ควอนตัส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Qantas.svg
ควอนตัส
Qantas
IATA
QF
ICAO
QFA
รหัสเรียก
Qantas
ก่อตั้ง 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2463
ท่าอากาศยานหลัก ท่าอากาศยานนานาชาติคิงส์ฟอร์ดสมิธ
ท่าอากาศยานเมลเบิร์น
ท่าอากาศยานบริสเบน
รายการสะสมแต้ม Qantas Frequent Flyer
ห้องรับรอง ควอนตัสคลับ
พันธมิตรสายการบิน วันเวิลด์
ขนาดฝูงบิน 143
จุดหมายปลายทาง 180
บริษัทแม่ ควอนตัส แอร์เวย์ จำกัด
สำนักงานใหญ่ ซิดนีย์, นิวเซาท์เวลส์, ออสเตรเลีย
บุคคลหลัก Geoff Dixon (ประธานบริหาร)
Margaret Jackson (ประธานกรรมการ)
เว็บไซต์: www.qantas.com.au

ควอนตัส (อังกฤษ: Qantas) เป็นสายการบินประจำชาติและเป็นสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของออสเตรเลีย และยังเป็นสายการบินเก่าแก่เป็นอันดับ 3 ของโลกที่ยังให้บริการอยู่ ตามหลังเคแอลเอ็ม และเอวิอองคา ชื่อของควอนตัส (Qantas) นั้นย่อมาจาก "Queensland and Northern Territory Aerial Services"

เครื่องบินแอร์บัส เอ 380 ของควอนตัส

จุดหมายปลายทาง[แก้]

บริการในห้องโดยสาร[แก้]








ฝูงบิน[แก้]

As of May 2012 the Qantas mainline fleet consists of the following aircraft:[1][2]

รายชื่อเครื่องบินของสายการบินควอนตัส *
เครื่องบิน จำนวน สั่งซื้อ ความจุผู้โดยสาร หมายเหตุ
F J W Y
รวม
แอร์บัส เอ 330-200 8 3[3] 36 199 235
36 201 237
36 265 301
42 268 310
แอร์บัส เอ 330-300 10 30 267 297
แอร์บัส เอ 380-800 12 8 14 72 32 332 450 Replacing: Boeing 747–400 and −400ER.[ต้องการอ้างอิง] Next two now not to be delivered until at least 2014; last six deferred until retirement of 747-400ERs starting in 2018[4][5]
โบอิง 737-400 16 20 120 140 เตรียมปลดประจำการในปี พ.ศ. 2556
16 126 142
12 132 144
8 138 146
4 144 148
150 150[6]
โบอิง 737-800 54 19[3] 12 156 168 สั่งซื้อทดแทน 737-400[ต้องการอ้างอิง]
โบอิง 747-400 20 14 66 40 187 307 เตรียมปลดประจำการในปี พ.ศ. 2556[ต้องการอ้างอิง]
เครื่องบินทดแทน: แอร์บัส เอ 380 and โบอิง 787[ต้องการอ้างอิง]
14 52 32 255 353
56 40 275 371
56 356 412
โบอิง 747-400ER 6 14 66 40 187 307 Sole operator of this version of the 747[ต้องการอ้างอิง]
To be replaced by A380s from 2018[7]
โบอิง 767-300ER 23 24 204 228 เตรียมปลดประจำการในปี พ.ศ. 2555[ต้องการอ้างอิง]
เครื่องบินที่ทดแทน: โบอิง 787[ต้องการอ้างอิง]
30 214 244
30 224 254
โบอิง 787–9 35[3][8]
275
นำมาให้บริการแทนเครื่องบินโบอิง 767-300ER และ โบอิง 747-400[ต้องการอ้างอิง]
รวม 149 65
รายชื่อเครื่องบินของสายการบินควอนตัส
เครื่องบิน จำนวน ชั้นบิน เส้นทาง หมายเหตุ
แอร์บัส เอ 330-200 (สั่ง 4 รายการ) 301 (38/265)
แอร์บัส เอ 330-300 10 297 (30/267)
แอร์บัส เอ 380-800 (สั่งซื้อ 20 รายการ) 501 เริ่มให้บริการ พ.ศ. 2551
โบอิง 737-400 19 142 (16/126)
โบอิง 737-800 33
(สั่งซื้อ 5 รายการ)
168 (12/156)
โบอิง 747-300 6 450 (52/398) (ให้บริการเพียง 5 เครื่องเท่านั้น)
โบอิง 747-400 24 343 (14/64/265)
379 (14/50/315)
412 (56/356)
โบอิง 747-400ER 6 343 (14/64/265)
โบอิง 767-300ER 29 229 (25/204)
244 (30/214)
250 (30/220)
251 (30/221)
254 (30/224)
โบอิง 787-8 (สั่งซื้อ 15 รายการ) เริ่มให้บริการ พ.ศ. 2552
โบอิง 787-9 (สั่งซื้อ 30 รายการ)  

ณ สิงหาคม พ.ศ. 2546 อายุการใช้งานเฉลี่ยของฝูงบินของควอนตัส คือ 10 ปี

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Australian civil aircraft register search, using "Qantas Airways" as the "Registered Operator" search parameter. Search conducted 18 May 2012. Included in the aircraft that match the search criterion are five operated by Express Freighters Australia under a separate Air Operator Certificate.
  2. CASA website AOC listing search, using "Express Freighters Australia" as the search criterion. Search conducted 13 November 2009.
  3. 3.0 3.1 3.2 August 2011 Investor Briefing, p.22
  4. August 2011 Investor Briefing, pp.8, 12
  5. Pearson, David (7 April 2010). "Airbus Says Qantas A380 Deferrals Won't Be A Problem". Fox Business. สืบค้นเมื่อ 29 October 2011. ชื่อลิงก์
  6. Qantas 737-400 seat map retrieved 9 December 2008
  7. August 2011 Investor Briefing, p.12
  8. "About Qantas – Media Room – Media Releases – Qantas to Receive First Boeing 787 In 2012". Qantas.com.au. 14 July 2010. สืบค้นเมื่อ 8 July 2011.