ควอนตัส
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| ควอนตัส Qantas |
||
|---|---|---|
| IATA QF |
ICAO QFA |
รหัสเรียก Qantas |
| ก่อตั้ง | 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2463 | |
| ท่าอากาศยานหลัก | ท่าอากาศยานนานาชาติคิงส์ฟอร์ดสมิธ ท่าอากาศยานเมลเบิร์น ท่าอากาศยานบริสเบน |
|
| รายการสะสมแต้ม | Qantas Frequent Flyer | |
| ห้องรับรอง | ควอนตัสคลับ | |
| พันธมิตรสายการบิน | วันเวิลด์ | |
| ขนาดฝูงบิน | 143 | |
| จุดหมายปลายทาง | 180 | |
| บริษัทแม่ | ควอนตัส แอร์เวย์ จำกัด | |
| สำนักงานใหญ่ | ซิดนีย์, นิวเซาท์เวลส์, ออสเตรเลีย | |
| บุคคลหลัก | Geoff Dixon (ประธานบริหาร) Margaret Jackson (ประธานกรรมการ) |
|
| เว็บไซต์: www.qantas.com.au | ||
ควอนตัส (อังกฤษ: Qantas) เป็นสายการบินประจำชาติและเป็นสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของออสเตรเลีย และยังเป็นสายการบินเก่าแก่เป็นอันดับ 3 ของโลกที่ยังให้บริการอยู่ ตามหลังเคแอลเอ็ม และเอวิอองคา ชื่อของควอนตัส (Qantas) นั้นย่อมาจาก "Queensland and Northern Territory Aerial Services"
เนื้อหา |
[แก้] จุดหมายปลายทาง
[แก้] บริการในห้องโดยสาร
[แก้] ฝูงบิน
As of May 2012 the Qantas mainline fleet consists of the following aircraft:[1][2]
| เครื่องบิน | จำนวน | สั่งซื้อ | ความจุผู้โดยสาร | หมายเหตุ | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| F | J | W | Y |
|
||||
| แอร์บัส เอ 330-200 | 8 | 3[3] | — | 36 | — | 199 | 235 | |
| — | 36 | — | 201 | 237 | ||||
| — | 36 | — | 265 | 301 | ||||
| — | 42 | — | 268 | 310 | ||||
| แอร์บัส เอ 330-300 | 10 | — | — | 30 | — | 267 | 297 | |
| แอร์บัส เอ 380-800 | 12 | 8 | 14 | 72 | 32 | 332 | 450 | Replacing: Boeing 747–400 and −400ER.[ต้องการอ้างอิง] Next two now not to be delivered until at least 2014; last six deferred until retirement of 747-400ERs starting in 2018[4][5] |
| โบอิง 737-400 | 16 | — | — | 20 | — | 120 | 140 | เตรียมปลดประจำการในปี พ.ศ. 2556 |
| — | 16 | — | 126 | 142 | ||||
| — | 12 | — | 132 | 144 | ||||
| — | 8 | — | 138 | 146 | ||||
| — | 4 | — | 144 | 148 | ||||
| — | — | — | 150 | 150[6] | ||||
| โบอิง 737-800 | 54 | 19[3] | — | 12 | — | 156 | 168 | สั่งซื้อทดแทน 737-400[ต้องการอ้างอิง] |
| โบอิง 747-400 | 20 | — | 14 | 66 | 40 | 187 | 307 | เตรียมปลดประจำการในปี พ.ศ. 2556[ต้องการอ้างอิง] เครื่องบินทดแทน: แอร์บัส เอ 380 and โบอิง 787[ต้องการอ้างอิง] |
| 14 | 52 | 32 | 255 | 353 | ||||
| — | 56 | 40 | 275 | 371 | ||||
| — | 56 | — | 356 | 412 | ||||
| โบอิง 747-400ER | 6 | — | 14 | 66 | 40 | 187 | 307 | Sole operator of this version of the 747[ต้องการอ้างอิง] To be replaced by A380s from 2018[7] |
| โบอิง 767-300ER | 23 | — | — | 24 | — | 204 | 228 | เตรียมปลดประจำการในปี พ.ศ. 2555[ต้องการอ้างอิง] เครื่องบินที่ทดแทน: โบอิง 787[ต้องการอ้างอิง] |
| — | 30 | — | 214 | 244 | ||||
| — | 30 | — | 224 | 254 | ||||
| โบอิง 787–9 | 35[3][8] |
|
นำมาให้บริการแทนเครื่องบินโบอิง 767-300ER และ โบอิง 747-400 [ต้องการอ้างอิง] | |||||
| รวม | 149 | 65 | ||||||
| เครื่องบิน | จำนวน | ชั้นบิน | เส้นทาง | หมายเหตุ |
|---|---|---|---|---|
| แอร์บัส เอ 330-200 | (สั่ง 4 รายการ) | 301 (38/265) | ||
| แอร์บัส เอ 330-300 | 10 | 297 (30/267) | ||
| แอร์บัส เอ 380-800 | (สั่งซื้อ 20 รายการ) | 501 | เริ่มให้บริการ พ.ศ. 2551 | |
| โบอิง 737-400 | 19 | 142 (16/126) | ||
| โบอิง 737-800 | 33 (สั่งซื้อ 5 รายการ) |
168 (12/156) | ||
| โบอิง 747-300 | 6 | 450 (52/398) | (ให้บริการเพียง 5 เครื่องเท่านั้น) | |
| โบอิง 747-400 | 24 | 343 (14/64/265) 379 (14/50/315) 412 (56/356) |
||
| โบอิง 747-400ER | 6 | 343 (14/64/265) | ||
| โบอิง 767-300ER | 29 | 229 (25/204) 244 (30/214) 250 (30/220) 251 (30/221) 254 (30/224) |
||
| โบอิง 787-8 | (สั่งซื้อ 15 รายการ) | เริ่มให้บริการ พ.ศ. 2552 | ||
| โบอิง 787-9 | (สั่งซื้อ 30 รายการ) |
ณ สิงหาคม พ.ศ. 2546 อายุการใช้งานเฉลี่ยของฝูงบินของควอนตัส คือ 10 ปี
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
- ควอนตัส (อังกฤษ)
อ้างอิงผิดพลาด:
<ref> tags exist, but no <references/> tag was found