เฉลียว ปทุมรส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

เฉลียว ปทุมรส (25 มีนาคม พ.ศ. 2445 - 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498; 52 ปี 329 วัน) เป็นอดีตสมาชิกคณะราษฎรสายพลเรือน อดีตราชเลขาธิการในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล[1] อดีตสมาชิกพฤฒสภาสังกัดพรรคแนวรัฐธรรมนูญ ตกเป็นผู้ต้องหาว่ามีส่วนเกี่ยวพันกับการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล ในที่สุดศาลฎีกาได้พิพากษาให้ได้รับโทษประหารชีวิต จึงถูกนำตัวไปประหารชีวิตที่เรือนจำบางขวางในเช้ามืดวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 พร้อมด้วยจำเลยอีก 2 คนในคดีนี้ คือ ชิต สิงหเสนี และบุศย์ ปัทมศริน

เฉลียว ปทุมรส สมรสกับ บุญรับ ปทุมรส มีบุตรสี่คน คือ สมวงศ์ ปทุมรส, เครือพันธ์ (ปทุมรส) บำรุงพงศ์, ฉายศรี (ปทุมรส) โสภณศิริ และ เพิ่มศักดิ์ ปทุมรส ตามลำดับ[2]

เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. บทความเรื่อง สำนักราชเลขาธิการ (13) ราชเลขานุการในพระองค์ คอลัมน์ย้อนรอยแผ่นดิน หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ ฉบับวันจันทร์ที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2549
  2. ท่านผู้หญิงพูนศุข พนมยงค์: เมื่อข้าพเจ้าถูกกล่าวหาว่าเป็น "กบฏ" (ปรีชา'ทัศน์) แนวหน้า 9 กรกฎาคม 2550 และวารสารสารคดี ฉบับที่ 269 เดือนกรกฎาคม 2550 บทความที่ 211. บทความชิ้นสุดท้ายของท่านผู้หญิงพูนศุข พนมยงค์ 2. ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 (พุทธศักราช 2484-2488)
  3. แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์