ท่าอากาศยานสิงคโปร์ชางงี
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
|
|
บทความนี้อาจต้องการพิสูจน์อักษร ในด้านไวยากรณ์ รูปแบบการเขียน การเรียบเรียง คุณภาพ หรือการสะกด คุณสามารถช่วยพัฒนาบทความได้ |
|
|
|||
|---|---|---|---|
|
|
|||
|
|
|||
| การใช้งาน | Public/Military | ||
| เจ้าของ | รัฐบาลสิงคโปร์ | ||
| ผู้ดำเนินการ | Changi Airport Group (S) Pte Ltd Republic of Singapore Air Force |
||
| พื้นที่บริการ | สิงคโปร์ | ||
| สถานที่ตั้ง | ชางงี, East Region | ||
| ฐานการบิน | |||
| ความสูง | 7 เมตร / 22 ฟุต | ||
| เว็บไซต์ | |||
|
|
|||
| Location in Singapore | |||
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
||
| 02L/20R1 | 4,000 | 13,123 | คอนกรีต |
| 02C/20C | 4,000 | 13,123 | Concrete |
| 02R/20L2 | 2,750 | 9,022 | ยางมะตอย |
|
|
|||
| Passenger movements | 42,038,777 | ||
| Airfreight movements in tonnes | 1,813,809 | ||
| Aircraft movements | 263,593 | ||
| แหล่งข้อมูล: Changi Airport Group website[2] | |||
ท่าอากาศยานสิงคโปร์ชางงี หรือเรียกโดยทั่วไปว่าสนามบินชางงี ตั้งอยู่ในเขตชางงี เป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินสิงคโปร์แอร์ไลน์, สิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โก, ซิลค์แอร์, ไทเกอร์แอร์เวย์, เจ็ตสตาร์เอเชียแอร์เวย์ และแวลูแอร์
ในปี พ.ศ. 2549 ท่าอากาศยานแห่งนี้รองรับผู้โดยสารจำนวนถึง 35 ล้านคน เพิ่มมากขึ้น 8% จากปีงบประมาณ 2548 พ.ศ. 2552 ท่าอากาศยานนานาชาติชาฮีได้รับการลงคะแนนให้เป็นท่าอากาศยานที่ดีที่สุดในโลก อันดับที่สามรองจากท่าอากาศยานนานาชาติอินชอน และท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง[3]
เนื้อหา |
ประวัติ [แก้]
อุบัติเหตุและเหตุร้าย [แก้]
- 26 มีนาคม พ.ศ. 2534: เครื่องบินแอร์บัส เอ 310 ของสายการบินสิงคโปร์แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 117 ที่ออกจากกัวลาลัมเปอร์ ถูกชายสี่คนจี้ขณะเดินทางไปยังสิงคโปร์ คนร้ายต้องการเติมน้ำมันให้เครื่องบินเพื่อให้บินไปถึงออสเตรเลีย เมื่อเครื่องบินลงจอดที่สิงคโปร์ หน่วยจู่โจมได้บุกเข้าไปในเครื่องบินแล้วสังหารคนร้ายชาวปากีสถานทั้งสี่คน ขณะที่ผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมดไม่ได้รับอันตราย[4]
- 11 ตุลาคม พ.ศ. 2550: Osama R.M. Shublaq ชาวปาเลสไตน์ ได้ลักลอบขึ้นเครื่องบินของสายการบินสิงคโปร์แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 119 จากกัวลาลัมเปอร์ แล้วตกออกจากโครงส่วนล่างของเครื่องบิน ตำรวจของท่าอากาศยานได้จับกุมและเนรเทศกลับไปมาเลเซียในอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา[5]
- 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553: เครื่องบินแอร์บัส เอ 380 ของสายการบินแควนตัส เที่ยวบินที่ 32 ชื่อว่า "Nancy-Bird Walton" ประสบปัญหาเครื่องยนต์ภายในลำตัวเครื่องบินด้านซ้ายขัดข้องอย่างรุนแรง เครื่องบินสามารถลงจอดได้อย่างปลอดภัย ผู้โดยสารทั้ง 433 คนและลูกเรือทั้ง 26 คนไม่ได้รับอันตราย ขณะที่ฝาครอบเครื่องยนต์ที่ขัดข้องได้ตกลงไปที่เกาะบาตัม
โครงสร้างพื้นฐาน [แก้]
| โครงสร้างพื้นฐาน[6] | ||
|---|---|---|
| Taxiways | ||
| ความยาว | 25,300 เมตร (83,000 ฟุต) | |
| ความกว้าง | 30 เมตร (98 ฟุต) | |
| อาคารผู้โดยสาร | ||
| Total | ||
| Floor area | 1,045,020 ตร.ม. | |
| ความจุผู้โดยสาร | 73 ล้านคน | |
| Parking bays | 92 (aerobridge) 10 (contact) 42 (remote) |
|
| อาคารหนึ่ง | ||
| วันที่เปิด | 1 กรกฎาคม 2524 (operational) 29 ธันวาคม 2524 (เป็นทางการ) |
|
| Floor area | 280,020 ตร.ม. | |
| ความจุผู้โดยสาร | 21 ล้านคน | |
| Parking bays | 29 (aerobridge) 16 (remote) |
|
| อาคารสอง | ||
| วันที่เปิด | 22 พฤศจิกายน 2533 (operational) 1 มิถุนายน 2534 (เป็นทางการ) |
|
| Floor area | 358,000 ตร.ม. | |
| ความจุผู้โดยสาร | 23 ล้านคน | |
| Parking bays | 35 (aerobridge) 11 (remote) |
|
| อาคารสาม | ||
| วันที่เปิด | 9 มกราคม 2551 (operational) 25 กรกฎาคม 2551 (เป็นทางการ) |
|
| Floor area | 380,000 ตร.ม. | |
| ความจุผู้โดยสาร | 22 ล้านคน | |
| Parking bays | 28 (aerobridge) | |
| อาคารสี่ | ||
| วันที่เปิด | To Be Confirmed | |
| Floor area | To Be Confirmed | |
| ความจุผู้โดยสาร | To Be Confirmed | |
| Parking bays | To Be Confirmed | |
| Budget Terminal | ||
| วันที่เปิด | 26 มีนาคม 2549 (operational) 31 ตุลาคม 2549 (เป็นทางการ) |
|
| Floor area | 25,000 ตร.ม. | |
| Handling capacity | 7 ล้านคน | |
| Parking bays | 10 (contact) | |
| JetQuay (CIP Terminal) | ||
| วันทีเปิด | 15 สิงหาคม 2549 (operational) 29 กันยายน 2549 (เป็นทางการ) |
|
| Floor area | 2,000 ตร.ม. | |
| ความจุผู้โดยสาร | ||
| Parking bays | 0 | |
หอควบคุมจราจรทางอากาศ [แก้]
หอควบคุมจราจรทางอากาศถูกสร้างขึ้นตามแผนพัฒนาท่าอากาศยานชางงีระยะที่หนึ่ง
อาคารผู้โดยสาร [แก้]
อาคาร 4 [แก้]
ปัจจุบันกระทรวงคมนาคมสิงคโปร์กำลังดำเนินแผนแม่บทสำหรับอาคาร 4 ผู้เชี่ยวชาญการบินประเมินว่าอาคารจะถูกสร้างใน 10-15 ปีข้างหน้า แม้ว่ารัฐบาลจะยังไม่ได้แถลงรายละเอียดของโครงการมากกว่าที่มีในปัจจุบันก็ตาม[7]
สายการบินและจุดหมายปลายทาง [แก้]
เครื่องบินแอร์บัส เอ 380 ของสิงคโปร์แอร์ไลน์ และโบอิง 747 ของ Northwest Airlines จอดอยู่ที่ท่าอากาศยาน
Freight/Cargo Terminal [แก้]
อ้างอิง [แก้]
- ↑ [1]
- ↑ http://www.changiairportgroup.com/cag/html/the-group/air_traffic_statistics.html
- ↑ "S Korean airport 'best in world'". BBC News. สืบค้นเมื่อ 2009-06-15.
- ↑ "Hijacking of Singapore Airlines Flight SQ 117". National Library Board Singapore.
- ↑ What if Stowaway is Suicide Bomber?
- ↑ Data officially declared by Changi Airport
- ↑ "Changi Airport's Terminal 4 likely to be built in 10 to 15 years". Channel NewsAsia. 2008-03-08.
- ↑ https://newsclient.omxgroup.com/cdsPublic/viewDisclosure.action?disclosureId=409195&lang=en
- ↑ http://www.jetstar.com/sg/en/home.aspx
- ↑ Singapore Airlines To Fly To Sao Paulo from 28 March
- ↑ http://www.channelnewsasia.com/stories/singaporebusinessnews/view/1046835/1/.html
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
| คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ: ท่าอากาศยานสิงคโปร์ชางงี |
- ท่าอากาศยานสิงคโปร์ชางงี (อังกฤษ)
- อาคารผู้โดยสารสายการบินต้นทุนต่ำ (อังกฤษ)