ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์
 |
||
| ไชน่า เซาท์เทอร์น แอร์ไลน์ 中国南方航空公司 Zhōngguó Nánfāng Hángkōng Gōngsī |
||
|---|---|---|
| IATA CZ |
ICAO CSN |
รหัสเรียก CHINA SOUTHERN |
| ก่อตั้ง | พ.ศ. 2531 | |
| ท่าอากาศยานหลัก | ||
| ท่าอากาศยานรอง |
ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่ผู่ตง |
|
| รายการสะสมแต้ม | สกายเพิร์ลคลับ | |
| พันธมิตรสายการบิน | สกายทีม | |
| ขนาดฝูงบิน | 368 (+136 สั่งซื้อ) | |
| จุดหมายปลายทาง | 200 (รวมสายการบินในเครือ) | |
| สำนักงานใหญ่ | กว่างโจว มณฑลกวางตุ้ง, สาธารณรัฐประชาชนจีน |
|
| บุคคลหลัก | Si Xianmin (ประธาน) | |
| เว็บไซต์: [1] | ||
ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ (จีนตัวเต็ม: 中國南方航空公司; จีนตัวย่อ: 中国南方航空公司) เป็นสายการบินหนึ่งในสามสายการบินหลักสัญชาติจีน สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ เขตไป่หยวน เมืองกว่างโจว มณฑลกวางตุ้ง สาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นสายการบินที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 6 ของโลกในจำนวนผู้โดยสาร เป็นสายการบินที่มีขนาดฝูงบินใหญ่ที่สุดในภูมิภาคเอเชีย, และอันดับ 4 ของโลกในจำนวนผู้โดยสารเดินทางภายในประเทศ มีฐานบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติกว่างโจวไป้หยวน และท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง กับ 121 จุดหมายปลายทาง ปัจจุบันเข้าร่วมกลุ่มพันธมิตรทางการบินสกายทีม[1]
ในปี ค.ศ. 2010 ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ มีจำนวนผู้โดยสารใช้บริการทั้งสิ้น 76.5 ล้านคน และมีกำไรสุทธิ 5.8 พันล้านหยวน (883 ล้านเหรียญสหรัฐฯ)[2]
เนื้อหา |
ฝูงบิน [แก้]
ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ มีจำนวนอากาศยานในฝูงบินดังต่อไปนี้ (ข้อมูลเมื่อ พฤศจิกายน 2012)
| อากาศยาน | จำนวน | สั่งซื้อ | ผู้โดยสาร | หมายเหตุ | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| F | C | W | Y | รวม | ||||
| แอร์บัส A319-100 | 40 | — | — | 8 | 23 | 84 | 115 | |
| แอร์บัส A320-200 | 80 | 39 | 24 | 120 | 152 | 4 ลำ ให้บริการโดย ฉงชิ่งแอร์ไลน์ | ||
| แอร์บัส A321-200 | 57 | — | 12 | 143 | 179 | |||
| แอร์บัส A330-200 | 9 | 1 | 4 | 24 | 47 | 142 | 217 | |
| 6 | — | 49 | 184 | 257 | ||||
| แอร์บัส A330-300 | 8 | 6 | 4 | 48 | 208 | 284 | ||
| แอร์บัส A380-800 | 4 | 1 | 8 | 70 | — | 428 | 506 | ลำสุดท้ายจำส่งมอบใน ไตรมาศแรกของปี ค.ศ. 2013 |
| โบอิง 737–300 | 24 | — | — | — | — | 145 | 145 | จะแทนที่โดย เครื่องรุ่น เแอร์บัส A320 และ โบอิง 737 เอ็นจี |
| โบอิง 737–700 | 35 | 21 | — | 8 | 24 | 88 | 120 | 17 |
| — | 119 | 143 | ||||||
| โบอิง 737–800 | 59 | 20 | 8 | 132 | 164 | 39 | ||
| โบอิง 757–200 | 14 | — | — | 8 | 23 | 160 | 191 | จะแทนที่ดดยเครื่องลำตัวแคบ และรุ่น แอร์บัส A330 |
| โบอิง 777–200 | 4 | — | — | 18 | 40 | 316 | 374 | |
| โบอิง 777-200 อีอาร์ | 6 | 24 | 53 | 207 | 284 | |||
| โบอิง 777-300 อีอาร์ | — | 10 | TBA | ส่งมอบในปี ค.ศ. 2013–16[3] | ||||
| โบอิง 787–8 | — | 10 | 4 | 24 | — | 200 | 228[4] | ส่งมอบในเดือนกันยายน ค.ศ. 2012 |
| โคแมค ซี 919 | — | 20 | TBA | |||||
| เอมบราเออร์ อีอาร์เจ-145 | 6 | — | — | — | — | 50 | 50 | |
| เอมบราเออร์ อีอาร์เจ-145 | 12 | 8 | — | 6 | — | 92 | 98 | |
| Total | 368 | 136 | ||||||
ข้อตกลงความร่วมมือการทำการบินร่วม [แก้]
ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ทำข้อตกลงความร่วมมือการทำการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้
อ้างอิง [แก้]
- ↑ "Company Profile: China Southern Airlines." China Southern Airlines. สืบค้นเมื่อ 15 มกราคม ค.ศ. 2011.
- ↑ China Southern 2010 net income jumps to $883 million | ATWOnline
- ↑ "CChina Southern to acquire 10 777-300ERs." FlightGlobal.com. สืบค้นเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012.
- ↑ http://mercury.csair.com/en/travel_guide/on-broad_service/seat_map/Cabin_Configuration/target14.html
- ↑ Russell, Edward (29 สิงหาคม 2012). "Aerolineas Argentinas and China Southern sign codeshare". Flightglobal.com. Flight International. Archived from the original on 30 สิงหาคม 2012. สืบค้นเมื่อ 30 สิงหาคม 2012.
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
 |
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ: ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ |
บทความเกี่ยวกับบริษัท ห้างหุ้นส่วน หรือองค์กรนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล
