แอร์แคนาดา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แอร์แคนาดา
AirCanadaLogo.jpg
IATA
AC
ICAO
ACA
รหัสเรียก
Air Canada
ก่อตั้ง 11 เมษายน พ.ศ.2479
ท่าอากาศยานหลัก ท่าอากาศยานนานาชาติมอนทรีอัล ปิแอร์ อิลเลียต ทรูโด
ท่าอากาศยานนานาชาติโทรอนโตเพียร์สัน
ท่าอากาศยานนานาชาติแวนคูเวอร์
ท่าอากาศยานนานาชาติคาลแกรี
เมืองสำคัญ ท่าอากาศยานนานาชาติฮาลิแฟกซ์
รายการสะสมแต้ม แอโรแปลน
ห้องพักรับรอง เมเปิลลีฟเลานจ์
พันธมิตรสายการบิน สตาร์อัลไลแอนซ์
ขนาดฝูงบิน 338
จุดหมายปลายทาง 240
บริษัทแม่ ACE Aviation Holdings Inc.
สำนักงานใหญ่ มอนทรีอัล รัฐควิเบก, แคนาดา
บุคคลสำคัญ Montie Brewer (ประธาน และ ประธานบริหาร)
เว็บไซต์ www.aircanada.com

แอร์ แคนาดา เป็นสายการบินแห่งชาติของประเทศแคนาดา อีกทั้งยังเป็นสายการบินที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และใหญ่เป็นอันดับที่ 12 ของโลกเมื่อนับตามขนาดฝูงบิน ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1937 (พ.ศ. 2480) มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองมอนทรีอัล รัฐควิเบก สายการบินให้บริการทั้งเที่ยวบินทั่วไป เที่ยวบินเหมาลำ และบริการขนส่งสินค้าไปยังกว่า 240 จุดหมายทั่วโลก โดยมีท่าอากาศยานหลักคือท่าอากาศยานนานาชาติโทรอนโตเพียร์สัน และเป็นหนึ่งในสายการบินผู้ร่วมก่อตั้งพันธมิตรสายการบินสตาร์อัลไลแอนซ์ ในปี ค.ศ. 2006 (พ.ศ. 2549) มีผู้ใช้บริการสายการบินกว่า 32 ล้านคน

ประวัติ[แก้]

ทรานส์แคนาดาแอร์ไลน์[แก้]

เครื่องบินล็อกฮีต แอล-10เอ ชื่อเครื่อง Electra รหัสข้างเครื่อง CF-TCC ของทรานส์แคนาดาแอร์ไลน์ ที่พิพิธภัณฑ์การบินแคนาดาตะวันตก

ในวันที่10 เมษายน พ.ศ. 2480 สายการบินทรานส์แคนาดาแอร์ไลน์ (Trans-Canada Airlines) ได้ถูกก่อตั้งขึ้นเป็นบริษัทลูกของการรถไฟแคนาดา (Canadian National Railway) โดยเที่ยวบินที่มีผู้โดยสารเที่ยวบินแรกได้เริ่มต้นขึ้นโดยใช้เครื่องบินล็อกฮีด แอล-10เอ บรรทุกผู้โดยสาร 2 คน และจดหมายจำนวนหนึ่งจากแวนคูเวอร์ ไปยังซีแอตเทิล เมื่อวันที่1 กันยายนของปีเดียวกัน ในช่วงแรก สายการบินมีสำนักงานอยู่ที่เมืองวินนิเปก แต่ได้ย้ายไปยังเมืองมอนทรีอัล ตามนโยบายของรัฐบาลกลางในปี พ.ศ. 2492 (ค.ศ. 1949) และทรานส์แคนาดาแอร์ไลน์ยังเป็นสายการบินแรกๆ ที่นำระบบคอมพิวเตอร์มาใช้ในการจองที่นั่ง หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2507 (ค.ศ. 1694) สายการบินได้กลายเป็นสายการบินแห่งชาติ และได้เปลี่ยนชื่อสายการบินเป็นแอร์แคนาดาในปีถัดมา ในช่วงปลายทศวววษ 1970 ได้มีการปรับโครงสร้างองค์กรใหม่ของการรถไฟแคนาดา ทำให้แอร์แคนาดาได้แยกตัวเป็นอิสระจากการรถไฟแคนาดา และเป็นบริษัทที่บริหารงานโดยรัฐ (เช่นเดียวกับการบินไทยในปัจจุบัน)

ช่วงทศวรรษ 1980 และ 1990[แก้]

ในปี พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) แอร์แคนาดาได้กลายเป็นสายการบินแรกของโลกที่มีนโยบายห้ามสูบบุหรี่ในเที่ยวบิน และในปี พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989) สายการบินได้ประสบความสำเร็จในการแปรรูปรัฐวิสาหกิจเป็นของเอกชน และได้ขายธุรกิจบัตรเครดิตของสายการบินให้กับไดเนอร์คลับ แอร์แคนาดากลายเป็นหนึ่งในสมาชิกก่อตั้งของเครือข่ายพันธมิตรสายการบินสตาร์อัลไลแอนซ์ ในปีพ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) และได้มีการใช้เที่ยวบินร่วมกับสายการบินในเครือข่าย

นักบินของแอร์แคนาดาได้ทำการนัดหยุดงานเป็นครั้งแรกในวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2541 และในปลายปีพ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) รัฐบาลแคนาดาได้ผ่อนปรนข้อกำหนดในการทำการบินบางข้อ ส่งผลให้สายการบินในแคนาดาเริ่มมีความพยายามที่จะควบรวมกิจการ

ฝูงบิน[แก้]

เครื่องบินโบอิง 777-300 ของ แอร์แคนาดา
ฝูงบินของสายการบินแคนาดา
เครื่องบิน จำนวน ชั้นบิน
(ธุรกิจ*/ประหยัด)
เส้นทาง หมายเหตุ
แอร์บัส เอ 319-100 5 120 (14/106) สหราชอาณาจักร และอเมริกาเหนือ
แอร์บัส เอ 319-100 40 120 (14/106) อเมริกาเหนือ เป็นเครื่องที่รอการตกแต่งภายในใหม่
แอร์บัส เอ 320-200 29 140 (20/120) อเมริกาเหนือ
แอร์บัส เอ 320-200 8 140 (20/120) อเมริกาเหนือ เป็นเครื่องที่รอการตกแต่งภายในใหม่
แอร์บัส เอ 320-200 5 64 (64/0) เที่ยวบินเช่าเหมาลำ ให้บริการโดย แอร์แคนาดาแจ็ซ
แอร์บัส เอ 321-200 10 166 (24/142) อเมริกาเหนือ เป็นเครื่องที่รอการตกแต่งภายในใหม่
แอร์บัส เอ 330-300 8 274 (42/232) เอเชีย และแอตแลนติก เป็นเครื่องที่รอการตกแต่งภายในใหม่
แอร์บัส เอ 340-300 10 286 (30/256) เอเชีย และแอตแลนติก กำลังจะปลดประจำการ
แอร์บัส เอ 340-500 2 267 (42/225) แปซิฟิก กำลังจะปลดประจำการ
โบอิง 767-200/200ER 10 207 (24/183) เป็นเครื่องที่รอการตกแต่งภายในใหม่
โบอิง 767-300ER 6 211 (24/187) แปซิฟิก, อเมริกาใต้ และแอตแลนติก
โบอิง 767-300ER 26 212 (25/187)
212 (30/182)
213 (25/188)
แปซิฟิก, อเมริกาใต้ และแอตแลนติก เป็นเครื่องที่รอการตกแต่งภายในใหม่
โบอิง 777-200LR 6
270 (42/228) แปซิฟิก
โบอิง 777-300ER 12
(สั่งซื้อ 2 รายการ)
349 (42/307) แปซิฟิก และแอตแลนติก
โบอิง 787-8 (สั่งซื้อ 37 รายการ) แปซิฟิก, อเมริกาใต้ และแอตแลนติก
เอ็มเบรเออร์ 175 15 73 (9/64) ภายในประเทศ และอเมริกา
เอ็มเบรเออร์ 190 45
93 (9/84) ภายในประเทศ และอเมริกา

* ชั้นธุรกิจให้บริการสำหรับเที่ยวบินภายในประเทศ ชั้นหนึ่งให้บริการสำหรับเที่ยวบินระหว่างประเทศ

ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 อายุการใช้งานเฉลี่ยของฝูงบินของแอร์แคนาดา คือ 14.5 ปี

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]