สงครามจีน-เวียดนาม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

สงครามจีน–เวียดนาม (เวียดนาม: Chiến tranh biên giới Việt-Trung; จีนตัวเต็ม: 中越戰爭; จีนตัวย่อ: 中越战争; พินอิน: zhōng-yuè zhànzhēng) หรือรู้จักกันในชื่อ สงครามอินโดจีนครั้งที่สาม เป็นสงครามชายแดนสั้น ๆ สู้รบกันระหว่างสาธารณรัฐประชาชนจีนกับสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามในต้นปี 2522 จีนเปิดฉากการรุกเพื่อตอบโต้การบุกครองและยึดครองกัมพูชาของเวียดนามในปี 2521 (ซึ่งยุติการปกครองของเขมรแดงที่จีนหนุนหลัง)

จีนกรีฑาทัพสู่ตอนเหนือของเวียดนามและยึดนครชายแดนได้บางแห่ง วันที่ 6 มีนาคม 2522 จีนประกาศว่าประตูสู่กรุงฮานอยได้เปิดออกแล้ว และภารกิจลงโทษของตนสัมฤทธิ์ผลแล้ว ในขณะที่กองทัพจีนถอยกลับได้เผาทำลายโรงงานอุตสาหกรรมและพื้นที่เกษตรกรรมทางภาคเหนือของเวียตนามทั้งหมด ทำให้เศรษฐกิจเวียตนามต้องถดถอยหลังจากสงครามครั้งนี้ต่อเนื่องอีกนับสิบปี และเวียตนามยังติดหล่มอยู่ในสงครามในกัมพูชากับเขมรแดงซึ่งบั่นทอนเศรษฐกิจเวียตนามที่ย่ำแย่อยู่แล้วให้เลวร้ายลงไปอีก มีข้อมูลยืนยันว่าช่วงระหว่างสิบปีหลังจากสงครามครั้งนี้มีชาวเวียตนามที่ต้องเสียชีวิตเพราะความอดอยากนับล้านคน หลังจากสหภาพโซเวียตล่มสลาย เวียตนามไม่มีทางเลือกนอกจากถอนทหารออกจากกัมพูชาทั้งหมด และเป็นฝ่ายไปขอเจรจาเปิดสัมพันธ์ทางการทูตกับจีนอีกครั้ง โดยในเบื้องต้น เวียตนามเรียกร้องให้จีนขอโทษต่อการทำสงครามครั้งนี้ก่อนที่จะมีการเปิดสัมพันธ์ทางการทูต แต่ทางจีนบอกปัดและยืนยันว่าจะไม่มีการขอโทษใด ๆ ทั้งสิ้น สุดท้ายเวียตนามยอมเปิดสัมพันธ์การทูตกับจีนโดยไม่มีการขอโทษใด ๆ จากจีน และนำระบอบเศรษฐกิจแบบทุนนิยมเช่นเดียวกับจีนเข้ามาใช้ในการพัฒนาประเทศ