เอเชียนเกมส์ 2018

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก เอเชียนเกมส์ 2019)
การแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งที่ 18
Jakarta 2018 Asian Games logo.png
เมืองเจ้าภาพ อินโดนีเซีย จาการ์ตา และ ปาเล็มบัง,
ประเทศอินโดนีเซีย[1]
จำนวนประเทศ 45
จำนวนนักกีฬา
เจ้าหน้าที่ {{{เจ้าหน้าที่}}}
อาสาสมัคร {{{อาสาสมัคร}}}
สื่อมวลชน {{{สื่อมวลชน}}}
ชนิดกีฬา 34 ชนิด (26 ชนิดกีฬาในโอลิมปิก
8 ชนิดกีฬาไม่ได้ถูกจัดในโอลิมปิก)
พิธีเปิด 18 สิงหาคม พ.ศ. 2561[2]
พิธีปิด 2 กันยายน พ.ศ. 2561
ประธานพิธี
กล่าวปฏิญาณตน
นักกีฬา
ผู้ตัดสิน


ผู้จุดคบเพลิง
สนามกีฬาหลัก เกลอรา บังการ์โน สเตเดียม[3]

เอเชียนเกมส์ 2018 เป็นการแข่งขัน เอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 18 จะจัดขึ้นในปี พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018) โดยจาการ์ตา เมืองหลวงของอินโดนีเซีย เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันหลัก[4] ในขณะที่ปาเลมบัง และบันดุง จะเป็นเมืองช่วยจัดการแข่งขัน อินโดนีเซียได้รับการอนุมัติจากสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย ให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2557[5] โดยเลือกที่จะจัดการแข่งขันในปี 2018 มากกว่าการวางแผนเดิมที่จัดในปี 2019 เนื่องจากเกรงว่าจะจัดการแข่งขันชนกับการเลือกตั้งประธานาธิบดีของอินโดนีเซีย[6]

แต่เดิมฮานอย เมืองหลวงของเวียดนาม ได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพ[7] แต่เนื่องจากปัญหาด้านเศรษฐกิจและข้อจำกัดทางการเงิน ทำให้ต้องประกาศยกเลิกการเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันในเวลาต่อมา[8]

จากเดิมจะมีการประกาศเปิดตัวมาสคอตและโลโก้ประจำการแข่งขันครั้งนี้ในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2558[9] แต่เลื่อนออกไปเป็นช่วงเดือนกุมภาพันธ์ เนื่องจากการสูญหายไปของอินโดนีเซียแอร์เอเชีย เที่ยวบินที่ 8501[10]

การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ[แก้]

การคัดเลือกเจ้าภาพ ปี 2018[แก้]

ผลการตัดสิน[11][12]
เมือง ประเทศ คะแนน
ฮานอย เวียดนาม เวียดนาม 29
สุราบายา อินโดนีเซีย อินโดนีเซีย 14

เมืองที่เสนอเป็นเจ้าภาพเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 มี 3 เมืองสุดท้าย คือ

สภาโอลิมปิกแห่งเอเชียได้คัดเลือกเมืองเจ้าภาพเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 (ค.ศ. 2012) ณ เขตบริหารพิเศษมาเก๊า โดยนครดูไบ ของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ขอถอนตัวในนาทีสุดท้าย[13]

ภายหลังฮานอย ได้สิทธิเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน คณะกรรมการจัดการแข่งขันของเวียดนาม ได้มีการประเมินงบประมาณค่าใช้จ่ายสำหรับจัดการแข่งขัน ราวๆ 150 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และสิ่งอำนวยความสะดวกหลายๆอย่าง จะถูกสร้างและพัฒนาขึ้นสำหรับการแข่งขันในครั้งนี้ และมีแผนการสร้างหมู่บ้านนักกีฬาที่มีความจุ 11,100 คน[14]

เมืองอื่นที่มีการเสนอชื่อ[แก้]

ความกังวลและการถอนตัว[แก้]

งบประมาณจัดการแข่งขันครั้งต่างๆ
ปี เมือง พันล้านดอลลาร์
สหรัฐ[23]
2002 เกาหลีใต้ ปูซาน 2.9
2006 ประเทศกาตาร์ โดฮา 2.8
2010 ประเทศจีน กว่างโจว 20
2014 เกาหลีใต้ อินช็อน 1.6

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2557 ฝ่ายนิติบัญญัติของเวียดนาม เกรงว่าอาจต้องใช้งบประมาณถึง 300 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งเป็นตัวเลขที่สูงมากๆ นอกจากนี้สนามแข่งขันที่จะใช้จัดการแข่งขันครั้งนี้ ส่วนใหญ่เป็นสนามใหม่ ไม่ได้ถูกใช้ในกีฬาซีเกมส์ 2003[24] ถือเป็นการสิ้นเปลืองงบประมาณในการก่อสร้าง นอกจากนี้อดีตประธานคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งเวียดนาม ยังออกมากล่าวว่า จุดประสงค์ของการจัดการแข่งขันครั้งนี้ไม่ได้สนับสนุนในเรื่องของการท่องเที่ยวในเวียดนาม[25]

อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2557 ประธานกรมสามัญการกีฬาและการฝึกอบรมทางกายภาพของเวียดนาม ออกมาแสดงความมั่นใจว่า 80% ของสิ่งอำนวยความสะดวกที่มีอยู่และงบประมาณ 150 ล้านดอลลาร์สหรัฐก็เพียงพอสำหรับการจัดการแข่งขัน[23] อีกทั้งธนาคารโลก ออกมาประกาศว่า ไม่มีเงินให้เวียดนามกู้ยืมสำหรับนำไปใช้เป็นงบประมาณก่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ เพื่อจัดการแข่งขันครั้งนี้[26]

ในที่สุด วันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2557 เหงียน เติ๊น สุง นายกรัฐมนตรีของเวียดนาม ออกมาประกาศอย่างเป็นทางการ ขอถอนตัวจากการเป็นเจ้าภาพการแข่งขัน โดยเขาอ้างว่าปัญหาเศรษฐกิจและภาวะถดถอยทางเศรษฐกิจ เป็นสาเหตุหลักที่ทำให้ต้องถอนตัวจากการเป็นเจ้าภาพการแข่งขันครั้งนี้ หลังจากการตัดสินใจดังกล่าว ได้มีสถิติออกมาว่า ประชาชนของเวียดนามส่วนใหญ่ เห็นด้วยสำหรับการตัดสินใจถอนตัวในครั้งนี้[27]

สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย ได้ประกาศว่าจะไม่มีค่าปรับที่ใช้เป็นบทลงโทษสำหรับการถอนตัวเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน[28]

ท่าทีภายหลังการประกาศถอนตัว[แก้]

หลังจากการถอนตัวของเวียดนาม สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย ประกาศว่า

จะกลับมาเป็นเมืองที่ใช้คัดเลือกเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันในครั้งนี้[29]

อินโดนีเซียได้รับการพิจารณาอย่างเป็นที่ชื่นชมจากสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย หลังจากเมืองสุราบายา พ่ายแพ้ในการลงคะแนนไปเมื่อปี 2012[30][31] ในขณะที่ฟิลิปปินส์ ก็มีความสนใจในการเสนอตัวเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันในวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2557 แต่ไม่ประสบผลสำเร็จ[32]

อินเดียได้แสดงท่าทีสนใจในการเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน และรอการอนุมัติจากรัฐบาล ซึ่งกรุงนิวเดลี ถือเป็นเมืองจัดการแข่งขันกีฬาที่มีศักยภาพ[33] อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 อินเดียล้มเหลวในการเสนอราคาจัดการแข่งขัน[34]

จีนไทเป ออกมาแสดงท่าทีว่า จะใช้เวลาหนึ่งเดือนสำหรับการประเมินความเป็นไปได้ในการจัดการแข่งขัน[35] เมืองอื่น เช่น นิวไทเป ซีตี พร้อมสำหรับการจัดการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2023[36]

หลายประเทศถูกพิจารณาตัดออกไปจากการคัดเลือก เช่น พม่า ที่ได้พิจารณาถึงความเชี่ยวชาญและกำลังคนในองค์กรที่น้อยเกินไป[37], ไทย ระบุว่าเวลา 5 ปี ไม่เพียงพอสำหรับการเตรียมการจัดการแข่งขัน แต่ในเอเชียนเกมส์ 2023 ไทยก็พร้อมใช้ จังหวัดชลบุรี สำหรับการเสนอตัวจัดการแข่งขัน[38], ญี่ปุ่น และสิงคโปร์ ไม่มีความสนใจในการจัดการแข่งขัน เนื่องจากญี่ปุ่น วางแผนจัดการแข่งขันโดยให้ความสำคัญกับรักบี้ชิงแชมป์โลก 2019 และโอลิมปิกฤดูร้อน 2020[39] มากกว่า ส่วนสิงคโปร์ มุ่งเน้นไปที่ซีเกมส์ 2015[40]

การคัดเลือกเจ้าภาพปี 2018 ครั้งที่ 2[แก้]

เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 ในระหว่างการประชุมของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย ที่กรุงคูเวตซิตี, คูเวต ได้มีการประกาศอย่างเป็นทางการว่า จะแต่งตั้งจาการ์ตา, อินโดนีเซีย เป็นเมืองเจ้าภาพหลักสำหรับการแข่งขันในครั้งนี้ และใช้เมืองปาเลมบัง และบันดุง เป็นเมืองที่ใช้เป็นบางส่วนของสนามแข่งขัน เพราะสิ่งอำนวยความสะดวก การคมนาคมและการขนส่งพร้อมสำหรับการจัดการแข่งขัน แต่เลื่อนจากแผมเดิมจะจัดในปี 2019 มาเป็นปี 2018 เนื่องจากในปี 2019 อินโดนีเซียจะหมกมุ่นอยู่กับการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และจาการ์ตา เท่านั้นที่พร้อมสำหรับการจัดการแข่งขัน เพราะมีเวลาค่อนข้างน้อยที่จะปรับปรุงและพัฒนาสนามกีฬา หากใช้เมืองอื่น เกรงว่าน่าจะมีปัญหา

ทั้งนี้อินโดนีเซีย เคยเป็นเจ้าภาพเอเชียนเกมส์ครั้งล่าสุด เมื่อครั้งเอเชียนเกมส์ 1962 ซึ่งเป็นครั้งที่ 4 ของการจัดการแข่งขันเอเชียนเกมส์[41]

องค์ประกอบ[แก้]

สถานที่[แก้]

เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2558 ทางการอินโดนีเซีย ออกมาประกาศว่าหมู่บ้านนักกีฬาและศูนย์กีฬาทางน้ำจะได้สร้างขึ้นใน เคมาโยราน ตำบลแห่งหนึ่งในจาการ์ตา[42] นอกจากนี้จะใช้เป็นศูนย์กลางสื่อสารสำหรับการแข่งขันอีกด้วย และคาดว่าการจัดแข่งขันครั้งนี้จะไม่ใช้งบประมาณมากเนื่องจากสนามกีฬาที่ใช้แข่งขัน ส่วนใหญ่มีอยู่เดิมและสร้างขึ้นเพื่อจัดการแข่งขันซีเกมส์ 2011[43]

การขนส่ง[แก้]

การเร่งก่อสร้างรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนจาการ์ตา จะเป็นส่วนหนึ่งของการเตรียมความพร้อมในการจัดการแข่งขันครั้งนี้ในด้านการขนส่ง[44] ปาเลมบังจะเพิ่มสิ่งอำนวยความสะดวกในการขนส่งโดยการสร้างรถไฟฟ้ารางเบา 24.5 กิโลเมตร จากท่าอากาศยานนานาชาติสุลต่านมุฮัมหมัด บาดารูดดินที่ 2 ไปยังจากาบาริงสปอร์ตซิตี[45] สิ่งอำนวยความสะดวกในการขนส่งอื่น ๆ เช่น อุโมงค์, ทางยกระดับและสะพาน จะถูกสร้างขึ้นอยู่ในเมือง[46]

ค่าใช้จ่าย[แก้]

รัฐบาลได้จัดสรรงบประมาณ 3 ล้านล้านรูเปียห์เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการแข่งขันกับการบริหารงานในระดับภูมิภาคยังคาดว่าจะจัดหาเงินทุน[43]

การแข่งขัน[แก้]

ชนิดกีฬา[แก้]

การแข่งขันครั้งนี้ จะประกอบไปด้วย กีฬาชนิดที่ใช้แข่งขันในโอลิมปิกเกมส์ จำนวน 29 ชนิด และกีฬาที่ไม่ใช้แข่งขันขันในโอลิมปิกอีก 8 ชนิด[47] นอกจากนี้ยังเป็นครั้งแรกที่มีการบรรจุกีฬาปันจักสีลัตและบริดจ์ เพื่อแข่งขันในเอเชียนเกมส์ อีกด้วย[48][49]

อ้างอิง[แก้]

  1. Ade Irma Junida (21 September 2014). "Tiga kota jadi tuan rumah Asian Games 2018" (ใน Indonesian). Antara. สืบค้นเมื่อ 22 September 2014. 
  2. "18-8-18 start planned for 18th Asian Games". Olympic Council of Asia. 27 January 2015. สืบค้นเมื่อ 28 January 2015. 
  3. Folmer (8 August 2014). "BMW Stadium to Hold Opening Event of the 2018 Asian Games". Berita Jakarta. สืบค้นเมื่อ 3 December 2014. 
  4. "Jakarta to host the 2018 Asian Games". The Jakarta Post. 19 September 2014. สืบค้นเมื่อ 19 September 2014. 
  5. "Asian Games: Indonesia to host Asiad in 2018, says OCA chief". Channel News Asia. September 19, 2014. สืบค้นเมื่อ 19 April 2014. 
  6. Davies, Will (20 September 2014). "Indonesia to Host 2018 Asian Games". The Wall Street Journal. สืบค้นเมื่อ 27 September 2014. 
  7. "Hanoi wins race to host 2019 Asian Games". The Star. 2012-11-08. สืบค้นเมื่อ 2012-11-08. 
  8. "Vietnam backs out as hosts of 2019 Asian Games". Reuters. 17 April 2014. สืบค้นเมื่อ 17 April 2014. 
  9. "City to unveil Asian Games mascot, logo". The Jakarta Post. 24 December 2014. 
  10. "“Launching” Asian Games 2018 Ditunda". Koran Jakarta. 6 January 2015. สืบค้นเมื่อ 8 January 2015. 
  11. Adamrah, Mustaqim (2012-11-09). "RI loses Asian Games bid to Vietnam". The Jakarta Post. สืบค้นเมื่อ 2012-11-09. 
  12. Tam, Aaron (2012-11-09). "Hanoi wins race to host 2019 Asian Games: officials". AFP. สืบค้นเมื่อ 2012-11-09. 
  13. Sambidge, Andy (2012-11-09). "UAE denies Asian Games 2019 vote pull-out". Arabian Business. สืบค้นเมื่อ 2012-11-14. 
  14. "Việt Nam chính thức đăng cai Asian Games 2019". 24h (ใน Vietnamese). 2012-11-08. สืบค้นเมื่อ 2012-11-08. 
  15. "Bids to host 2013 IOC congress, 2019 Asiad". New Sabah Times. 2010-01-21. สืบค้นเมื่อ 27 June 2010. 
  16. "India Reportedly Keen To Bid For 2019 ASIAD". Yahoo! News Malaysia. Bernama. 2010-06-26. สืบค้นเมื่อ 27 June 2010. 
  17. "Taipei to bid to host 2019 Asian Games". Radio Taiwan International. 2010-08-19. Archived from the original on 24 August 2010. สืบค้นเมื่อ 2010-08-20. 
  18. "立法會否決申亞撥款". 明報. 2011-01-14. สืบค้นเมื่อ 14 January 2011. 
  19. Singh, Aftar (2010-09-03). "Commonwealth and Asian Games will not be held in same year". The Star. Archived from the original on 4 September 2010. สืบค้นเมื่อ 2010-09-03. 
  20. "Indian government says no to bid for 2019 Asian Games". NDTV India. 2010-08-02. Archived from the original on 5 August 2010. สืบค้นเมื่อ 2 August 2010. 
  21. "Taipei withdrew Asian Games bid in March: councilor". Taipei Times. 2012-11-07. สืบค้นเมื่อ 2012-11-07. 
  22. "Taipei to bid to host 2019 Asian Games". Radio Taiwan International. 2010-08-19. Archived from the original on 24 August 2010. สืบค้นเมื่อ 2010-08-20. 
  23. 23.0 23.1 "80% facilities to host 2019 Asiad available now in Vietnam". tuoitrenews.vn. 12 April 2014. สืบค้นเมื่อ 15 April 2014. 
  24. "Vietnam lawmakers concerned by mounting cost of Asian Games". Thanh Nien News. 26 March 2014. สืบค้นเมื่อ 26 March 2014. 
  25. "Vietnam PM could pull plug on Asian Games". Thanh Nien News. 7 April 2014. สืบค้นเมื่อ 15 April 2014. 
  26. "WB confirms no loans for Asiad facilities". Vietnamnet. 10 April 2014. สืบค้นเมื่อ 15 April 2014. 
  27. "Vietnamese hail PM’s decision to relinquish 2019 Asiad". Tuoi Tre. 17 April 2014. สืบค้นเมื่อ 19 April 2014. 
  28. "Asian Games: No penalty for Vietnam pullout, says OCA". Channel News Asia. 24 April 2014. สืบค้นเมื่อ 24 April 2014. 
  29. Thongsombat, Kittipong (30 April 2014). "Trio vying to host 2019 Asian Games". Bangkok Post. สืบค้นเมื่อ 30 April 2014. 
  30. "Indonesia favorite to take on 2019 Asiad". Shanghai Daily. 19 April 2014. สืบค้นเมื่อ 19 April 2014. 
  31. "Indonesia 'proud' to host 2019 Asiad if selected". The Times of India. 19 April 2014. สืบค้นเมื่อ 19 April 2014. 
  32. Alinea, Eddie (31 August 2014). "POC bids to host next Asian Games". Manila Standard Today. สืบค้นเมื่อ 5 September 2014. 
  33. "IOA serious about hosting 2019 Asian Games". The Hindu. 6 May 2014. สืบค้นเมื่อ 7 May 2014. 
  34. Ganguly, Sudipto (7 July 2014). "India drops plans for late 2019 Asian Games bid". Reuters India. สืบค้นเมื่อ 7 July 2014. 
  35. Shan, Shelly (22 April 2014). "Kaohsiung mulls bid to host 2019 Asian Games". Taipei Times. สืบค้นเมื่อ 22 April 2014. 
  36. Shan, Shelley (21 April 2014). "Sports body says it has no interest in replacing Vietnam". Taipei Times. สืบค้นเมื่อ 21 April 2014. 
  37. Lin Fhoong, Low (29 April 2014). "Myanmar cools talk of 2019 Asian Games bid". TODAY. สืบค้นเมื่อ 29 April 2014. 
  38. "Thailand holds off on Asian Games bid". Bangkok Post. 19 April 2014. สืบค้นเมื่อ 19 April 2014. 
  39. "日本奥委会:专注奥运 无接管2019年亚运计划". QQ Sports. 18 April 2014. สืบค้นเมื่อ 19 April 2014. 
  40. Mackay, Duncan (18 April 2014). "Potential cities to replace Hanoi as host of 2019 Asian Games slow to come forward". inside the games. สืบค้นเมื่อ 19 April 2014. 
  41. Tjahjo Sasongko (28 July 2014). "Setelah 1962, Jakarta Kembali Tuan Rumah Asian Games" (ใน Indonesian). Kompas.com. สืบค้นเมื่อ 29 July 2014. 
  42. Aziza, Kurnia Sari; Afrianti, Desy (7 January 2015). "Jelang Asian Games 2018, DKI Akan Bangun Kampung Atlet di Kemayoran". KOMPAS. สืบค้นเมื่อ 7 January 2015. 
  43. 43.0 43.1 Goddard, Emily (8 January 2015). "Preparations for Jakarta 2018 Asian Games praised by OCA President". inside the games. สืบค้นเมื่อ 11 January 2015. 
  44. Tristia Tambun, Lenny (7 January 2015). "Hadapi Asian Games 2018, Djarot Minta Pembangunan MRT Dikebut" (ใน Indonesian). Berita Satu. สืบค้นเมื่อ 11 January 2015. 
  45. Gumiwang, Ringkang (March 9, 2015). "Proyek Monorel Bandara-Jakabaring Batal, Pemprov Sumsel Pilih LRT" (ใน Indonesian). Bisnis. สืบค้นเมื่อ April 10, 2015. 
  46. "Jadi Tuan Rumah, Pemkot Targetkan 2017 Siap Sambut Asian Games" (ใน Indonesian). Rakyat Merdeka Online Sumsel. March 9, 2015. 
  47. "Penetapan Cabang Olahraga dan Lokasi Venue Pertandingan Asian Games 2018" (ใน Indonesian). Kementerian Pemuda dan Olahraga Republik Indonesia. June 22, 2015. 
  48. Wardany, Irawaty (28 January 2015). "Pencak silat will make Asian Games’ maiden showin 2018". The Jakarta Post. สืบค้นเมื่อ 2 February 2015. 
  49. "Bridge included in 2018 Jakarta Asian Games". Dawn. APP. 18 June 2015. สืบค้นเมื่อ 25 June 2015. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

ก่อนหน้า เอเชียนเกมส์ 2018 ถัดไป
เอเชียนเกมส์ 2014
(อินช็อน, ประเทศเกาหลีใต้)
2leftarrow.png Asian Games logo.svg
การแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์
(ค.ศ. 2018)
2rightarrow.png เอเชียนเกมส์ 2022