สิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โก
IATA
SQ
ICAO
SQC
รหัสเรียก
SINGCARGO
ก่อตั้ง พ.ศ. 2544
ท่าอากาศยานหลัก ท่าอากาศยานสิงคโปร์ชางงี
ท่าอากาศยาน Sharjah (UAE)
ท่าอากาศยานบรัสเซลส์ (เบลเยียม)
พันธมิตรสายการบิน WOW Alliance
ขนาดฝูงบิน 13
จุดหมายปลายทาง 36
บริษัทแม่ สิงคโปร์แอร์ไลน์
สำนักงานใหญ่ สิงคโปร์
บุคคลสำคัญ Goh Choon Phong (CEO)
เว็บไซต์ http://www.siacargo.com

สิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โก (Singapore Airlines Cargo หรือ SIA Cargo) เป็นสายการบินในเครือของสิงคโปร์แอร์ไลน์ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2544 จัดว่าเป็นสายการบินขนส่งสินค้าที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามของโลก [1] เมื่อวัดจากหน่วยตันกิโลเมตร (tonne kilometres - FTK) มีเครือข่ายการบินสู่ 36 เมืองใน 18 ประเทศ ขนส่งสินค้า 8 พันล้านตันกิโลเมตรด้วยเครื่องบินขนส่งสินค้ารุ่น Boeing 747-412F จำนวน 14 ลำ [2] มีชื่อว่า MegaArk ใช้เครื่องยนต์ Pratt & Whitney รุ่น PW4056 และดำเนินการขนส่งสินค้าผ่านเครื่องบินโดยสารของสิงคโปร์แอร์ไลน์อีก 96 ลำ [3]

สิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โกเป็นหนึ่งในสมาชิก WOW Alliance ซึ่งเป็นกลุ่มพันธมิตรของสายการบินขนส่งสินค้า ประกอบไปด้วย Lufthansa Cargo, SAS Cargo Group และ JAL Cargo ก่อตั้งเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2544 นอกจากนี้สิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โกยังถือหุ้น 25% ในเกรตวอลล์แอร์ไลน์ ซึ่งเป็นสายการบินขนส่งสินค้ารายใหม่ มีฐานการบินอยู่ที่เมืองเซี่ยงไฮ้ สาธารณรัฐประชาชนจีน และให้เช่าเครื่องบินขนส่งสินค้ารุ่น Boeing 747-412F จำนวน 2 ลำ ทำการบินขนส่งสินค้าจากเซี่ยงไฮ้ไปยังอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ [4]

สิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โกเริ่มทำการบินเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 โดยเข้ามาดำเนินการและดูแลการขนส่งสินค้าทั้งหมดของสิงคโปร์แอร์ไลน์ในฐานะบริษัทลูก

ไม่กี่ปีต่อมาสายการบินได้ขยายเส้นทางการบินใหม่ๆ ซึ่งเป็นผลพลอยได้จากการเปิดเสรีทางการบิน โดยได้เริ่มให้บริการครอบคลุมทั่วโลกเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2544 เส้นทาง สิงคโปร์ – ฮ่องกง – ดัลลัส – ชิคาโก้ – บรัสเซลส์ (เบลเยี่ยม) – ซาร์จาห์ (สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์) – สิงคโปร์ ในวันพุธ [5] และให้บริการเส้นทาง สิงคโปร์ – ฮ่องกง – ดัลลัส – ชิคาโก้ – บรัสเซลส์ – มุมไบ (อินเดีย) – สิงคโปร์ ในวันศุกร์ นอกจากนี้ยังเป็นสายการบินขนส่งสินค้าประเทศที่สามรายแรกที่ให้บริการบินตรงระหว่างประเทศจีนกับสหรัฐอเมริกา ในเส้นทาง เซียะเหมิน – นานกิง – ชิคาโก้ – ลอสแอนเจลิส – นานกิง [6] และในเดือนมีนาคม 2004 ได้เริ่มบินเส้นทาง นิวยอร์ก – บรัสเซลส์ – คูเวต – โคลอมโบ (ศรีลังกา) – สิงคโปร์ [7]

ฝูงบินของสิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โก
เครื่องบิน จำนวน สั่งซื้อ Cargo capacity
โบอิง 747-400BCF 2 110 ตัน
โบอิง 747-400F 11 110 ตัน
รวม 13 0
เครื่องบินขนส่งสินค้าโบอิง 747-400Fของสิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โก

เส้นทางบิน[แก้]

  • สิงคโปร์ (Singapore Changi Airport) ประเทศสิงคโปร์
  • ซาร์จาห์ (Sharjah International Airport) สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
  • บรัสเซลส์ (Brussels Airport) ประเทศเบลเยียม
  • ไนโรบี (Jomo Kenyatta International Airport) ประเทศเคนยา
  • โจฮันเนสเบิร์ก (Johannesburg International Airport) ประเทศแอฟริกาใต้
  • ฮ่องกง (Hong Kong International Airport) สาธารณรัฐประชาชนจีน
  • มาเก๊า (Macau International Airport) สาธารณรัฐประชาชนจีน
  • นานกิ่ง (Nanjing Lukou International Airport) สาธารณรัฐประชาชนจีน
  • เซี่ยงไฮ้ (Shanghai Pudong International Airport) สาธารณรัฐประชาชนจีน
  • เทียนจิน (Tianjin Binhai International Airport) สาธารณรัฐประชาชนจีน
  • เซียะเหมิน (Xiamen Gaoqi International Airport) สาธารณรัฐประชาชนจีน
  • ไทเป (Taiwan Taoyuan International Airport) สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)
  • นาโกยา (Chubu Centrair International Airport) ประเทศญี่ปุ่น
  • โอซาก้า (Kansai International Airport) ประเทศญี่ปุ่น
  • โตเกียว (Narita International Airport) ประเทศญี่ปุ่น
  • อาห์เมดาบัด (Sardar Vallabhbhai Patel International Airport) ประเทศอินเดีย
  • บังกาลอร์ (HAL Bangalore International Airport) ประเทศอินเดีย
  • เชนไน (Chennai International Airport) ประเทศอินเดีย
  • ไฮเดอราบัด (Rajiv Gandhi International Airport) ประเทศอินเดีย
  • โกลกาต้า (Netaji Subhash Chandra Bose International Airport) ประเทศอินเดีย
  • มุมไบ (Chatrapati Shivaji International Airport) ประเทศอินเดีย
  • นิวเดลี (Indira Gandhi International Airport) ประเทศอินเดีย
  • ฮานอย (Noi Bai International Airport) ประเทศเวียดนาม
  • คูเวต (Kuwait International Airport) ประเทศคูเวต
  • ดูไบ (Dubai International Airport) สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
  • โคเปนฮากน์ (Copenhagen Airport) ประเทศเดนมาร์ก
  • แฟรงก์เฟิร์ต (Frankfurt International Airport) ประเทศเยอรมนี
  • ไลป์สิก (Leipzig/Halle Airport) ประเทศเยอรมนี
  • อัมสเตอร์ดัม (Schiphol Airport) ประเทศเนเธอร์แลนด์
  • ลอนดอน (London Heathrow Airport) สหราชอาณาจักร
  • แองคอเรจ (Ted Stevens Anchorage International Airport) สหรัฐอเมริกา
  • ชิคาโก (O'Hare International Airport) สหรัฐอเมริกา
  • ดัลลัส (Dallas-Fort Worth International Airport) สหรัฐอเมริกา
  • ลอสแอนเจลิส (Los Angeles International Airport) สหรัฐอเมริกา
  • อเดเลด (Adelaide Airport) ประเทศออสเตรเลีย
  • เมลเบิร์น (Melbourne Airport) ประเทศออสเตรเลีย
  • ซิดนีย์ (Sydney Airport) ประเทศออสเตรเลีย
  • โอ๊คแลนด์ (Auckland Airport) ประเทศนิวซีแลนด์


อ้างอิง[แก้]

  1. Cargo Rankings 2006" (November 2008). Airline Business
  2. [1]
  3. [2]
  4. [3]
  5. [4]
  6. [5]
  7. [6]