เพาล์ เอร์ลิช

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เพาล์ เอร์ลิช
เกิด 14 มีนาคม ค.ศ. 1854(1854-03-14)
สแชลิน, ราชอาณาจักรปรัสเซีย
(ปัจจุบันอยู่ในโปแลนด์)
เสียชีวิต 20 สิงหาคม ค.ศ. 1915 (61 ปี)
บัดฮอมบูร์กฟอร์เดอร์เฮอเออ, เยอรมนี
สัญชาติ เยอรมัน
สาขา วิทยาภูมิคุ้มกัน
ศิษย์เก่า มหาวิทยาลัยไลพ์ซิจ
รางวัลที่ได้รับ รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ (ค.ศ. 1908)
ลายมือชื่อ

เพาล์ เอร์ลิช (เยอรมัน: Paul Ehrlich; 14 มีนาคม ค.ศ. 185420 สิงหาคม ค.ศ. 1915) เป็นแพทย์และนักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมัน มีผลงานในด้านวิทยาภูมิคุ้มกัน โลหิตวิทยา และเคมีบำบัด เขาค้นพบวิธีก่อนหน้าการย้อมสีกรัมเพื่อจำแนกเซลล์เม็ดเลือดต่าง ๆ มีส่วนในการพัฒนาเซรุ่มและยังเป็นผู้ตั้งทฤษฎีสายโซ่ด้านข้าง (Side-chain theory) ที่ว่าด้วยระบบภูมิคุ้มกัน[1]

เพาล์ เอร์ลิช เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1854 ที่เมืองสแชลิน (ปัจจุบันอยู่ในประเทศโปแลนด์) ในครอบครัวชาวยิว ขณะเรียนในระดับมัธยมที่โรงเรียนในเบรสเลา เขาก็สนใจในการย้อมสีเนื้อเยื่อ[2] เอร์ลิชเรียนต่อในด้านการแพทย์ที่มหาวิทยาลัยไลพ์ซิจ หลังเรียนจบเขาไปทำงานเป็นผู้ช่วยที่ชาริเต้ ในปี ค.ศ. 1891 เอร์ลิชได้รับคำเชิญจากโรเบิร์ต คอคให้มาทำงานด้วยกันที่สถาบันโรคติดต่อแห่งเบอร์ลิน[3] หลังจากสถาบันถูกย้ายไปที่แฟรงก์เฟิร์ต ในปี ค.ศ. 1907 เอร์ลิชก็ค้นพบ "อาร์สฟีนามีน" (Arsphenamine) ซึ่งใช้รักษาโรคซิฟิลิส[4] ต่อมาในปี ค.ศ. 1908 เขาและอีลี เมตช์นิคอฟได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ จากการศึกษาค้นคว้าด้านระบบภูมิคุ้มกัน[5]

เพาล์ เอร์ลิชเสียชีวิตจากภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด ในปี ค.ศ. 1915[6] ขณะมีอายุได้ 61 ปี

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]