สนามกีฬาหลักเกอโลราบุงการ์โน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

พิกัดภูมิศาสตร์: 6°13′6.88″S 106°48′9.04″E / 6.2185778°S 106.8025111°E / -6.2185778; 106.8025111

สนามกีฬาหลักเกอโลราบุงการ์โน
Gelora Bung Karno stadium, Jakarta.jpg
ชื่อเดิม สนามกีฬาหลักเกอโลราเซอนายัน
ที่ตั้ง เกอโลรา, จาการ์ตา, อินโดนีเซีย
พิกัด 6°13′7″S 106°48′9″E / 6.21861°S 106.80250°E / -6.21861; 106.80250
เจ้าของ รัฐบาลอินโดนีเซีย
ผู้ดำเนินการ ศูนย์จัดการศูนย์เกอโลราบุงการ์โน
พื้นสนาม หญ้ามะนิลา
ป้ายบอกคะแนน โซนี่
ความจุ 76,127 ที่นั่ง
ขนาดสนาม 110 x 60 เมตร (120.3 x 65.6 หลา)
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม ค.ศ. 1960
สถาปนิก เฟรเดริค ซีลาบัน
เปิดใช้สนาม 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1962
14 มกราคม, ค.ศ. 2018 (เปิดใหม่)
ปรับปรุง ค.ศ. 2016 - ค.ศ. 2017
ปิด ค.ศ. 2016 - ค.ศ. 2018
ผู้ใช้งาน
สมาคมฟุตบอลอินโดนีเซีย
ฟุตบอลทีมชาติอินโดนีเซีย
ลีกา อินโดนีเซีย
เปอร์ซิจา จาการ์ตา
เอเชียนเกมส์ 1962, 2018

สนามกีฬาหลักเกอโลราบุงการ์โน (อินโดนีเซีย: Stadion Utama Gelora Bung Karno) เป็นสนามอเนกประสงค์แห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในศูนย์กีฬาเกอโลราบุงการ์โนในเขตหมู่บ้านเกอโลรา ตำบลตานะฮ์อาบัง ใจกลางกรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย สนามกีฬาแห่งนี้ตั้งชื่อตามซูการ์โนหรือ "บุงการ์โน" ประธานาธิบดีคนแรกของอินโดนีเซีย[1] ส่วนมากใช้ในการแข่งขันฟุตบอล โดยมีความจุอยู่ที่ประมาณ 76,127 ที่นั่ง

ชื่อ[แก้]

แม้ว่าสนามกีฬาแห่งนี้จะเป็นที่รู้จักในชื่อ สนามกีฬาเกอโลราบุงการ์โน (Stadion Gelora Bung Karno) หรือ สนามกีฬาเกเบกา (Stadion GBK) แต่ก็มีชื่อทางการว่า สนามกีฬาหลักเกอโลราบุงการ์โน เนื่องจากในศูนย์กีฬาเกอโลราบุงการ์โนยังมีสนามกีฬาอื่น ๆ อีก เช่น สนามกีฬาเทนนิส เป็นต้น ในยุคระเบียบใหม่ของอินโดนีเซีย ศูนย์กีฬาเกอโลราบุงการ์โนถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "ศูนย์กีฬาเกอโลราเซอนายัน" (Gelanggang Olahraga Gelora Senayan) ส่วนสนามกีฬาหลักของศูนย์ฯ ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น สนามกีฬาหลักเกอโลราเซอนายัน (Stadion Utama Gelora Senayan) เมื่อ ค.ศ. 1969 ตามนโยบายเลิกทำให้เป็นซูการ์โน (de-Soekarnoisasi) ของประธานาธิบดีซูฮาร์โตในขณะนั้น หลังจากซูฮาร์โตหมดอำนาจ ศูนย์กีฬาและสนามกีฬาหลักก็ถูกเปลี่ยนชื่อกลับตามเดิมโดยประธานาธิบดีอับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด ตามกฤษฎีกาประธานาธิบดีฉบับหนึ่งซึ่งมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2001

ประวัติ[แก้]

การก่อสร้างเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1960 และเสร็จในวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1962[2] โดยการก่อสร้างได้รับเงินสนันบสนุนจากการกู้เงินมาจากสหภาพโซเวียตในบางส่วน โดยเมื่อสนามสร้างเสร็จ สามารถจุผู้ชมได้มากถึง 108,000 คน แต่ในปัจจุบันก็เหลือเพียง 88,083 คน จากการปรับปรุงเพื่อการแข่งขันเอเชียนคัพ 2007[3] โดยสนามจะแบ่งเป็น 24 ส่วน กับ 12 ทางเข้า เพื่อเข้าไปในพื้นที่ส่วนบนและส่วนล่าง โดยคุณสมบัติพิเศษของสนามนี้คือการก่อสร้างหลังคาเหล็กขนาดใหญ่เป็นวงแหวนรอบสนาม โดยเรียกว่า "เตอมูเกอลัง" (แปลว่า แหวนที่บรรจบติดกัน) นอกจากการที่ไม่ให้ผู้ชมต้องนั่งชมตากแดดที่ร้อนแล้ว วัตถุประสงค์อีกอย่างหนึ่งก็คือ การที่ทำให้สนามนี้ดูยิ่งใหญ่อีกด้วย[4]

แกลลอรี[แก้]

อ้างอิง[แก้]

บรรณานุกรม[แก้]

  • Pour, Julius (2004), Dari Gelora Bung Karno ke Gelora Bung Karno (ใน Indonesian), Jakarta: Grasindo, ISBN 978-979-732-444-5. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]