แอร์ไชนา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อย่าสับสนกับไชน่าแอร์ไลน์, ซึ่งเป็นสายการบินแห่งชาติของไต้หวัน
แอร์ไชนา
中国国际航空公司
Zhōngguó Guójì Hángkōng Gōngsī
Air China star logo.png
IATA
CA
ICAO
CCA
รหัสเรียก
AIR CHINA
ก่อตั้ง พ.ศ. 2531
ท่าอากาศยานหลัก
เมืองสำคัญ
รายการสะสมแต้ม Air China Companion or Phoenix Miles
ห้องพักรับรอง VIP Lounge
พันธมิตรสายการบิน สตาร์อัลไลแอนซ์
ขนาดฝูงบิน 293 (+250 สั่งซื้อ) incl. cargo
จุดหมายปลายทาง 185
บริษัทแม่ China National Aviation Holding Company
สำนักงานใหญ่ ปักกิ่ง, สาธารณรัฐประชาชนจีน
บุคคลสำคัญ Wang Changshun Chairman
Cai Jianjiang, President
เว็บไซต์ www.airchina.com.cn

แอร์ไชนา (อังกฤษ: Air China, จีนตัวย่อ: 中国国际航空公司, พินอิน: Zhōngguó Guójì Hángkōng Gōngsī ) เป็นสายการบินแห่งชาติของสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นรัฐวิสาหกิจในรัฐบาล และเป็นสายการบินใหญ่อันดับสองของจีนรองจากสายการบินไชนาเซาต์เทิร์นแอร์ไลน์ เป็นสายการบินเดียวของจีนที่มีเที่ยวบินระหว่างประเทศ มีขนาดฝูงบินเป็นอันดับที่ 18 ของโลก มีฐานบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง, ท่าอากาศยานนานาชาติเฉิงตูชวนหลิว, และท่าอากาศยานนานาชาติเซี่ยงไฮ้ผู่ตง[1] เป็นหนึ่งในพันธมิตรสายการบินสตาร์อัลไลแอนซ์

ฝูงบิน[แก้]

แอร์ไชนาโบอิง 747-400
แอร์ไชนาโบอิง 777-300ER
สำนักงานใหญ่ของสายการบินแอร์ไชนา

ณ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 แอร์ไชนา มีเครื่องบินทั้งสิ้น 272 ลำ ดังนี้

ฝูงบินของแอร์ไชนา
เครื่องบิน จำนวน สั่งซื้อ ความจุผู้โดยสาร หมายเหตุ
F C Y รวม
แอร์บัส เอ 319-100 30 0 0 8 120 128
แอร์บัส เอ 320-200 28 3 8 150 158
แอร์บัส เอ 321-200 38 20 12 173 185
แอร์บัส เอ 330-200 25 1 30 207 237 แทนที่โบอิง 757-200 และแอร์บัส เอ 340-300
5 12 271 283
แอร์บัส เอ 330-300 10 13 30 271 301 3 ลำเช่าจาก AerCap
20 ลำได้รับการยืนยันการสั่งซื้อและเริ่มส่งมอบในเดือนมกราคม 2011
แทนที่ฐอิง 777-200.
แอร์บัส เอ 340-300 6 0 8 28 219 255 ปลดประจำการ
แทนที่โดยแอร์บัส เอ 330-200
แอร์บัส เอ 350-900 0 10 TBA
โบอิง 737-300 13 0 0 8 120 128 ปลดประจำการและแทนที่ด้วยแอร์บัส เอ 320/โบอิง737NG
โบอิง 737-700 20 1
โบอิง 737-800 87 133 159 167
โบอิง 747-400 4 0 10 42 292 344 ปลดประจำการและ
แทนที่โดยโบอิง 747-8I และโบอิง 777-300ER
โบอิง 747-400M 5 0 24 246 280 ปลดประจำการและ
แทนที่โดยโบอิง 747-8I และโบอิงอ777-300ER
โบอิง 747-8I 0 5 0 27 425 467 สั่งซื้อในวันที่ 7 มีนาคม 2011,[2] และยืนยันการสั่งซื้อเมื่อวันที่ 7 กันยายน 2012, เริ่มส่งมอบในปี 2014 หรือ 2015
โบอิง 757-200 8 0 0 8 192 200 ปลดประจำการ
ถูกแทนที่โดยแอร์บัส เอ 330-200
โบอิง 777-200 5 0 5 17 300 322 ถูกแทนที่โดยแอร์บัส เอ 330-300
5 0 5 30 280 315 ถูกแทนที่โดยแอร์บัส เอ 330-300
โบอิง 777-300ER 11 9 8 42 263 313 แทนที่โบอิง 747-400/400M
โบอิง 787-9 0 15 TBA ส่งมอบอย่างช้าสุดในปี 2015 [3]
COMAC C919 0 20 TBA
Total 272 252

อายุเฉลี่ยของฝูงบินอยู่ที่ 6.6 ปี

อ้างอิง[แก้]

  1. Introduction of Air China
  2. "Boeing, Air China Sign Agreement for 747-8 Intercontinentals". Yahoo! Finance. 7 March 2011. Archived from the original on 8 March 2011. สืบค้นเมื่อ 8 March 2011. 
  3. "Air China switches 15 787-8s order to 787-9s". Flightglobal.com. 1 September 2010. Archived from the original on 2 September 2010. สืบค้นเมื่อ 1 September 2010. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]