วิกฤตการณ์มาลายา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
วิกฤตการณ์มาลายา
เป็นส่วนหนึ่งของ การปลดแอกจากอังกฤษ
และ สงครามเย็น
RAAFAvroLincolnMalaya1950.jpg
เครื่องบินทิ้งระเบิด Avro Lincoln ของออสเตรเลียทั้งระเบิดใส่ฐานทัพฝ่ายคอมมิวนิสต์ในป่ามลายู (ค.ศ. 1950)
วันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1948 – 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1960
สถานที่ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ผลลัพธ์
คู่ขัดแย้ง
กองกำลังต่อต้านคอมมิวนิสต์:
 สหราชอาณาจักร

 ออสเตรเลีย
 นิวซีแลนด์

สนับสนุนโดย:
ธงชาติของไทย ไทย

กองกำลังฝ่ายคอมมิวนิสต์:
Flag of the Malayan National Liberation Army.svg พรรคคอมมิวนิสต์มาลายา

สนับสนุนโดย:
Flag of the Soviet Union สหภาพโซเวียต
Flag of the People's Republic of China จีน

ผู้บัญชาการหรือผู้นำ
สหราชอาณาจักร เซอร์ เฮนรี เจอร์นี 
สหราชอาณาจักร จอมพล เซอร์ เจอราร์ด เทมเพเลอร์
สหราชอาณาจักร พลโท ฮาโรลด์ บริกกส์
สหราชอาณาจักร พลตรี รอย เออร์คิวฮาร์ท
สหพันธรัฐมาลายา ตนกู อับดุล ระห์มัน
ออสเตรเลีย พลโท เฮนรี เวลส์
นิวซีแลนด์ ซิดนีย์ ฮอลแลนด์
Flag of the Malayan National Liberation Army.svg จีนเป็ง
Flag of the Malayan National Liberation Army.svg อับดุลล่าห์ ซี.ดี
Flag of the Malayan National Liberation Army.svg เหลา ยูห์ 
Flag of the Malayan National Liberation Army.svg หยวง กั๋ว
Flag of the Malayan National Liberation Army.svg เหลา หลี
กำลัง
250,000 กองกำลังปกป้องมาลายา
40,000 บุคลากรเครือจักรภพแห่งชาติ

37,000 ตำรวจพิเศษ
24,000 ตำรวจสหพันธรัฐ

พรรคคอมมิวนิสต์ฯ:
มากกว่า 150,000*
  • กองทัพปลดปล่อยฯ:
    ราว 8,000
กำลังพลสูญเสีย
เสียชีวิต: 1,346 กองกำลังและตำรวจมาลายา
519 ทหารอังกฤษ
บาดเจ็บ: 2,406 กองกำลัง/ตำรวจมาลายาและอังกฤษ

พลเรือนเสียชีวิต: 2,478 ราย, 810 สูญหาย

เสียชีวิต: 6,710
บาดเจ็บ: 1,289
เชลย: 1,287
จำนน: 2,702
*=ไม่แน่นอน

วิกฤตการณ์มาลายา (อังกฤษ: Malayan Emergency) เป็นสงครามกองโจรต่อสู้กันระหว่างฝ่ายเครือจักรภพแห่งชาติและ กองทัพปลดปล่อยชนชาติมาลายาซึ่งเป็นกองกำลังของ พรรคคอมมิวนิสต์มาลายา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1948 ถึง 1960

แม้ว่าฝ่ายคอมมิวนิสต์ จะพ่ายแพ้ในปี ค.ศ. 1960 แต่ผู้นำฝ่ายคอมมิวนิสต์ "ชิน เผง" ยังคงก่อการจลาจลในปี ค.ศ. 1967 และเรื่อยไปจน ค.ศ. 1989 จนเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "สงครามจลาจลคอมมิวนิสต์" แม้ว่ากองกำลังของอังกฤษและออสเตรเลียได้ถอนกำลังออกจากมาเลเซียไปก่อนหน้านี้แล้วก็ตาม แต่การก่อจลาจลก็ยังล้มเหลว

ชนวนเหตุ[แก้]

จากการถอนกำลังของจักรวรรดิญี่ปุ่น ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เศรษฐกิจของมาลายาได้รับความเสียหายอย่างมาก เกิดปัญหาการว่างงานและค่าจ้างที่ต่ำ รวมไปถึงอัตราเงินเฟ้อที่สูงขึ้น บ่อยครั้งที่แรงงานมากมายนัดหยุดงานและรวมตัวกันเพื่อประท้วงระหว่างปี ค.ศ. 1946 - 1948 ในห้วงเวลาอันยากลำบากนั้น อังกฤษซึ่งเป็นเจ้าอาณานิคมของมลายูมีความพยายามอย่างยิ่งที่จะฟื้นระบบเศรษฐกิจของแหลมมลายู ซึ่งรายได้จากการค้าดีบุกและอุตสาหกรรมยางนี้เองเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งต่อการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจ กลุ่มผู้ประท้วงได้ออกมาเคลื่อนไหวอย่างรุนแรง ซึ่งรัฐบาลก็ได้มีมาตรการจับกุมและเนรเทศออกนอกดินแดน แต่ในทางกลับกันกลับกลายเป็นว่ากลุ่มผู้ประท้วงกลับแข็งข้อมากขึ้น ในวันที่ 16 มิถุนายน 1948 ชนวนเหตุได้ถูกจุดขึ้นเมื่อ 3 ผู้จัดการสวนชาวยุโรปได้ถูกฆ่าตายในเมืองซันกาย ซีปุด รัฐเประ

จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น อังกฤษได้จึงประกาศใช้มาตรการฉุกเฉิน จากนั้นในเดือนกรกฎาคมภายใต้มาตรการฯ พรรคคอมมิวนิสต์มาลายาและกลุ่มบุคคลคู่กรณีได้ถูกกล่าวหาว่าเป็นอาชญากร และตำรวจได้รับอำนาจในการจับกุมและกักขังบุลคลที่เป็นคอมมิวนิสต์และผู้ต้องสงใสว่าให้การช่วยเหลือแก่ฝ่ายคอมมิวนิสต์ได้โดยไม่ต้องสอบสวน ในขณะนั้น พรรคคอมมิวนิสต์มาลายาซึ่งนำโดย จีนเป็ง ได้ถอยกลับไปยังชนบทและก่อตั้ง กองทัพปลดปล่อยชนชาติมาลายา ขึ้น หรืออีกชื่อหนึ่งคือ กองทัพประชาชนปลดปล่อยมาลายา ใช้การรบแบบกองโจร โดยมีเป้าหมายคือ กลุ่มอุตสาหกรรมและธุรกิจของเจ้าอาณานิคม ซึ่งส่วนใหญ่เป็นอุตสาหกรรมเหมืองแร่ดีบุกและยางพารา