่นขึ้นชกชนะมารวดจนกระทั่งผู้สนับสนุนลงทุนให้ชิงแชมป์มินิมั่มเวต WBC กับเจ้าของตำแหน่งชาวเม็กซิกัน โฮเซ่ อันโตนิโอ อาควิเร่ ผู้ที่ได้ตำแหน่งมาจากการเอาชนะคะแนน วันดี สิงห์วังชา แชมป์คนเก่าชาวไทยได้ถึงเมืองไทย ที่โตเกียว เด่นไม่ทำให้ผู้สนับสนุนและชาวไทยผิดหวัง สามารถอาชนะคะแนนไปขาดลอยคว้าแชมป์โลกไปครองอย่างสุดสวย เด่นป้องกันตำแหน่งครั้งแรกไปได้ด้วยการสอนเชิงผู้ท้าชิงชาวญี่ปุ่น แล้วชนะคะแนนทางเทคนิคขาดลอย แต่ไฟต์ต่อมากลับพลาดท่ากระดูกไหล่ขวาหักชกต่อไปไม่ไหว ต้องขอยอมแพ้ ไอแซ็ค บัสโต๊ส ผู้ท้าชิงชาวเม็กซิกันเสียแชมป์ไปในยกที่ 4 อย่างน่าเจ็บใจ

เด่นได้โอกาสขึ้นชิงแชมป์คืนจากแชมป์คนใหม่ชาวญี่ปุ่น คาสึนาริ ทาคายาม่า ที่ชนะคะแนนแย่งแชมป์ไปได้จากบัสโต๊ส เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2548 และเด่นก็สอนเชิงเอาชนะคะแนนไปขาดลอย ได้เป็นแชมป์โลกสมัยที่ 2 อีกครั้ง และยังสามารถป้องกันแชมป์ครั้งแรกชนะที.เค.โอ.ยก 7 เคน นากาจิม่า ไปอย่างสวยงาม ก่อนที่จะป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2 เอาชนะคะแนนนักมวยกำปั้นหนัก โรเดล มายอล จากฟิลิปปินส์ไปอย่างสวยงาม

เด่นขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 3 กับ ลอเรนโซ่ เทรโฮ่ อดีตแชมป์ NABF ชาวเม็กซิกัน เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 แม้ว่าเด่นจะได้นับก่อนในยกที่ 3 แต่ในยกที่ 6 เด่นเกือบไม่รอดเมื่อพลาดโดน 2 นับ ก่อนจะหลับมาฮึดทำคะแนนชนะไปเอกฉันท์ฉิวเฉียด ล่าสุด เด่นป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 4 เอาไว้ได้งดงามด้วยการถลุง อากีร่า ยาอีกาชิ ผู้ท้าชิงชาวญี่ปุ่นแตกเละและได้นับในยกที่ 10 ก่อนจะชนะคะแนนไปขาดลอย

ต่อมาเด่นต้องเปลี่ยนชื่อในการขึ้นชกจาก อีเกิ้ล เคียวว่า เป็น อีเกิ้ล เด่น เนื่องจากสัญญากับสปอนเซอร์เดิมนั้นหมดอายุลง ต่อมา เด่นขึ้นชกป้องกันแชมป์ไฟต์บังคับกับ โอเล่ห์ดง กระทิงแดงยิม นักมวยรุ่นน้องผู้ไม่เคยแพ้ใครชาวไทย และเป็นฝ่ายแพ้คะแนน เสียแชมป์โลกไปในการชกป้องกันตำแหน่งที่กรมทหารราบที่ 11 รักษาพระองค์ บางเขน ที่ประเทศไทย และนับแต่นั้นมาเด่นก็ยังมิได้ขึ้นชกอีกเลย เหตุเพราะขาดผู้สนับสนุน ประกอบกับเจ้าตัวก็เกิดความเบื่อหน่าย

ปัจจุบัน เด่นได้เปลี่ยนสัญชาติเป็นญี่ปุ่น และมีลูกกับภรรยา 2 คน เป็นชายหนึ่ง หญิงหนึ่ง ต่อมาได้เลิกกับ ทาคาโกะ ภรรยาคนเดิม และแต่งงานกับภรรยาชาวญี่ปุ่นคนใหม่ชื่อ เฮียวโงะ และย้ายที่อยู่จากไซตะมะไปโอซะกะ โดยมีค่ายมวยเป็นของตนเอง โดยรับเป็นคู่ซ้อมของนักมวยสากลชาวญี่ปุ่นคนอื่น ๆ บ้างเป็นบางครั้ง มีฐานะความเป็นอยู่สุขสบายดีตามอัตภาพ[1]

อีเกิล เคียวว่า (ซ้าย) ถูก โอเล่ห์ดง กระทิงแดงยิม ชกด้วยซ้ายตรง ในการป้องกันตำแหน่งแชมป์ครั้งที่ 5 สมัยที่ 2 ซึ่งอีเกิลแพ้คะแนน เสียแชมป์โลก

ชื่อนักมวยอื่นๆ[แก้]

  • เด่น ส.จาตุรงค์
  • อีเกิล เคียวว่า (イーグル京和)
  • อีเกิล อกากูร่า
  • อีเกิล เด่น จุลพันธ์

เกียรติประวัติ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]